Uzasadnienie
W dniu 19 września 2008 r. do Sądu wpłynął na formularzu PPF wniosek S. D. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Z treści złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, iż S. D. prowadzi gospodarstwo domowe z mężem dwiema córkami i dwiema wnuczkami. Rodzina wnioskodawczyni utrzymuje się z dochodów z emerytur, zasiłku pielęgnacyjnego i świadczenia pielęgnacyjnego w łącznej wysokości 2957 zł. Posiadany majątek obejmuje dom drewniany o pow. 80 m2. Innego majątku strona nie wskazała. Wnioskodawczyni nie podała innych danych świadczących o trudnej sytuacji majątkowej. Dodała jedynie, że S. D. prowadzi działalność gospodarczą, która przynosi stratę.
Z uwagi na powyższe wezwano wnioskodawczynię Edwarda Biskupskiego, na podstawie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy PPF, poprzez:
- - właściwe uzasadnienie wniosku poprzez podanie faktów wskazujących na trudną sytuację materialną gospodarstwa domowego (np. podanie przybliżonych stałych miesięcznych wydatków gospodarstwa domowego),
- - podanie czy ojciec dzieci córki pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym jeśli tak należy podać czy uzyskuje dochody i w jakiej wysokości, jeśli nie to należy wskazać czy wspomaga finansowo swoje dzieci i w jakiej wysokości,
- - wskazania jakiego rodzaju działalność gospodarczą prowadzi wnioskodawczyni,
- - nadesłania kopii wyciągu bankowego za ostatnie trzy miesiące wszystkich osób pozostających we wspólnym gospodarstwie domowym, które taki rachunek posiadają,
- - nadesłania kopii ostatnich odcinków emerytury wnioskodawczyni i jej męża.
Wnioskodawczyni nie nadesłała wyjaśnień w odpowiedzi na ww. wezwanie.
W sprawie zważono, co następuje.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ww. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Zasadą jest, że każdy wnoszący sprawę do Sądu zobowiązany jest ponosić koszty sądowe, a tylko faktyczny brak możliwości finansowych może skutkować zwolnieniem od ich ponoszenia. Należy więc zaznaczyć, że chodzi o taką sytuację finansową, która obiektywnie nie daje możliwości zgromadzenia odpowiednich środków na poniesienie kosztów sądowych. Przyznanie prawa pomocy nastąpić może w przypadku wykazania, że wnioskujący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek lub pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym własnym i swojej rodziny pozostającej we wspólnym gospodarstwie domowym.
W przedmiotowej sprawie wnioskodawczyni nie wykazała, aby jej sytuacja materialna była tak trudna, aby kwalifikowała ją do przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym. Strona nie przedstawiła wszystkich żądanych informacji, a złożone oświadczenie jest niewystarczające dla ustalenia faktycznych możliwości finansowych. Należy zaznaczyć, że to na wnioskodawcy spoczywa ciężar przedstawienia okoliczności i wskazania faktów uzasadniających przyznanie prawa pomocy. Z tego względu uznać należy, iż nie jest uzasadnionym przychylenie się do wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Wnioskodawczyni nie wykazała, że nie jest w stanie ponieść tych kosztów.
W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).