Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 19 sierpnia 2013r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał B. O. prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
W piśmie z dnia 12 września 2013r. Okręgowa Rada Adwokacka w Warszawie poinformowała o wyznaczeniu adwokata J. K. pełnomocnikiem z urzędu dla B. O. Wyrokiem z dnia 22 listopada 2013r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu skargi B. O. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2013r. nr [...] skargę oddalił.
W wyroku w pkt 2 Sąd przyznał również ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata J. K. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 295,20 złotych w tym: tytułem zastępstwa prawnego kwotę 240,00 złotych, tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 55,20 złotych.
Od powyższego wyroku skarżąca reprezentowana przez pełnomocnika z urzędu wniosła skargę kasacyjną. W skardze kasacyjnej pełnomocnik zawarł m.in. wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu, oświadczając jednocześnie, że nie zostały one opłacone w całości lub części.
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 26 listopada 2015r. sygn. akt
II OSK 742/14 oddalił skargę kasacyjną.
Z protokołu rozprawy przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wynika, że w imieniu skarżącej na rozprawę stawił się adwokat J.K. podtrzymując argumenty zawarte w skardze kasacyjnej.
W dniu 10 lutego 2016r. wpłynęło pismo pełnomocnika z urzędu skarżącej- adwokata J. K. w którym wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy świadczonej z urzędu na rzecz skarżącej w toku postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym tj. za sporządzenie skargi kasacyjnej i reprezentację skarżącej w toku rozprawy przed NSA. Adwokat J. K. oświadczył, że koszty pomocy prawnej świadczone z urzędu nie zostały uiszczone w całości lub części.
W niniejszej sprawie zważono co następuje:
Zgodnie z treścią art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
W przypadku adwokatów regulacje powyższe znajdują się w Rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013r., poz. 461). Jego stosowanie w niniejszej sprawie związane jest z brzmieniem przepisu przejściowego – § 22 nowego Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r.
w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015r. poz. 1801), który do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie tego rozporządzenia nakazuje zastosowanie przepisów dotychczasowych do czasu zakończenia postępowania w danej instancji.
Stosownie do treści § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a Rozporządzenia z dnia 28 września 2002r. stawka minimalna za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wynosi 75% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat – 100% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. W myśl zaś § 2 ust. 3 rozporządzenia opłaty za czynności adwokata ustanowionego z urzędu podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, stosownie do § 20 rozporządzenia, powinien ponadto zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części.
W rozpoznawanej sprawie ustanowiony z urzędu pełnomocnik skarżącej sporządził i wniósł skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 listopada 2013r. Pełnomocnik uczestniczył również w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Wniosek o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu zawiera ponadto oświadczenie, o którym mowa w § 20 rozporządzenia z dnia 28 września 2002r.
W sprawie zaistniały zatem przesłanki uzasadniające przyznanie wynagrodzenia adwokatowi J. K. za pomoc prawną udzieloną skarżącej w postępowaniu przed sądem II instancji w wysokości 75% stawki minimalnej, określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia (która wynosi 240 złotych). Na mocy § 2 ust. 3 rozporządzenia ustalona opłata ulega podwyższeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług.
Mając powyższe na uwadze w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a orzeczono jak w sentencji postanowienia.