Uzasadnienie
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął na formularzu PPF wniosek S. M. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Z treści złożonego wniosku oraz wyjaśnień złożonych na wezwanie Sądu o przyznanie prawa pomocy wynika, iż S. M. prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z siostrą. Jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku. Pozostaje na utrzymaniu siostry oraz siostrzeńców od których nieregularnie otrzymuje niewielką pomoc finansową. Właścicielami domu w którym mieszka jest siostra z mężem. Stałe wydatki osobiste wnioskodawcy to około 250 zł. (żywność). Wnioskodawca wskazał, że nie korzysta z pomocy opieki społecznej oraz, że nie posiada majątku ruchomego. Jest stanu wolnego, nie posiada dzieci. Dodał, że jest właścicielem domu będącego w złym stanie technicznym, który nie nadaje się do zamieszkania. Jest także właścicielem 3 ha ziemi rolnej, która wg oświadczenia zajęta jest zabezpieczeniem komorniczym.
W sprawie zważono, co następuje.
Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy.
Prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a) lub częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.). Żądanie przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Stosownie zaś do treści art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym dotyczącym w niniejszej sprawie zwolnienia z kosztów sądowych i ustanowienia adwokata następuje, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Jak wynika z powołanych przepisów ciężar udowodnienia istnienia okoliczności, które mogłyby stanowić podstawę przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie spoczywa na stronie. Zasadą jest, że każdy wnoszący sprawę do Sądu zobowiązany jest ponosić koszty sądowe, a tylko faktyczny brak możliwości finansowych może skutkować zwolnieniem od ich ponoszenia. Należy więc zaznaczyć, że chodzi o taką sytuację finansową, która obiektywnie nie daje możliwości zgromadzenia odpowiednich środków na poniesienie kosztów sądowych.
Biorąc pod uwagę sytuację majątkową S. M. uznać należy, iż uzasadnione jest przychylenie się do wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie zawodowego pełnomocnika. Wnioskodawca jest osobą bezrobotną, utrzymującą się jedynie z pomocy materialnej siostry i siostrzeńców, nie posiadającą własnych dochodów. W tym stanie rzeczy uznano, że wnioskodawca nie jest w stanie samodzielnie opłacić kosztów sądowych i pełnomocnika w sprawie.
W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.