Uzasadnienie
W dniu 15 lipca 2009 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarga A. J. i C. J. na zawiadomienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2009 r. znak [...] w przedmiocie pozostawienia wniosku o wznowienie postępowania bez rozpoznania, wydane na podstawie art. 64 § 2 k.p.a.
Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej p.p.s.a. – sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn niż wymienione w pkt 1-5 wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg, których przedmiot został określony w pkt 1 - 8.
Instytucja procesowa przewidziana w art. 64 § 2 k.p.a. jest adresowaną do wnoszącego podanie informacją – czynnością materialno-techniczną, od której nie przysługuje odwołanie lub zażalenie, a w konsekwencji również skarga do sądu administracyjnego, którego przedmiotowy zakres kontroli uregulowany w art. 3 § 2 pkt 1 – 8 nie przewiduje możliwości rozstrzygania przez ten sąd wątpliwości pojawiających się w związku z podejmowanymi przez organ administracji czynnościami materialno-technicznymi.
Powyższe nie oznacza, że osoba, do której adresowana jest czynność podjęta na podstawie art. 64 § 2 k.p.a., pozbawiona jest obrony swoich praw. Strona, broniąc się przed niekorzystnymi skutkami pozostawienia podania bez rozpoznania i uznając, iż organ pozostaje w jej sprawie w bezczynności, może skorzystać z przepisu art. 37 § 1 k.p.a. i złożyć do organu wyższego stopnia zażalenie, a w przypadku gdy nie zostanie ono uwzględnione, może wnieść skargę do sądu administracyjnego.
W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest czynność materialno-techniczna polegająca na pozostawieniu wniosku bez rozpoznania, która nie mieści się w katalogu spraw, podlegających rozpoznaniu przez sąd administracyjny.
Z tych przyczyn, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.