Uzasadnienie
W dniu 28 lutego 2008 r. do Sądu wpłynął na formularzu PPF wniosek E. B. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu.
Z treści złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, iż E. B. prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe. Utrzymuje się z emerytury w wysokości 1179,34 zł. Posiadany majątek obejmuje dom o pow. 100 m2 (współwłasność). Strona nie wykazała posiadania innego majątku. Wnioskodawca dodał, że jest osobą schorowaną, a choroby związane są z układem krążenia (miażdżyca, przebyty zawał serca), ponadto choruje na cukrzycę. Z tego względu znaczna część budżetu domowego pochłaniają lekarstwa.
W sprawie zważono, co następuje.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Zasadą jest, że każdy wnoszący sprawę do Sądu zobowiązany jest ponosić koszty sądowe, a tylko faktyczny brak możliwości finansowych może skutkować zwolnieniem od ich ponoszenia. Należy więc zaznaczyć, że chodzi o taką sytuację finansową, która obiektywnie nie daje możliwości zgromadzenia odpowiednich środków na poniesienie kosztów sądowych. Przyznanie prawa pomocy nastąpić może w przypadku wykazania, że wnioskujący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek lub pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym własnym i swojej rodziny pozostającej we wspólnym gospodarstwie domowym.
Biorąc pod uwagę sytuację majątkową E. B. uznać należy, iż uzasadnione jest przychylenie się do wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu. Dochodem skarżącego jest emerytura w wysokości 1179 zł. Skarżący wg oświadczenia jest osobą schorowaną, przez co jego dochód obciążony jest dodatkowymi kosztami związanymi z wykupem leków. W tej sytuacji uznać należy, że opłacenie kosztów sądowych i opłacenie zawodowego pełnomocnika przekracza możliwości finansowe wnioskodawcy.
W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).