Uzasadnienie
Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] października 2006r wydaną na podstawie art. 154 § kpa odmówił uchylenia decyzji Wojewody [...] z dnia [...] marca 1998r utrzymującej w mocy decyzję Kierownika Urzędu Rejonowego w J. z dnia [...] lutego 1998r o wniesieniu sprzeciwu na dokonane przez Firmę Handlową [...] s.c. zgłoszenie i nałożeniu obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę ogrodzenia części działki nr [...] przy pawilonie handlowym w J. ul. B. W uzasadnieniu wskazał, iż Firma Handlowa [...] s.c. M.F. i Z.F. inwestorzy planowanego ogrodzenia powołując się na art. 154 § 1 kpa wystąpili w dniu [...] sierpnia 2006r z wnioskiem o uchylenie i wycofanie z obrotu prawnego decyzji Wojewody [...] z dnia [...] marca 1998r.
W uzasadnieniu wniosku powołali się na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] z dnia [...] marca 2006r, sygn. akt [...] wydany w sprawie budowy ogrodzenia części działki nr [...] przy pawilonie handlowym w J. ul. B. uchylający decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2002r oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty J. z dnia [...] lutego 2002r odmawiającą zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę przedmiotowego ogrodzenia.
Zdaniem M.F. i Z.F. Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] w uzasadnieniu wyroku podważył podstawę na której oparto decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 1998r stwierdzając, iż "plan miejscowy nie zabrania budowy ogrodzeń, a uciążliwości i ograniczeń dla terenów sąsiednich organ I instancji nie dowiódł". Wojewoda [...] rozpatrując wniosek M.F. i Z. F. uznał, iż ostateczna decyzja Wojewody [...] z dnia [...] marca 1998r jest decyzją na mocy której strona nabyła prawa bowiem na inwestora zgłaszającego budowę ogrodzenia został nałożony obowiązek uzyskania pozwolenia na budowę.
W tej sytuacji zdaniem organu nie ma podstaw prawnych do uchylenia lub zmiany decyzji na podstawie przepisu art. 154 § 1 kpa odnoszącego się do decyzji ostatecznych na mocy których żadna ze stron nie nabyła prawa. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu odwołania M.F. i Z.F. decyzją z dnia [...] maja 2007r na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2006r.
Organ odwoławczy podzielił stanowisko organu pierwszej instancji o braku przesłanki do zastosowania art. 154 § 1 kpa z uwagi na fakt, że decyzją Wojewody [...] z dnia [...] marca 1998r wnioskodawca nabył prawo.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnieśli M.F. i Z.F. Skarżący podnoszą, iż zaskarżona decyzja zapadła z naruszeniem art. 6 kpa, art. 7, art. 8 i art. 9 kpa poprzez brak zastosowania przy rozpatrzeniu ich wniosku odpowiedniego przepisu bądź pouczenia skarżących o podaniu właściwej podstawy wniosku.
Ponadto skarżący zarzucają brak odniesienia się do zarzutów zawartych w odwołaniu i wnoszą o uchylenia zaskarżonej decyzji.
W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał swoje stanowisko wnosząc o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga jest uzasadniona z uwagi na naruszenie przepisów postępowania administracyjnego które miało wpływ na wynik sprawy (art. 6 kpa, art. 7, art. 8, art. 9 kpa, art. 154 § 1 kpa).
Zarówno Wojewoda [...] jak i Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego błędnie rozpatrzyli wniosek skarżących o uchylenie i wycofanie z obrotu prawnego decyzji Wojewody [...] z dnia [...] marca 1998r na podstawie przepisu art. 154 § 1 kpa.
Wprawdzie skarżący na podstawie tego właśnie przepisu wnieśli o uchylenie i wycofanie z obrotu prawnego decyzji ostatecznej Wojewody [...] z dnia [...] marca 1998r lecz jednocześnie w uzasadnieniu wniosku zakwestionowali prawidłowość powyższej decyzji powołując się na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] z dnia [...] marca 2006r, sygn. akt [...].
Postępowanie prowadzone na podstawie art. 154 kpa i art. 155 kpa jest postępowaniem nadzwyczajnym, którego przedmiotem nie jest merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy, lecz przeprowadzenie weryfikacji wydanej już ostatecznej decyzji z jednego punktu widzenia, a mianowicie czy za zmianą (uchyleniem) przemawia interes społeczny lub słuszny interes strony. Postępowanie to obejmuje przypadki weryfikacji decyzji niewadliwych bądź też dotkniętych wadami niekwalifikowanymi, a więc nie dającymi podstaw do wznowienia postępowania lub stwierdzenia nieważności decyzji. W uzasadnieniu wniosku skarżący podważyli podstawę prawną decyzji Wojewody [...] z dnia [...] marca 1998r podnosząc, iż plan miejscowy nie zabrania budowy ogrodzeń, a uciążliwości i ograniczeń dla terenów sąsiednich organ I instancji nie dowiódł.
W tej sytuacji Wojewoda [...] do którego skarżący skierowali wniosek o zastosowanie art. 154 kpa powinien przeprowadzić kontrolę wniosku z punktu widzenia oceny żądania strony w aspekcie wagi uchybienia, które strona zarzuca decyzji weryfikowanej.
W sytuacji gdy z samego wniosku strony wynika, iż domaga się ona weryfikacji decyzji z powodu rażącego naruszenia prawa należy pouczyć stronę o niemożności orzekania w trybie art. 154 kpa i wezwać ją do zmiany wniosku.
Obowiązkiem Wojewody [...] było więc pouczenie skarżących o możliwości rozpatrzenia sprawy w świetle art. 156 § 1 kpa stanowiącego podstawę weryfikacji decyzji pod kątem rażącego naruszenia prawa.
Organ z naruszeniem zasad wynikających z art. 7 kpa, art. 8 kpa, art. 9 kpa nie udzielił skarżącym informacji o rodzajach wad decyzji usuwanych w danym trybie postępowania lecz błędnie zastosował tryb przewidziany w art. 154 § 1 kpa służący do zmiany bądź uchylenia decyzji niewadliwej lub dotkniętej wadą niekwalifikowaną.
W tym stanie rzeczy zaskarżone decyzje naruszają wskazane przepisy prawa procesowego w stopniu istotnym dla rozstrzygnięcia sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny miał zatem obowiązek uwzględnić skargę i uchylić wadliwe decyzje na podstawie art. 145§1 pkt 1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn zm.).
Zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku na zasadzie art. 152 w/w ustawy.
O kosztach orzeczono zgodnie z art. 200 w/w ustawy.