Uzasadnienie
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął na formularzu PPF wniosek J. L. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Skarżąca w formularzu PPF wskazała, że samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe. Nie wskazała dochodów z jakich się utrzymuje. Nie wskazała posiadania majątku. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że ma bardzo ciężką sytuacje zdrowotną i materialną.
Z uwagi na okoliczność, iż powyższe oświadczenie było niewystarczające do oceny faktycznych możliwości finansowych strony, na mocy zarządzenia z dnia 25 marca br. wnioskodawczyni została zobowiązana do nadesłania dodatkowych wyjaśnień w sprawie tj. do:
- - wskazania kto jest właścicielem lokalu w którym wnioskodawczyni zamieszkuje, a który został wskazany w formularzu PPF jako miejsce zamieszkania; należało wskazać wielkość tego lokalu oraz czy z osobami które w nim mieszkają wnioskodawczyni prowadzi wspólne gospodarstwo domowe;
- - podania stałych miesięcznych wydatków związanych z utrzymaniem własnym (żywność, leki, odzież itp.) oraz lokalu (opłaty stałe media, telewizja, telefon itp.),
- - wskazania z jakich środków bądź przy czyjej pomocy wnioskodawczyni się utrzymuje skoro nie uzyskuję żadnych dochodów,
- - wskazania i udokumentowania na czym polega bardzo ciężka sytuacja zdrowotna wnioskodawczyni,
- - wskazania czy otrzymuje pomoc od rodziny, jeżeli tak, to należało wskazać na czym ona polega,
- - wskazania czy otrzymuje świadczenia z pomocy społecznej, jeżeli tak, to należało nadesłać kopie ostatnich decyzji przyznających pomoc,
- - nadesłania kopii dokumentu PIT rozliczającego podatek dochodowy za rok 2014 ew. za 2013 r.,
- - nadesłania kopii wyciągu z rachunku bankowego za ostatnie 3 miesiące.
Na wykonanie ww. zarządzenia zakreślono termin 7 dni pod rygorem rozpatrzenia wniosku tylko w oparciu o zgromadzone materiały.
Wnioskodawczyni wykonując zarządzenie nadesłała pismo z dnia 24 kwietnia 2015 r. w którym wskazała, że nie jest właścicielem lokalu w którym mieszka i nie będzie pytać się właściciela o wielkość tego lokalu oraz o kwestie wskazane w piśmie z 25 marca br. Dodała, że nie ma pojęcia o stałych wydatkach miesięcznych, nie posiada telewizora, nie dostaje nic z pomocy społecznej, nie ma żadnej pomocy od nikogo, obecnie nie ma zeznania PIT. Dodała, że nie obchodzą ją żadne wyciągi z banku, gdyż nie są to jej rzeczy.
W niniejszej sprawie zważono, co następuje.
Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a) lub częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.), przy czym jego przyznanie uzależnione jest od spełnienia przez stronę ustawowo przewidzianych przesłanek. Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Zgodnie z art. 246 § 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Tylko w wyjątkowych przypadkach może być przyznane na wniosek strony prawo pomocy polegające na zwolnieniu z kosztów sądowych bądź ustanowieniu adwokata z urzędu. Obejmuje zatem osoby, które ze względu na niskie dochody i szczególną sytuację życiową, mimo poczynionych oszczędności w wydatkach i przy największej staranności nie mogą ponieść tych kosztów. Strona musi zatem wykazać, że jej sytuacja materialna jest na tyle trudna, że uzasadnia poczynienie odstępstwa od tej generalnej zasady.
W przedmiotowej sprawie wnioskodawczyni nie wykazała, aby jej sytuacja materialna była tak trudna, aby kwalifikowała do przyznania prawa pomocy. Złożone przez stronę oświadczenie jest niewystarczające dla ustalenia faktycznych możliwości finansowych strony, a na wezwanie Sądu wnioskodawczyni nie przedstawiła żądanych informacji. Należy zaznaczyć, że to na wnioskodawcy spoczywa ciężar przedstawienia okoliczności i wskazania faktów uzasadniających przyznanie prawa pomocy. Informacje posiadane przez Sąd są niepełne, a strona nie ustosunkowała się do wyjaśnienia tych wątpliwości. Z nadesłanego pisma nie wynika z czego wnioskodawczyni się utrzymuje, nie wskazano jakie wnioskodawczyni ma comiesięczne wydatki, brak jest dokumentów źródłowych. W tej sytuacji uznano, że oświadczenie wnioskodawczyni nie jest wystarczające do przyznania prawa pomocy. Z tych względów odmówiono przyznania prawa pomocy.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.