Uzasadnienie
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu odwołania Z. Sp. z o.o. od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] z dnia [...] maja 2005r. nakazującej R. [...], jako zarządcy nieruchomości, rozbiórkę budynku garażowego nr [...] (wiata), będącego w trwałym zarządzie M., zlokalizowanego na terenie kompleksu zamkniętego [...] i uporządkowanie terenu, decyzją nr [...] z dnia [...] lipca 2005r na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 kpa umorzył postępowanie odwoławcze.
W uzasadnieniu podał, iż decyzja nakazująca rozbiórkę zapadła na podstawie art. 67 ust 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r- Prawo budowlane (Dz. U. z 2003, nr 207, poz. 2016 ze zm.) i podmiotem dla którego wynikają z tego przepisu obowiązki jest właściciel lub zarządca obiektu budowlanego którego dotyczy nakaz rozbiórki. Organ stwierdził, iż wyłączną przesłanką wydania decyzji nakazującej rozbiórkę obiektu budowlanego jest jego stan techniczny, a tryb postępowania w sprawach rozbiórek obiektów budowlanych reguluje rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 30 sierpnia 2004r w sprawie warunków i trybu postępowania w sprawach rozbiórek nieużytkowanych lub niewykończonych obiektów budowlanych (Dz. U. Nr 198, poz. 2043).
Przepisy powyższego rozporządzenia nie przewidują zdaniem organu odwoławczego, udziału w postępowaniu innych podmiotów poza właścicielem lub zarządcą obiektu budowlanego objętego tym postępowaniem.
W związku z powyższym, organ odwoławczy uznał, że brak jest możliwości prawnych dopuszczenia do udziału w tym postępowaniu na prawach strony Z. Sp. z o.o. ponoszącego odpowiedzialność za powstałe szkody. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził również, iż odwołujący się Z. został dopuszczony do udziału w postępowaniu administracyjnym z uwagi na swój interes faktyczny lecz nie przyznano mu statusu strony dlatego nie może korzystać z uprawnień przysługujących stronie, w tym z prawa do złożenia odwołania.
Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł P. S.A., który z dniem 30 czerwca 2005r wskutek połączenia z Z. Sp. z o.o. przejął wszystkie prawa i obowiązki spółki przejmowanej.
Zdaniem skarżącego, decyzja nakazująca rozbiórkę narusza jego prawa i obowiązki wynikające z prawa geologicznego i górniczego.
Skarżący swój interes prawny o którym mowa w art. 28 kpa. wywodzi z przepisu art. 94 ust 1 Prawa geologicznego i górniczego,
Skarżący uważa, iż interes prawny wynika nie tylko z przepisów prawa administracyjnego lecz także z norm prawa cywilnego, a nawet z "całokształtu okoliczności zaistniałych w sprawie".
Skarżący podnosi również, iż z art. 97 ust 1 Prawa geologicznego i górniczego wynika właściwość sądów powszechnych do rozpoznania spraw dotyczących odpowiedzialności przedsiębiorcy za szkody spowodowane ruchem zakładu górniczego i sposobu ich naprawienia.
Tymczasem, wydanie decyzji o rozbiórce rozstrzyga sprawę sposobu naprawienia szkody i jest przedwczesne ze względu na brak ekspertyzy stwierdzającej, ze nie jest możliwe naprawienie szkody przez przywrócenie stanu poprzedniego. Skarżący uważa, że postępowanie administracyjne powinno zostać zawieszone na podstawie art. 97 §1 pkt 4 kpa, do czasu rozstrzygnięcia przez sąd sposobu naprawienia szkód spowodowanych ruchem zakładu górniczego.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał swoje stanowisko, wnosząc o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest uzasadniona.
Nie można zgodzić się ze stanowiskiem organu odwoławczego, że skarżącemu nie przysługuje przymiot strony w rozumieniu art. 28 kpa.
Zgodnie z powyższym przepisem stroną jest każdy czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności ze względu na swój interes prawny lub obowiązek.
W orzecznictwie sądowym utrwalił się pogląd, że pojęcie strony, jakim posługuje się przepis art. 28 k.p.a. może zostać wyprowadzone tylko z przepisów prawa materialnego, a więc normy prawnej, która stanowi podstawę ustalenia uprawnienia lub obowiązku, przy czym interes prawny strony może wynikać nie tylko z przepisów prawa materialnego administracyjnego, lecz także z prawa cywilnego, finansowego czy też prawa pracy (wyrok NSA z dnia 19.01.1995r, sygn. akt. I SA 1326/93, wyrok NSA z 19.01.1982r, sygn. akt. SA/Kr 517/81 ONSA 1/82 poz. 11).
Wywarcie przez decyzję administracyjną bezpośredniego skutku w sferze praw i obowiązków określonego podmiotu oznacza, że postępowanie administracyjne, w którym decyzja taka zostaje wydana, dotyczy interesu prawnego lub obowiązku tego podmiotu w rozumieniu art. 28 k.p.a. (wyrok NSA z dnia 21 czerwca 1993r, sygn. akt V SA 1497/92, V SA 1498/92, ONSA 1993r, zeszyt 4 poz. 116).
Interes prawny P. S.A. wynika z przepisów ustawy z dnia 4 lutego 1994r- Prawo geologiczne i górnicze (Dz. U. z dnia 1 marca 1994r, nr 27, poz. 96 ze zm.).
Przepisy tej ustawy stanowią prawo materialne administracyjne będące podstawą prawną nałożenia na P. S.A. obowiązku naprawienia szkody wyrządzonej ruchem zakładu górniczego.
W związku z powyższym, decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego wydana na podstawie art. 67 pkt 1 Prawa budowlanego, którą nakazano R. jako zarządcy nieruchomości rozbiórkę obiektu budowlanego uszkodzonego w wyniku wydobywania kopalin przez Z. wpływa bezpośrednio na sposób wykonania obowiązku naprawienia szkody przez skarżącego.
Z art. 94 prawa geologicznego i górniczego wynika sposób naprawienia szkody poprzez przywrócenie stanu poprzedniego.
W tej sytuacji nakaz rozbiórki obiektu budowlanego nałożony decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego wpływa na sposób wykonania naprawienia szkody.
Oznacza to, że skarżący posiada interes prawny w rozstrzygnięciu sprawy nakazującej rozbiórkę obiektu budowlanego.
Wobec naruszenia art. 28 kpa, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 §1 pkt 1 c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) uchylił zaskarżoną decyzję.
Zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku na zasadzie art. 152 w/w ustawy.