Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] maja 2015 r. skarżący – J. K., M. K. i P. K. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2015 r., znak: [...]. Przedmiotową decyzją organ II instancji umorzył postępowanie odwoławcze zainicjowane odwołaniem skarżących od decyzji z dnia [...] lutego 2015 r., znak: [...], wydanej przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, uchylającą decyzję własną z dnia [...] kwietnia 2014 r., znak: [...] nakazującą wykonania robót budowalnych (...) i jednocześnie nakazał Regionalnemu Zarządowi Gospodarki Wodnej w G. wykonanie robót budowlanych mających na celu usunięcie nieodpowiedniego stanu technicznego odcinka 2L muru oporowego ubezpieczenia linii brzegowej ok 31 m (...).
Pismem z dnia [...] lipca 2015 r. skarżący, reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika, złożyli wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowalnego z dnia [...] lutego 2015 r., znak: [...] w części w której decyzja ta nakazuje Regionalnemu Zarządowi Gospodarki Wodnej w G. wykonanie robót budowlanych mających na celu usunięcie nieodpowiedniego stanu technicznego odcinka 2L muru oporowego ubezpieczenia linii brzegowej ok 31 m (...). W uzasadnieniu tego wniosku wskazał, że wykonanie nakazanych decyzją robót budowlanych pociągnęłoby za sobą powstanie trudnych do odwrócenia skutków. Przywrócenie terenu do stanu sprzed wykonania kosztownych i skomplikowanych robót budowlanych, w wyniku uchylenia decyzji, byłoby z pewnością dalece utrudnione o ile byłoby w ogóle możliwe.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.), dalej: "ppsa", po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że w świetle powołanego wyżej przepisu możliwe jest wstrzymanie wykonania innych niż zaskarżony bezpośrednio do sądu akt, pod warunkiem, że akty te zostały wydane "w granicach tej samej sprawy" rozumianej jako sprawa w sensie materialnoprawnym. Tożsamość sprawy w takim ujęciu będzie zatem wyznaczała element stosunku prawnego wynikającego z zaskarżonego aktu. Czyli przede wszystkim identyczność podmiotowa (tożsamość podmiotu będącego adresatem praw i obowiązków), a także identyczność przedmiotowa, czyli tożsamość praw i obowiązków opartych na danej podstawie faktycznej i prawnej rozstrzygnięcia (por. postanowienia NSA: z 12 czerwca 2012 r., sygn. akt II FZ 441/12; z 8 sierpnia 2013 r., sygn. akt I OSK 1651/13; z 14 stycznia 2014 r., sygn. akt I OSK 3075/13; dostępne w internetowej bazie orzeczeń pod adresem: www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Przyjmując zatem, że zakresem rozpoznania sądu jest objęta cała sprawa administracyjna i całe postępowanie zmierzające do jej rozstrzygnięcia, nie może budzić wątpliwości, że sąd administracyjny będzie uprawniony do wstrzymania wszystkich rozstrzygnięć organów administracji wydanych w toku instancji. W szczególności może to dotyczyć wydawanych w toku postępowania decyzji i postanowień, które nie dotyczą kwestii procesowych, lecz odnoszą się wprost do meritum sprawy (por. T. Kiełkowski, Sprawa administracyjna, Kraków 2004, s. 173; uchwała NSA z dnia 9 listopada 1998 r., OPS 8/98, ONSA 1999, Nr 1, poz. 7).
Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy zauważyć należy, że skarżący wystąpili z wnioskiem o wstrzymanie wykonania ostatecznej decyzji organu I instancji (organu wojewódzkiego) z [...] lutego 2015 r. Mając na względzie przedstawione wyżej, szerokie rozumienie sprawy administracyjnej, wskazać należy, że w ocenie Sądu w niniejszej sprawie brak jest możliwości wstrzymania wykonania tej decyzji, gdyż organ odwoławczy nie dokonał merytorycznej kontroli tego aktu, postępowanie zaś zakończył wydaniem rozstrzygnięcia o charakterze procesowym, tj. umorzył postępowanie odwoławcze zainicjowane odwołaniem skarżących. Nie zachodzi zatem tożsamość sprawy w jej znaczeniu materialnym. Dlatego wniosek skarżących nie zasługuje na uwzględnienie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił o odmowie wstrzymania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 61 § 5 p.p.s.a. - ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.).