Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] maja 2005r. działając na podstawie art. 159 k.p.a., Wojewoda [...] wstrzymał wykonanie decyzji Wójta Gminy L. z dnia [...] maja 1997r. o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę kanalizacji sanitarnej, sieci wodociągowej i chodnika oraz przebudowę drogi w miejscowości L. W uzasadnieniu postanowienia organ podał, że postępowanie wyjaśniające wykazało, iż istnieje prawdopodobieństwo, że decyzja powyższa dotknięta jest jedną z wad określonych w art. 156 § 1 k.p.a. z uwagi na to, że inwestor nie dysponował na cele budowlane wszystkimi działkami na których zlokalizowana jest inwestycja oraz że decyzję wydał organ niewłaściwy. Istnieje również prawdopodobieństwo braku decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania dla przebudowy drogi i budowy chodnika, które to roboty były objęte pozwoleniem na budowę Istnieje prawdopodobieństwo nieprawidłowego oznaczenia adresata w zaskarżonej decyzji.
Zażalenie na postanowienie wniosła Gmina L. reprezentowana przez Wójta Gminy. Domagając się uchylenia postanowienia Wójt podniósł, że Wojewoda [...] wstrzymując wykonanie ostatecznej decyzji nie uzasadnił w wyczerpujący sposób swego stanowiska. W postanowieniu nie wykazano jakie okoliczności i jakie dowody wskazywały, iż zachodzi prawdopodobieństwo wystąpienia wad, o których mowa jest w art. 156 § k.p.a. W postanowieniu nie wskazano na czym to naruszenie miałoby polegać. Wójt Gminy podniósł, iż wydając decyzję o pozwoleniu na budowę działał zgodnie z przysługującymi mu w dacie wydania decyzji kompetencjami. Ponadto niezrozumiałe jest przyjęcie przez organ I instancji, iż zachodzi prawdopodobieństwo nieprawidłowego oznaczenia adresata, ponieważ nie określono na czym ta nieprawidłowość polega.
Po rozpatrzeniu zażalenia, postanowieniem z dnia [...] lipca 2005r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy. Stwierdził, że w uzasadnieniu postanowienia wydanego przez organ I instancji wskazano, że zachodzi prawdopodobieństwo, iż wydana przez Wójta Gminy L. decyzja z dnia [...] maja 1997 r. dotknięta jest nieważnością określoną w art. 156 § 1 pkt 1,2,4 k.p.a.
Przesłanką do zastosowania art. 159 § 1 kpa jest prawdopodobieństwo zaistnienia jednej z wad wymienionych w art. 156 § 1 kpa. Udowodnienie istnienia tych wad następuje w postępowaniu rozpoznawczym. Stąd też Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego uznał za wystarczające uzasadnienie przez organ I instancji jego stanowiska.
Na powyższe postanowienie ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wystąpił Wójt Gminy L. Domagając się uchylenia ww. postanowienia skarżący podniósł, iż winna zostać wstrzymana jedynie część decyzji o pozwoleniu na budowę w takim zakresie w jakim dotyczy to wnioskodawcy postępowania K.Ż. Ponadto ewentualny brak decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania w zakresie obejmującym budowę chodnika i przebudowę drogi nie może uzasadniać wstrzymania decyzji w takim zakresie w jakim decyzja o warunkach zabudowy została wydana. Ponadto brak jest podstaw do przyjęcia, iż nastąpiło naruszenie właściwości organu oraz że decyzja została skierowana do organu niewłaściwego.
Odpowiadając na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł ojej oddalenie, podtrzymując stanowisko i argumentacje zawarte w zaskarżonym postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Wskazać należy, iż stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2002 Nr 153 poz. 1269), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r., Nr 153, poz. 1270 z późn.zm.).
Oceniając niniejsze postanowienie w tym aspekcie Wojewódzki Sąd Administracyjny nie stwierdził, aby zostało ono wydane z naruszeniem prawa.
Zaskarżone postanowienie dotyczy wstrzymania wykonania ostatecznej decyzji pozwalającej na budowę.
Z treści art. 159 § 1 kpa stanowiącego podstawę prawną tego postanowienia wynika, iż organ administracji ma obowiązek wstrzymać wykonanie decyzji, gdy zachodzi prawdopodobieństwo zaistnienia jednej z przesłanek pozytywnych stwierdzenia nieważności. Tak więc przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest samo przekonanie o istnieniu wad decyzji wskazanych w art. 156 § 1 kpa.
Zgodzić należy się ze stanowiskiem organu odwoławczego, że do zastosowania przez organ administracji wymienionej w art. 159 § 1 k.p.a. instytucji wystarczy poparte stosowanym materiałem dowodowym wskazanie na prawdopodobieństwo istnienia wad powodujących nieważność decyzji. Przepis ten nie nakłada na organ administracji obowiązku wykazywania istnienia wad zawartych w art. 156 § 1 k.p.a. Udowodnienie istnienia ww. wad następuje bowiem w dalszej części postępowania prowadzonego w trybie art. 156 § 1 kpa. Tak więc do zastosowania przez organ administracji wymienionej w art. 159 § 1 kpa instytucji wystarczy wskazanie na prawdopodobieństwo istnienia wad powodujących nieważność decyzji i to bez względu na stopień tego prawdopodobieństwa. [Tak też wyrok NSA z dnia 20 maja 1998r. sygn. IV SA 1784/97, Lex 43142].
Z ww. przyczyn brak było podstaw prawnych do uchylenia zaskarżonego postanowienia, wobec czego na zasadzie artl51 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r., Nr 153, poz. 1270 z późn.zm.) orzeczono jak w sentencji.