Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia [...] listopada 2010 r. skarżący D.W. zwrócił się do Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w [...] o wykonanie zjazdu z drogi krajowej nr [...] do nieruchomości skarżącego składającej się z działek o nr ew [...] i [...], w trakcie robót związanych z budową chodnika wzdłuż drogi krajowej nr [...].
Pismem Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] października 2010 r. poinformowano skarżącego, że art. 29 ust 2 ustawy z dnia 31 marca 1985 r. o drogach publicznych nakłada na zarządcę drogi obowiązek budowy lub przebudowy zjazdów dotychczas istniejących.
Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad nie posiada żadnych dokumentów, z których wynikałoby, że kiedykolwiek wydawała zezwolenie lub uzgadniała lokalizację zjazdu do wskazanych działek skarżącego.
W odpowiedzi na pismo wzywające do usunięcia naruszenia prawa Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad pismem z dnia [...] lutego 2011 r. podtrzymał stanowisko zawarte w piśmie z dnia [...] października 2010 r. podnosząc, iż przy przebudowie chodnika zostały przebudowane istniejące zjazdy o nawierzchni gruntowej, które były wyposażone w przepusty zgodnie z inwentaryzacją wykonaną przez zarząd drogi w 2009 r.
Zarząd drogi nie wykonał innych zjazdów niż ujęte w projekcie budowlanym, jak też nie zlikwidował żadnych zjazdów istniejących.
Na czynność Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad polegającą na nie wybudowaniu zjazdu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł D.W. domagając się wybudowania zjazdu.
Skarżący podniósł, iż przed przebudową drogi istniał od zawsze zjazd ziemny do działek wykonany przez wcześniejszych właścicieli.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie względnie oddalenie.
W trakcie toczącego się postępowania sądowo-administracyjnego skarżący sprzedał działki o nr [...] i [...] małżonkom T. i J.S. oraz małżonkom K. i M.S., którzy prawidłowo powiadomieni o toczącym się postępowaniu sądowoadministracyjnym nie zajęli stanowiska w sprawie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. mającym zasadnicze znaczenie w rozpoznawanej sprawie, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej obejmującą orzekanie w sprawach skarg na inne niż decyzje administracyjne i postanowienia, akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień bądź obowiązków wynikających z przepisów prawa.
Przedmiotem skargi przewidzianej w art. 3 § 2 pkt 4 wskazanej ustawy mogą być tego rodzaju akty lub czynności, które mają charakter publicznoprawny, a więc skarga może dotyczyć aktów i czynności tych państwowych i niepaństwowych jednostek organizacyjnych, które są uprawnione do prowadzenia działalności mieszczącej się w zakresie pojęcia działalności administracji publicznej.
Kryterium to oznacza, że w zakresie właściwości sądów administracyjnych mieszczą się akty lub czynności zawierające element władztwa administracyjnego.
Władcze działanie to takie, w którym o treści uprawnienia lub obowiązku przesądza jednostronnie organ wykonujący administrację publiczną, adresat jest związany tym jednostronnym działaniem, z kolei jednostronne działanie jest zagwarantowane możliwością stosowania środków przymusu państwowego.
Te trzy elementy nie zawsze muszą wystąpić łącznie.
Wystarczający jest element jednostronności działania, od którego uzależnione jest korzystanie z uprawnienia, aby zakwalifikować akt lub czynność do aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej.
Akt lub czynność musi dotyczyć uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa co oznacza, że musi istnieć ścisły związek między ustaleniem, stwierdzeniem lub potwierdzeniem (oraz ich odmowami), a możliwością realizacji uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisu prawa.
W rozpoznawanej sprawie nie zostały spełnione wyżej wymienione przesłanki umożliwiające poddanie czynności Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad kontroli sądowoadministracyjnej.
Czynność Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad polegająca na odmowie wykonania zjazdu nie jest związana bezpośrednio z czynnościami zarządcy drogi realizowanymi w ramach władczych działań organu administracji publicznej, o których mowa m.in. w art. 13, art. 29 ust. 1, art. 40 ustawy o drogach publicznych lecz wynika z działalności inwestycyjnej zarządcy drogi takiej jak budowa, przebudowa bądź remonty dróg.
Przebudowa zjazdu przy okazji wykonywania przebudowy drogi nie jest czynnością z zakresu administracji publicznej.
Przepis art. 29 ust 2 ustawy o drogach publicznych nie stanowi podstawy prawnej do wydania aktu lub podjęcia czynności w zakresie administracji publicznej dotyczącej budowy bądź przebudowy zjazdu.
Wskazany przepis ma charakter kompetencyjny, a czynności, o których w nim mowa mają charakter czynności faktycznej, a nie prawnej.
Przedmiotowa skarga została więc wniesiona w sprawie nie podlegającej kognicji sądu administracyjnego.
W tym stanie rzeczy na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. skargę należało odrzucić.
O kosztach orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.