Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2005 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla [...] Nr [...] na podstawie art. 119 § 1 i art. 121 § 2 i 4 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji nałożył na A. S. jednorazową grzywnę w celu przymuszenia w wysokości 5000 zł za niedopełnienie obowiązku doprowadzenia do stanu poprzedniego usypanej skarpy mającej charakter budowli ziemnej położonej na terenie działki [...] z obrębu [...] przy ul. [...] powstałej bez wymaganego pozwolenia na budowę wynikającej z decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla [...] Nr [...] z dnia [...] września 2004 r.
Postanowieniem z dnia [...] maja 2005 r. Nr [...] Powiatowy Inspektor nadzoru Budowlanego dla [...] sprostował oczywistą omyłkę pisarską w/w postanowieniu w ten sposób, iż nr ew. działki [...] zastąpił nr ew. [...].
Postanowieniem z dnia [...] lipca 2005 r. Nr [...][...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 138 § pkt 1 kpa po rozpatrzeniu zażalenia A. S. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.
W uzasadnieniu podał, że decyzją z dnia [...] września 2004 r. Państwowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] nakazał A. S. doprowadzenie do stanu poprzedniego usypanej skarpy mającej charakter budowli ziemnej położonej na terenie działki [...] z obrębu [...] przy ul. [...] powstałej bez wymaganego pozwolenia na budowę.
Decyzja ta została utrzymana w mocy przez organ II instancji w dniu [...] lutego 2005 r. przez co decyzja o doprowadzeniu usypanej skarpy do stanu poprzedniego stała się ostateczna i wykonalna.
W dniu [...] marca 2005 r. organ I instancji upomnieniem wezwał zobowiązanego do wykonania nałożonego obowiązku, a następnie w dniu [...] kwietnia 2005 r. wystawił tytuł wykonawczy.
Wobec niewykonania przez A. S. obowiązku wynikającego z decyzji z dnia [...] września 2004 r. organ I instancji prawidłowo nałożył na zobowiązanego grzywnę w celu przymuszenia w wysokości 5000 zł.
Organ II instancji wyjaśnił również, że grzywna w celu przymuszenia nie jest środkiem egzekucyjnym zaspokajanym, lecz przymuszającym czyli zmierzającym do zrealizowania obowiązku wynikającego w niniejszej sprawie z decyzji ostatecznej.
Zdaniem organu nałożona w wysokości 5000 zł. grzywna nie może zostać uznana za zbyt uciążliwy środek egzekucyjny.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył A. S. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie:
- 1. art. 2,7, 32 Konstytucji RP przekraczaniem przez organ nadzoru budowlanego granic obowiązującego prawa budowlanego, prowadzeniem czynności i postępowań w stosunku do przedmiotu nie mającego żadnego związku z budowa i obiektem budowlanym,
- 2. art. 7§ 3 i art. 34 § 5 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r.,, O postępowaniu egzekucyjnym w administracyjnym " (Dz. U. z 2000 r. Nr 110 poz. 968 z zm. – przez kontynuowanie postępowania egzekucyjnego w sytuacji, kiedy jest ono bezprzedmiotowe oraz uchybienie ustawowego terminu rozpoznania zażalenie na zaskarżone postanowienie,
- 3. naruszenie przepisów kodeksu postępowania administracyjnego:
- - art. 6 i art. 7 poprzez notoryczne stosowanie procederu pomijania i nie stosowanie przepisów prawa, określających tryb i sposób prowadzenia postępowania oraz wybiórczych i tendencyjnym ocenianiem tylko ściśle wyselekcjonowanych faktów i dowodów;
- - art.. 35 § 3 przez uchybienie terminu w jakim wniesione zażalenie powinno być rozpoznawane przez organ II;
- - art. 77 § 1 przez celowe pominięcie w toku postępowania odwoławczego wieli bardzo istotnych dowodów i faktów, mających bardzo ważne znaczenie dla wydania obiektywnego rozstrzygnięcia w tej sprawie;
- - art. 107 przez celowe i oczywiste pominięcie kilku istotnych elementów dotyczących części uzasadnienia fatycznego i prawnego w treści zaskarżonego postanowienia.
W odpowiedzi na skargę [...] Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, podtrzymał swoją argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest zasadna.
Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu [art.145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)].
W niniejszej sprawie doszło do naruszenia przepisów art.15 i 26 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r.,, O postępowaniu egzekucyjnym w administracyjnym " (Dz. U. z 2005 r. Nr 229 poz. 1954 tekst jednolity).
Sąd stwierdza, iż organ I instancji wydał postanowienie o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia opierając się na błędnie sporządzonych upomnieniu jak i tytule wykonawczym bowiem dotyczyły one działki nr ew. [...], a nie [...]. Również decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla [...] Nr [...] z dnia [...] września 2004 r. której wynikiem było wydanie zaskarżonych postanowień dotyczyła działki nr ew. [...].
Jak wynika z akt sprawy w 2003 roku doszło do podziału działki nr ew. [...], a zmiana w ewidencji gruntów nastąpiła w dniu [...] sierpnia 2004 r. W dacie wystawienia upomnienia i tytułu wykonawczego oraz postanowienia o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia działka o nr ew. [...] nie istniała. Organ wszczął postępowanie egzekucyjne na podstawie błędnego tytułu wykonawczego.
Na marginesie należy stwierdzić, iż wyrokiem z dnia 8 lutego 2005 r. o sygn. akt VII SA/1446/05 uchylono postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2005 r. nr [...] oraz poprzedzające je postanowienie Powiatowego Inspektor Nadzoru Budowlanego dla [...] z dnia [...] maja 2005 r. nr [...] prostujące oczywistą omyłkę w postanowieniu z dnia [...] kwietnia 2005 r. Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla [...] Nr [...] o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia.
Z tych względów orzeczono jak w punkcie I na podstawie art. na podstawie art. 145 § 1 ust 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W II punkcie orzeczono na podstawie art. 152 w/w ustawy. O kosztach orzeczono na podstawie art.200 w/w ustawy.