Uzasadnienie
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego zaskarżoną decyzją nr [...] z dnia [...] października 2004 r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst. jedn. Dz. U. 98 z 2000 r., poz. 1071 z późn. zm.) oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. nr 207 z 2003 r., poz. 2016 z późn. zm.), po rozpatrzeniu odwołania K. K. od decyzji nr [...] Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] sierpnia 2004 r. znak: [...] umarzającej postępowanie administracyjne w ramach nadzoru budowlanego w sprawie dotyczącej wybudowanego budynku mieszkalnego, podpiwniczonego z garażem na nieruchomości przy ul. [...], przez inwestorów G. i D. Z., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W związku z wnioskiem K. K. i I. T., co do wybudowania niezgodnie z przepisami prawa budowlanego, garażu na posesji przy ul. [...] w [...]Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla [...] dokonał w dniu [...] kwietnia 2004 r. czynności kontrolnych.
Organ I instancji ustalił, że na nieruchomości przy ul. [...] w [...] znajduje się budynek mieszkalny, jednorodzinny, parterowy, podpiwniczony z poddaszem użytkowym z garażem w przyziemiu wybudowany na podstawie decyzji Burmistrza Gminy [...] nr [...] z dnia [...] września 1997 r. i zgodnie z zatwierdzoną dokumentacją budowlaną stanowiącą integralną część tej decyzji.
Przy tych ustaleniach organ decyzją [...] wyżej opisaną umorzył postępowanie administracyjne w ramach nadzoru budowlanego.
W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ stopnia wojewódzkiego podniósł, że organ I instancji dokonał prawidłowej oceny stanu faktycznego i prawnego i w tym stanie rzeczy należy utrzymać jego decyzję.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie K. K. wniosła o uchylenie zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji. Wskazała, że przedmiotowy garaż wybudowano z naruszeniem § 12 ust. 4 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Ponadto podniosła, że garaż jest wysunięty poza bryłę budynku i zasłania jej taras.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał wcześniej prezentowaną argumentację.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z dyspozycją przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269) sądowa kontrola działalności administracji publicznej sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.
Zdaniem Sądu, zaskarżona i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji naruszają prawo – art. 105 kpa i art. 7, 77 kpa.
Stosownie do brzmienia przepisu art. 105 § 1 kpa "organ administracji państwowej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania jedynie wtedy, gdy postępowanie z jakichkolwiek przyczyn stało się bezprzedmiotowe". Z bezprzedmiotowością postępowania mamy do czynienia wówczas, gdy w oczywisty sposób organ stwierdzi brak podstaw prawnych i faktycznych do merytorycznego rozpoznania sprawy. Jeżeli jednak istnieje pewien stan faktyczny, który podlega uregulowaniu przez organ administracji państwowej na wniosek strony bądź z urzędu, postępowanie administracyjne winno się toczyć.
W związku z wnioskiem K. K. i I. T. zawierającym zarzuty co do niezgodności z przepisami prawa budowlanego wybudowanego garażu na posesji przy ul. [...] w [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego zobowiązany był rozpatrzeć sprawę i wydać decyzję zawierającą rozstrzygniecie merytoryczne, również w przypadku braku przesłanek do uwzględnienia żądania objętego wnioskiem.
Brak ustawowej przesłanki uwzględnienia żądania zgłoszonego we wniosku nie czyni prowadzonego postępowania administracyjnego bezprzedmiotowym, lecz oznacza jedynie bezzasadność żądania strony.
Pogląd ten jest utrwalony w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (patrz wyrok NSA z dnia 10 stycznia 1988 r. SA/Wr 957/88 – ONS 1999 nr 1 poz. 44, wyrok NSA z dnia 9 października 2000 r. sygn. akt IV SA 707/00 – Lex nr 1 poz. 75546).
W niniejszej sprawie należy wyjaśnić wszystkie okoliczności istotne dla jej rozpoznania. Należy dokonać stosownych ustaleń w oparciu o wyniki przeprowadzonych wizji. Wyniki należy odnieść do projektu technicznego stanowiącego integralną część pozwolenia na budowę.
Wskazać należy, że nie jest wystarczające, z punktu widzenia sądowej oceny trafności rozstrzygnięcia organu, sformułowanie, ze "roboty budowlane zostały wykonane zgodnie z ostateczną decyzją pozwolenia na budowę". Taka teza nie pozwala na weryfikację stanowiska organu wobec braku w materiale dowodowym dokumentacji, a w uzasadnieniu szczegółowej analizy.
Zgodnie z zasadą prawdy obiektywnej wyrażoną w art. 7 kpa organy administracji publicznej mają obowiązek podjęcia kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy. Oznacza to, że organ prowadzący postępowanie ma obowiązek zebrania i rozpatrzenia dostępnego materiału dowodowego (art. 77), tak aby ustalić stan faktyczny sprawy zgodnie z rzeczywistością.
Sąd orzekł jak w sentencji w trybie art. 145 § 1 ust. 1 pkt c i art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270).