Uzasadnienie
Uzasadnienie
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] stycznia 2004r na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w związku z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 sierpnia 2003r sygn.akt. IV S.A. 4188/01, po ponownym rozpatrzeniu odwołania W. P. od decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] sierpnia 2001 odmawiającej uchylenia ostatecznej decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 1997r utrzymującej w mocy decyzję Kierownika Urzędu Rejonowego w S. z dnia [...] października 1997r nakazującą W. P. rozbiórkę samowolnie wykonanego obiektu budowlanego na działce nr [...] w miejscowości S. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...].
Organ odwoławczy podał, iż Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] grudnia 1997r utrzymał w mocy decyzję Kierownika Urzędu Rejonowego w [...] z dnia [...] października 1997r nakazującą W. P. dokonania rozbiórki samowolnie wybudowanego obiektu budowlanego na działce nr [...] w miejscowości S. W wyniku dokonania kontroli legalności tej decyzji Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 23 marca 2000r, sygn.akt.S.A./Gd 83/98 oddalił skargę W. P. jako nieuzasadnioną.
Na skutek wniosku W. P. podnoszącego istnienie nowych okoliczności nie znanych uprzednio organowi wydającemu decyzję, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wznowił postępowanie w przedmiotowej sprawie.
Analizując sprawę pod kątem przesłanki z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. stwierdził, iż fakt zmiany w 2000r miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie stanowi istotnych dla sprawy okoliczności istniejących w dniu wydania decyzji wobec czego odmówił uchylenia decyzji rozbiórkowej.
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu odwołania od powyższej decyzji uchylił ją i umorzył postępowanie organu pierwszej instancji na podstawie art. 105 k.p.a.
Powyższa decyzja wskutek skargi W. P., została uchylona wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 sierpnia 2003r, sygn.akt. IV S.A. 4188/01
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż zmiana planu zagospodarowania przestrzennego po wydaniu prawomocnej decyzji o nakazaniu rozbiórki obiektu wzniesionego bez pozwolenia na budowę nie stanowi przesłanki określonej w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. do wznowienia postępowania w sprawie, a zatem zasadne jest rozstrzygnięcie o odmowie uchylenia decyzji o nakazaniu rozbiórki.
Z tych względów, decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2001r została uchylona.
Po ponownym rozpatrzeniu odwołania W. P., Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podniósł fakt związania ocena prawną wyrażoną przez Naczelny Sąd Administracyjny, zgodnie z którą prawidłową jest decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego odmawiająca uchylenia decyzji o nakazaniu rozbiórki.
Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł W. P. Skarżący podniósł, iż w marcu 2000r nastąpiła zmiana dotychczasowego planu zagospodarowania przestrzennego co spowodowało, iż wybudowany obiekt nie jest sprzeczny z tym planem i może być zalegalizowany na podstawie obecnie obowiązującego art. 48 ust 2 Prawa budowlanego.
Twierdzi, iż budowę zakończył przed 7 lipca 1994r wobec czego w sprawie należy stosować przepisy Prawa budowlanego z 1974r.
Ponadto, zdaniem skarżącego "nie wydaje się nakazu rozbiórki, jeżeli od ukończenia budowy minęło 5 lat".
W odpowiedzi na skargę, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko wnosząc o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zarzuty zawarte w skardze są niezasadne i dlatego skarga podlega oddaleniu.
Sprawa niniejsza była już przedmiotem kontroli ze strony Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który wyrokiem z dnia 28 sierpnia 2003r (sygn.akt. IV S.A. 4188/01) uchylił zaskarżoną decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego uznając, iż umorzenie postępowania administracyjnego jest wadliwe bowiem " brak przesłanek do uwzględnienia żądania zgłoszonego we wniosku wszczynającym postępowanie administracyjne nie czyni tego postępowania bezprzedmiotowym w rozumieniu art. 105 § 1 k.p.a.".
Z uzasadnienia powyższego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego wynika również, iż " zmiana planu zagospodarowania przestrzennego, po wydaniu prawomocnej decyzji o nakazaniu rozbiórki budynku wzniesionego bez pozwolenia na budowę, nie stanowi przesłanki określonej w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a do wznowienia postępowania w sprawie,...nawet gdyby w planie na dzień podejmowania decyzji o rozbiórce istniała możliwość budowy domku letniskowego, to w przypadku samowolnej budowy w 1996r o czym sam skarżący wielokrotnie w swych pismach (w tym w skardze do NSA na decyzję o nakazaniu rozbiórki) informował, obiekt podlega rozbiórce".
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, " podnoszona w skardze kwestia dotycząca wybudowania obiektu w innym terminie nie została poparta przez skarżącego żadnymi dowodami,... brak też podstaw do legalizacji samowoli budowlanej po upływie 5 lat od jej zaistnienia".
Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz 1270), ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sadu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia.
W niniejszym przypadku, zarówno Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego jak i Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpatrując sprawę ponownie, obowiązani są zastosować się do oceny prawnej zawartej w uzasadnieniu wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 sierpnia 2003r która jest dla nich wiążąca.
Z uzasadnienia wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego wynika, iż " zasadne jest rozstrzygnięcie o odmowie uchylenia decyzji o nakazaniu rozbiórki, rozstrzygnięcie zaś organu II instancji jak sam zauważa w odpowiedzi na skargę o uchyleniu decyzji odmawiającej uchylenia decyzji Wojewody i umorzeniu postępowania organu I instancji jest wadliwe".
W związku z powyższą oceną prawną, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego rozpatrując sprawę ponownie obowiązany był zastosować się do niej, co też uczynił wydając zaskarżoną decyzję, którą utrzymał w mocy prawidłową decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2001r odmawiającą uchylenia decyzji ostatecznej Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 1997r.
Zaskarżoną decyzję należy uznać za trafną i odpowiadającą prawu.
Z tych powodów skarga podlega oddaleniu jako nieuzasadniona, na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz 1270).