Uzasadnienie
W. P., reprezentowany przez pełnomocnika r. pr. J. K., został wezwany do uzupełnienia braku fiskalnego skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] kwietnia 2019 r., znak [...], w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji.
Przesyłka pocztowa, zawierająca wezwanie do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi, została doręczona pełnomocnikowi skarżącego 30 kwietnia 2020 r.
Jak wynika z Rejestru Opłat Sądowych, do 8 czerwca 2020 r. nie uiszczono wpisu sądowego od skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga na akt organu administracji publicznej składana do wojewódzkiego sądu administracyjnego powinna spełniać określone w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej "p.p.s.a."), wymogi formalne, a także odpowiadać wymogom dotyczącym opłaty sądowej.
Stosownie do art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały.
Wpis od skargi będący opłatą sądową, zgodnie z art. 219 p.p.s.a., należy uiścić przy wniesieniu skargi do sądu. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek skargi, od której nie zostanie uiszczony należny wpis. W tym przypadku, przewodniczący wzywa wnoszącego skargę, aby pod rygorem odrzucenia skargi, uiścił wpis w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd, stosownie do art. 220 § 3 p.p.s.a.
Dostrzegając powyższe Sąd stwierdza, że skarga W. P. zawierała braki fiskalne, a wobec tego zachodziła podstawa do jej uzupełnienia. W tym celu Sąd, kierując się art. 220 § 1 p.p.s.a., wezwał pełnomocnika skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego. Jak wynika z Rejestru Opłat Sądowych, nie uzupełniono braków fiskalnych skargi. Wezwanie do uzupełnienia braków skierowane do pełnomocnika skarżącego zostało mu doręczone 30 kwietnia 2020 r. Siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków upłynął zaś bezskutecznie 1 czerwca 2020 r. To też musiało skutkować odrzuceniem przez Sąd wniesionej skargi.
Dokonując oceny w sprawie, Sąd uwzględnił art. 15 zzs ust. 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz art. 68 ust. 6 ustawy z dnia 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2.
W tym stanie rzeczy, na mocy art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.