Uzasadnienie
W skardze na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] marca 2011 r., skarżąca Spółka zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Powyższym postanowieniem Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił postanowienie Wojewody [...] z [...] stycznia 2011 r. wstrzymujące, na wniosek skarżącej Spółki, wykonanie decyzji Starosty [...] z [...] września 2010 r., zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej J. K. i J. D. – wspólnikom spółki cywilnej [...] s.c. pozwolenia na budowę budynku usługowo – handlowego z wbudowanymi czterema mieszkaniami jednopokojowymi na działkach [...] i [...] w [...] i umorzył postępowanie organu I instancji w ww. zakresie.
W uzasadnieniu skargi, w części dotyczącej wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia, skarżąca Spółka podała, że w niniejszej sprawie zachodzą okoliczności, iż kontrolowana w postępowaniu nieważnościowym decyzja udzielająca pozwolenia na budowę jest dotknięta poważną wadą, która powoduje, że decyzja ta nie może ostać się w obrocie prawnym. Ponadto strona skarżąca wskazała, że przedmiotowa inwestycja jest kontynuowana i może zostać zakończona.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 dalej: p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.
Jednakże, na podstawie § 3 omawianego artykułu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, o ile w sprawie występuje jedna z wymienionych we wskazanym przepisie przesłanek.
Zaznaczyć bowiem trzeba, że instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest więc wykazanie przez skarżącego we wniosku okoliczności świadczących o możliwości wystąpienia przynajmniej jednej z ww. przesłanek. Zatem, strona wnosząca o wstrzymanie wykonania winna wykazać te okoliczności, poprzez odniesienie się do konkretnych zdarzeń, które to czyniłby wniosek o wstrzymanie zasadnym.
Należy podkreślić, że możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu na podstawie art. 61 § 1 p.p.s.a. nie oznacza, iż sąd jest zobligowany w każdym przypadku -niezależnie od okoliczności sprawy- uwzględnić taki wniosek. Wniesienie skargi nie pociąga bowiem za sobą automatycznego skutku suspensywności, a to oznacza że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu zależy od oceny sądu, czy istnieją przesłanki uzasadniające takie rozstrzygnięcie (por. T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak - Molczyk, M. Romańska - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2005, s. 294 i n.), przy czym warunkiem rozpatrzenia przez sąd merytorycznie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest -jak zostało to już powyżej zaznaczone- jego właściwe uzasadnienie, tj. wykazanie przez wnioskującego (czy wnioskujących), iż w sprawie zachodzi przynajmniej jedna z przesłanek wynikających z art. 61 § 3 p.p.s.a.
Tymczasem, rozpoznawany wniosek nie zawiera właściwie żadnego uzasadnienia. Wniosek zawiera jedynie żądanie wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia, nie wskazuje natomiast na okoliczności faktyczne, które w kontekście przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. uczyniłyby ten wniosek zasadnym. We wniosku wskazano na wadliwość decyzji Starosty [...] z [...] września 2010 r., zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej J. K. i J. D. – wspólnikom spółki cywilnej [...] s.c. pozwolenia na budowę. Należy zaś zauważyć, iż w niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego uchylające postanowienie Wojewody [...] z [...] stycznia 2011 r., którym wstrzymano wykonanie ww. decyzji Starosty [...] z [...] września 2010 r. (weryfikowanej w postępowaniu nadzwyczajnym) i umarzające postępowanie w tym zakresie.
W konsekwencji Sąd rozpoznając wniosek uznał, iż skarżąca Spółka wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia nie wykazała, aby w stosunku do niej zachodziła którakolwiek z przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Skarżąca Spółka uzasadniając żądanie wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia nie odniosła się nawet do przesłanek uregulowanych w ww. przepisie.
Z tych też powodów Sąd nie uwzględnił rozpoznawanego wniosku i na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.