Uzasadnienie
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] listopada 2003 r. nr [...] Wojewoda [...] po rozpatrzeniu wniosku H. F. na podstawie art. art. 145 § 1, 147, 149 § 3 i art. 150 k.p.a. odmówił wznowienia postępowania w sprawie pozwolenia na użytkowanie modernizacji i rozbudowy pawilonu handlowego "[...]" usytuowanego na działce nr [...] w [...] przy ul. [...] stanowiącej własność "[...]" sp. z o.o. w [...] zakończonej decyzją ostateczną Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 1999 r. nr [...]. W uzasadnieniu decyzji podano, iż przedmiotowa decyzja była już kontrolowana przez Naczelny Sąd Administracyjny, który wyrokiem z dnia 11 października 2001 r. sygn. akt II S.A./Ka 233/00 oddalił skargę H. F. i stwierdził zgodność badanej decyzji z przepisami prawa.
Ponadto podanie o wznowienie postępowania zostało wniesione po terminie określonym w art. 148 k.p.a. a decyzje organów administracji w przedmiotowej sprawie nie naruszają prawa i brak jest przesłanek do wznowienia postępowania określonych w art. 145 k.p.a.
Decyzją z dnia [...] stycznia 2004 r. nr [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu odwołania H. F. na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. uchylił w/w decyzję i umorzył postępowanie przed organem I instancji. W uzasadnieniu decyzji podano, iż w czasie wydawania kontrolowanej decyzji obowiązywała już nowelizacja ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, która weszła w życie 11 lipca 2003 r. i przewiduje ona w, art. 83, iż organem właściwym do wydawania pozwoleń na użytkowanie jest organ nadzoru budowlanego. Dlatego też Wojewoda [...] nie jest organem właściwym do rozpatrywania spraw, dotyczących wydanych pozwoleń na użytkowanie obiektów budowlanych. Zgodnie z art. 19 k.p.a. organy administracji publicznej są zobowiązane do przestrzegania z urzędu swojej właściwości rzeczowej i miejscowej.
Skargę do sądu administracyjnego na powyższa decyzję złożyła H. F. zarzucając naruszenie art. art. 65 § 1, 105 § 1 i 150 p 1 k.p.a i wnosząc o uchylenia zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi podano, iż Wojewoda [...] po zbadaniu właściwości powinien na podstawie art. 65 § 1 k.p.a. przekazać sprawę organowi właściwemu i w ten sam sposób powinien postąpić organ odwoławczy stwierdzając niewłaściwość Wojewody. Tymczasem zaskarżoną decyzja umorzono postępowanie, pozostawiając sprawę bez merytorycznego rozstrzygnięcia. Wniosek o wznowienie postępowania został złożony w terminie przewidzianym w art. 148 k.p.a. Także zdaniem skarżącej należało rozważyć, czy pomimo nowelizacji ustawy Prawo budowlane organem właściwym mając na uwadze art. 150 § 1 k.p.a. nie będzie Wojewoda [...].
W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał swoja dotychczasową argumentację i wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do regulacji art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. Nr 153, poz. 1271/ sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwy sąd administracyjny na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. Nr 153, poz. 1270 /.
Skarga jest niezasadna.
Art. 19 kpa nakłada na organy administracji publicznej obowiązek przestrzegania z urzędu swojej właściwości rzeczowej i miejscowej. Ten obowiązek spoczywa na nich w każdym stadium postępowania, aż do jego zakończenia decyzją ostateczną. Jeżeli więc wejdą w życie nowe przepisy prawa materialnego zmieniające właściwość organów, to organ prowadzący postępowanie obowiązany jest się do nich zastosować, także wówczas, gdy regulują one odmiennie właściwość organu, chyba, że przepisy intertemporalne stanowią inaczej. W przedmiotowej sprawie nie ulega wątpliwości, iż decyzja Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2003 r. została wydana po nowelizacji ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane dokonanej ustawą z dnia 27 marca 2003 r. o zmianie ustawy – Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych ustaw / Dz. U. nr 80, poz. 718 /. Art. 83 znowelizowanej ustawy stanowi, iż organem właściwym w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie jest organ nadzoru budowlanego.
Przepisy ustawy nowelizującej przyjmują zasadę, iż do spraw wszczętych po wejściu w życie nowelizacji / 11 lipca 2003 r. / stosujemy przepisy nowe, właściwy zatem będzie organ wskazany przez przepisy obowiązujące w chwili wydania decyzji. Wniosek o wznowienie postępowania w przedmiotowej sprawie wpłynął do Prezydenta Miasta [...] [...] sierpnia 2003 r. i został przez ten organ przekazany na podstawie art. 65 k.p.a. Wojewodzie [...] do rozpoznania, gdyż ten organ wydawał decyzję w ostatniej instancji. Wojewoda powinien wniosek mając na uwadze zmianę przepisów Prawa budowlanego i art. 19 k.p.a. przekazać wniosek właściwemu organowi nadzoru budowlanego.
Organ odwoławczy rozpatrując odwołanie wydał decyzję prawidłową, gdyż nie mógł uchylić decyzji i przekazać sprawy organowi właściwemu, ponieważ nie pozwalają na to obowiązujące przepisy.
W sytuacji, zatem, gdy organ prowadzący postępowanie o wznowienie postępowania decyzji nie jest właściwy z uwagi na zmianę przepisów prawa materialnego i niewłaściwość tę dostrzegł rozpatrując odwołanie powinien wydać rozstrzygnięcie na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a., tzn. uchylić swoją decyzję i umorzyć postępowanie w uzasadnieniu wyjaśniając przyczyny takiego rozstrzygnięcia i wskazując organ właściwy, jak wymaga tego art. 107 § 3 k.p.a. Wniosek zaś o wznowienie postępowania przekazać do rozpatrzenia organowi właściwemu na podstawie art. 65 § 1 k.p.a. Przepis ten nie wymaga dla ważności przekazania podania formy decyzji administracyjnej.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. z 2003 r. Nr 153, poz. 1270/ Sąd skargę oddalił.