Uzasadnienie
Pismem z 16 kwietnia 2024 r. D. P. i W. P.(dalej: "skarżący"), wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej także jako: "Sąd") na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 12 lutego 2024 r. nr 31/2024 w przedmiocie nałożenia obowiązku przedłożenia dokumentów legalizacyjnych.
W odpowiedzi na skargę z dnia 10 maja 2024 roku (data wpływu) organ - Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o oddalenie skargi.
Zarządzeniem z dnia 16 maja 2024 r. skarżący zostali wezwani do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi przez wskazanie numeru pesel każdego ze skarżących.
Pismem z dnia 17 czerwca 2024 r. (data wpływu) skarżący - D. P. i W. P., uzupełnili braki formalne skargi oraz złożyli oświadczenie o cofnięciu skargi w całości oraz wnieśli o zwrot wpisu sądowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm., dalej "uppsa") strona skarżąca może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 1 uppsa Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
W ocenie Sądu, nie wystąpiły przesłanki do wniosku, że cofnięcie skargi jest niedopuszczalne. Należało zatem uznać, że skarżący skutecznie cofnęli skargę.
W tej sytuacji cofnięcie skargi należało uznać za skuteczne i na mocy art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 P.p.s.a. orzec jak w sentencji postanowienia. Z kolei na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. postanowiono o zwrocie z urzędu uiszczonego przez skarżącego wpisu od skargi.