Uzasadnienie
W skardze z dnia 24 maja 2010 r. D. K. i I. K. wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, którą Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] znak: [...]. Decyzją z dnia [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił własną decyzję z dnia [...] znak: [...] i poprzedzającą ją decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak:
[...] oraz nakazał D. i I.K. rozbiórkę zbiornika wodnego usytuowanego na działkach nr [...], [...], [...], [...] z obrębu P., jednostka ewid. Z. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., stanowi, iż po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Zdaniem Sądu, charakter przedmiotowej sprawy uzasadnia wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, którą organ utrzymał w mocy decyzję własną nakazującą skarżącym rozbiórkę wybudowanego zbiornika wodnego. Należy stwierdzić, iż wykonanie decyzji rozbiórkowej bezwątpienia spowoduje trudne do odwrócenia skutki (faktyczne, jak i materialnoprawne), a dodatkowo spowoduje dla strony skarżącej powstanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody majątkowej.
W związku z powyższym, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.