Uzasadnienie
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją nr [...] z dnia [...] lipca 2005r na podstawie art. 138§1 pkt 3 kpa umorzył postępowanie odwoławcze.
W uzasadnieniu podał, iż sprawa dotyczy odwołania wniesionego przez Z. Sp. z o.o. od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego Nr [...] z dnia [...] maja 2005r nakazującej R. w Krakowie jako zarządcy nieruchomości rozbiórkę budynku [...], będącego w trwałym zarządzie [...], zlokalizowanego na terenie kompleksu zamkniętego [...] L. i uporządkowanie terenu.
Przedmiotowa decyzja zapadła na podstawie art. 67 ust 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r - Prawo budowlane (Dz. U. z 2003, nr 207, poz. 2016 ze zm.) i podmiotem dla którego wynikają z tego przepisu obowiązki jest właściciel lub zarządca obiektu budowlanego którego dotyczy nakaz rozbiórki. Organ stwierdził, iż wyłączną przesłanką wydania decyzji nakazującej rozbiórkę obiektu budowlanego jest jego stan techniczny, a tryb postępowania w sprawach rozbiórek obiektów budowlanych reguluje rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 30 sierpnia 2004r w sprawie warunków i trybu postępowania w sprawach rozbiórek nieużytkowanych lub niewykończonych obiektów budowlanych (Dz. U. nr 198, poz. 2043).
Przepisy powyższego rozporządzenia nie przewiduj ą zdaniem organu odwoławczego, udziału w postępowaniu innych podmiotów poza właścicielem lub zarządcą obiektu budowlanego objętego tym postępowaniem.
W związku z powyższym, organ odwoławczy uznał, że brak jest możliwości prawnych dopuszczenia do udziału w tym postępowaniu na prawach strony Z. Sp. z o.o. ponoszącego odpowiedzialność za powstałe szkody.
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził również, iż odwołujący się Z. został dopuszczony do udziału w postępowaniu administracyjnym z uwagi na swój interes faktyczny lecz nie przyznano mu statusu strony dlatego nie może korzystać z uprawnień przysługujących stronie, w tym z prawa do złożenia odwołania.
Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł P. S.A., który z dniem 30 czerwca 2005r wskutek połączenia z Z. Sp. z o.o. przejął wszystkie prawa i obowiązki spółki przejmowanej.
Zdaniem skarżącego, decyzja nakazująca rozbiórkę narusza jego prawa i obowiązki wynikające z prawa geologicznego i górniczego.
Skarżący uważa, iż interes prawny wynika nie tylko z przepisów prawa administracyjnego lecz także z norm prawa cywilnego, a nawet z "całokształtu okoliczności zaistniałych w sprawie".
Skarżący podnosi również, iż z art. 97 ust 1 Prawa geologicznego i górniczego wynika właściwość sądów powszechnych do rozpoznania spraw dotyczących odpowiedzialności przedsiębiorcy za szkody spowodowane ruchem zakładu górniczego i sposobu ich naprawienia.
Tymczasem, wydanie decyzji o rozbiórce rozstrzyga sprawę sposobu naprawienia szkody i jest przedwczesne ze względu na brak ekspertyzy stwierdzającej, że nie jest możliwe naprawienie szkody przez przywrócenie stanu poprzedniego.
Skarżący uważa, że postępowanie administracyjne powinno zostać zawieszone na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 kpa, do czasu rozstrzygnięcia przez sąd sposobu naprawienia szkód spowodowanych ruchem zakładu górniczego.
W odpowiedzi na skargę, organ odwoławczy podtrzymał swoje stanowisko wnosząc o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga jest uzasadniona.
Nie można zgodzić się ze stanowiskiem organu odwoławczego, że skarżącemu nie przysługuje przymiot strony w rozumieniu art. 28 kpa.
Zgodnie z powyższym przepisem stroną jest każdy czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności ze względu na swój interes prawny lub obowiązek.
W orzecznictwie sądowym utrwalił się pogląd, że pojęcie strony, jakim posługuje się przepis art. 28 k.p.a. może zostać wyprowadzone tylko z przepisów prawa materialnego, a więc normy prawnej, która stanowi podstawę ustalenia uprawnienia lub obowiązku, przy czym interes prawny strony może wynikać nie tylko z przepisów prawa materialnego administracyjnego, lecz także z prawa cywilnego, finansowego czy też prawa pracy (wyrok NSA z dnia 19.01.1995r, sygn. akt. I SA 1326/93, wyrok NSA z 19.01.1982r, sygn. akt. SA/Kr 517/81 ONSA 1/82 poz. 11).
Wywarcie przez decyzję administracyjną bezpośredniego skutku w sferze praw i obowiązków określonego podmiotu oznacza, że postępowanie administracyjne, w którym decyzja taka zostaje wydana, dotyczy interesu prawnego lub obowiązku tego podmiotu w rozumieniu art. 28 k.p.a. (wyrok NSA z dnia 21 czerwca 1993r, sygn. akt V SA 1497/92, V SA 1498/92, ONSA 1993r, zeszyt 4 poz. 116).
Interes prawny P. S.A. wynika z przepisów ustawy z dnia 4 lutego 1994r- Prawo geologiczne i górnicze (Dz. U. z dnia 1 marca 1994r, nr 27, poz. 96 ze zm.).
Przepisy tej ustawy stanowią prawo materialne administracyjne będące podstawą prawną nałożenia na P. S.A. obowiązku naprawienia szkody wyrządzonej ruchem zakładu górniczego.
W związku z powyższym, decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego wydana na podstawie art. 67 pkt 1 Prawa budowlanego, którą nakazano R. w K. jako zarządcy nieruchomości rozbiórkę obiektu budowlanego uszkodzonego w wyniku wydobywania kopalin przez Z. wpływa bezpośrednio na sposób wykonania obowiązku naprawienia szkody przez skarżącego.
Z art. 94 prawa geologicznego i górniczego wynika sposób naprawienia szkody poprzez przywrócenie stanu poprzedniego.
W tej sytuacji nakaz rozbiórki obiektu budowlanego nałożony decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego wpływa na sposób wykonania naprawienia szkody.
Oznacza to, że skarżący posiada interes prawny w rozstrzygnięciu sprawy nakazującej rozbiórkę obiektu budowlanego.
Wobec naruszenia art. 28 kpa, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 §1 pkt 1 c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) uchylił zaskarżoną decyzję.
Zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku na zasadzie art. 152 w/w ustawy.