Uzasadnienie
W dniu 14 czerwca (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym w rubryce 2.1 wskazano jako wnioskodawców G. i S. K., natomiast w pkt 15. formularza podpis osoby wnoszącej podpis złożył tylko S.K.
Z tego względu zarządzeniem z dnia 21 czerwca 2013 r. wezwano G.K. do podpisania nadesłanego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy (PPF) lub do nadesłania nowego formularza uzupełnionego i podpisanego przez skarżącą.
Wyjaśniono, że w nadesłanym do Sądu formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy w rubryce 2.1. wskazano jako wnioskodawców G. i S.K. natomiast w rubryce 15. (podpis osoby wnoszącej) podpis złożył tylko S.K. Poinformowano, że w przypadku nie podpisania nadesłanego wniosku o przyznanie prawa pomocy (PPF) lub nie nadesłania nowego wniosku uzupełnionego i podpisanego przez G. K. złożony wniosek będzie rozpoznany tylko wobec osoby, która go podpisała, tj. S.K.
Powyższe należało wykonać w terminie 7 dni, od daty doręczenia zarządzenia.
W dniu 8 lipca 2013 r. (data stempla biura podawczego) do Sądu wpłynął uzupełniony i podpisany przez obu wnioskodawców formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym wnieśli o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata.
Z nadesłanego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawcy wspólnie prowadzą gospodarstwo domowe i utrzymują się z dochodów uzyskiwanych przez wnioskodawcę z tytułu zatrudnienia w wysokości 1.760,00 złotych brutto miesięcznie (netto 1.277,05 złotych) oraz z uzyskanych przez wnioskodawczynię płodów rolnych z gospodarstwa rolnego.
Wnioskodawcy podali, że posiadają dom o powierzchni 100 m ² oraz nieruchomość rolną o powierzchni 1,99 ha. Oświadczyli, że mieszkania oraz innych nieruchomości nie posiadają, a zasoby pieniężne przeznaczają na bieżące wydatki.
Wnioskodawcy wskazali, że posiadają proste maszyny rolnicze do uprawy gruntów. Zaznaczyli, że wnioskodawczyni prowadzi gospodarstwo rolne o powierzchni 1.99 ha, a cała produkcja przeznaczona jest na potrzeby własne. Wnioskodawcy do nadesłanego w dniu 14 czerwca 2013 r. formularza dołączyli oświadczenie wnioskodawczyni, że posiada gospodarstwo rolne o powierzchni 1,99 ha, a wszystkie otrzymywane z niego produkty wykorzystuje na potrzeby własne i domowników oraz zaświadczenie z zakładu pracy wnioskodawcy z dnia 7 maja 2013 r. potwierdzające wysokość uzyskiwanych dochodów z tytułu zatrudnienia.
W niniejszej sprawie zważono, co następuje:
Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a) lub częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.), przy czym jego przyznanie uzależnione jest od spełnienia przez stronę ustawowo przewidzianych przesłanek.
Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego z urzędu. Przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmuje natomiast zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie pełnomocnika. W niniejszej sprawie wnioskodawcy wnieśli o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez częściowe zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Stosownie zaś do treści art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym dotyczącym w niniejszej sprawie częściowego zwolnienia z kosztów sądowych i ustanowienia adwokata z urzędu następuje, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Przyznanie prawa pomocy jest instytucją wyjątkową, przysługującą jedynie w sytuacjach, gdy poniesienie kosztów przez stronę spowodowałoby u niej uszczerbek w środkach utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Jak wynika z powołanych przepisów ciężar udowodnienia istnienia okoliczności, które mogłyby stanowić podstawę przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie spoczywa na stronie.
W niniejszej sprawie wnioskodawcy wykazali, że znajdują się w sytuacji materialnej uprawniającej ich do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Wnioskodawcy wspólnie prowadzą gospodarstwo domowe i utrzymują z dochodów uzyskiwanych przez wnioskodawcę z tytułu zatrudnienia w wysokości 1.277,05 złotych netto miesięcznie oraz z uzyskanych przez wnioskodawczynię z niewielkiego gospodarstwa rolnego płodów rolnych, które przeznaczane są wyłącznie na własne potrzeby. Poza nieruchomością rolną o powierzchni 1,99 ha na której znajduje się 100 metrowy dom, w którym mieszkają wnioskodawcy nie posiadają żadnego innego majątku.
Wprawdzie wnioskodawcy nie podali wysokości wydatków ponoszonych na bieżące utrzymanie siebie oraz domu, jednakże przy aktualnym poziomie cen i opłat za dobra i usługi oraz artykuły spożywcze i przemysłowe uznano, że nie są oni w stanie ponieść w całości kosztów postępowania sądowego samodzielnie.
Z tego względu, przychylając się do wniosku wnioskodawców przyznano im prawo pomocy poprzez zwolnienie od wpisu sądowego od skargi w wysokości 200,00 złotych oraz ustanowiono adwokata. Stwierdzono, że przy wysokości uzyskiwanego dochodu byłby to wydatek wykraczający poza ich możliwości finansowe.
Z powyższych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.