Uzasadnienie
Okręgowa Komisja Kwalifikacyjna [...] Okręgowej Izby Architektów decyzją z dnia [...] października 2009 r. ([...]), na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 1 i ust 2, art. 13 ust.1 pkt 1 i art. 14 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane (Dz.U. z 2003r. Nr 207, poz. 2016; ze zim.), art. 11 i 24 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 grudnia 2000r. o samorządach zawodowych architektów, inżynierów budownictwa oraz urbanistów (Dz.U. z 2001 r. Nr 5, poz. 42 ze zm.), art. 104 i 107 § 1 i 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071; ze zm.), oraz § 7 ust. 6 pkt 3 rozporządzenia Ministra Transportu i Budownictwa z dnia 28 kwietnia 2006r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie (Dz.U. z 2006r. Nr 83, poz. 578) odmówiła - mgr inż. arch. W. W. nadania uprawnień budowlanych w specjalności architektonicznej do projektowania bez ograniczeń, bez przeprowadzania egzaminu.
W uzasadnieniu organ powołał art. 12 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 Prawa budowlanego oraz § 6 pkt 1 ww. rozporządzenia i wskazał, że na podstawie protokołu czynności kwalifikowania wykształcenia i praktyki zawodowej z dnia 15 października 2009r. Komisja Egzaminacyjna ustaliła, że W. W. podał nieprawdziwe dane w książce praktyki zawodowej. Dokonano w niej bowiem poprawek w datach. Ponadto, nie przedłożył umów o pracę dot. praktyki projektowej i budowlanej dla poszczególnych okresów, co uzasadniało zastosowanie § 7 ust. 6 pkt 3 ww. rozporządzenia.
Krajowa Komisja Kwalifikacyjna Izby Architektów decyzją z dnia [...] listopada 2009r. ([...]), po rozpatrzeniu odwołania W. W., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa - utrzymała w mocy powyższą decyzję.
W uzasadnieniu wskazała, że poprawki i zamazane korektorem daty praktyk w dzienniku praktyk wymagały udowodnienia, iż poprawki są miarodajne. Do dnia sporządzenia protokołu z kwalifikacji żądane dowody od wnioskodawcy nie wpłynęły. Skarżący nie wyjaśnił przyczyn ich powstania.
Skargę na ww. decyzję złożył W. W. i wnosząc o jej o uchylenie podniósł, że w toku postępowania uniemożliwiono mu w nim udział, odmawiając udzielenia informacji, czy wyjaśnień i naruszając w ten sposób prawa obywatelskie strony. Skarżący podał, że z innych Izb uzyskał informacje, że na ich terenie nie było przypadków odmowy nadania uprawnień bez przeprowadzenia egzaminu, gdyż podejmowano działania by składane dokumenty zostały uzupełnione.
Ponadto skarżący podniósł, że pozbawiono go prawa dostępu do dokumentów i uczestniczenia w postępowaniu, a Krajowa Komisja nie pojęła żadnych działań w celu wyjaśnienia wątpliwości z jego udziałem.
W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji i wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia prawa materialnego mającego wpływ na wynik sprawy lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu.
Stosownie do art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271), zw. dalejppsa, Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia. Natomiast zgodnie z art. 145 § 1 pkt 2 ppsa Sąd stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 kpa lub w innych przepisach.
W rozstrzyganej sprawie taka sytuacja miała miejsce, gdyż decyzję organu I instancji wydano z rażącym - w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 kpa - naruszeniem § 1 pkt 8 uchwały Krajowej Rady Izby Architektów z dnia 17 kwietnia 2003r. (nr O-03-03) -regulamin postępowania kwalifikacyjnego w sprawach nadawania uprawnień budowlanych i tytułu rzeczoznawcy budowlanego w zw. z art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000r. - o samorządach zawodowych architektów, inżynierów budownictwa oraz urbanistów (Dz.U. z 2001 r. Nr 5, poz. 42 ze zm.), dalej zw. ustawą o samorządach zawodowych.
Przypomnieć należy, że zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 1 ustawy o samorządach zawodowych prowadzenie postępowań kwalifikacyjnych w sprawach nadawania uprawnień budowlanych należy do kompetencji okręgowych komisji kwalifikacyjnych.
Organizację i tryb działania komisji kwalifikacyjnych określają regulaminy uchwalane przez Krajowy Zjazd Izby, na podstawie art. 31 pkt 5 ww. ustawy.
Uchwałą nr 12 I Krajowy Zjazd Izby Architektów z dnia 19 stycznia 2002r. (ze zm.) określił regulamin okręgowych komisji kwalifikacyjnych Izby Architektów
Zgodnie z § 3 ww. regulaminu okręgową komisję kwalifikacyjną izby tworzą przewodniczący oraz członkowie wybrani przez okręgowy zjazd izby architektów.
Komisja działa w trybie określonym - przez Krajową Radę Izby Architektów stosownie do art. 33 pkt 6 ustawy o samorządach zawodowych - w powołanym wyżej regulaminie postępowania kwalifikacyjnego w sprawach nadawania uprawnień budowlanych i tytułu rzeczoznawcy budowlanego.
W sprawie nadania bądź odmowy nadania uprawnień budowlanych, zgodnie z § 9 pkt 2 regulaminu postępowania kwalifikacyjnego w sprawach nadawania uprawnień budowlanych i tytułu rzeczoznawcy budowlanego okręgowa komisja kwalifikacyjna wydaje decyzję.
W przepisie § 1 pkt 8 ww. regulaminu postępowania kwalifikacyjnego wskazuje się, że stosownie do art. 11 ust. 2 o samorządach zawodowych rozstrzygnięcia organów w sprawach indywidualnych podpisują wszyscy członkowie składu orzekającego organu.
Natomiast jak wynika z akt sprawy pod decyzją organu I instancji podpis złożył tylko Przewodniczący Okręgowej Komisji Kwalifikacyjnej [...] Okręgowej Izby Architektów, co stanowi o rażącym naruszeniu wymienionych na wstępie przepisów.
W konsekwencji powyższych ustaleń uchyleniu podlegała również decyzja organu odwoławczego wydana z istotnym naruszeniem art. 138 § 1 pkt 1 kpa.
W świetle poczynionych ustaleń poza rozważaniami Sądu pozostawała ocena zasadności podjętego przez organy rozstrzygnięcia.
W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 ppsa oraz art. 145 § 1 pkt 1 c ppsa orzekł jak w pkt I i II sentencji. W oparciu o art. 152 ppsa orzeczono jak w pkt III wyroku.