Uzasadnienie
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w O. postanowieniem z dnia [...] marca 2004r. nr [...] działając na podstawie art. 49, 59f i 59g ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (t. jedn. z 2003r. Nr 207, poz. 2016 z późn. zm.), ustalił I. i W.i M. wysokość opłaty legalizacyjnej w wysokości 30.000zł.
W uzasadnieniu wskazał, iż opłata powyższa została naliczona w związku z samowolą budowlaną inwestorów polegającą na nadbudowie w 2003r. budynku gospodarczo - mieszkalnego. Pierwotnie budynek był parterowy niepodpiwniczony. W związku z powyższym na inwestorów' zostały nałożone obowiązki, stosownie do art. 48 pust. 2 Prawa budowlanego. Po dostarczeniu dokumentacji żądanej przez organ w ww. postanowieniu, zasadne było nałożenie opłaty legalizacyjnej.
Zażalenie na postanowienie złożył W. M.. Wniósł o wydanie pozwolenia na ukończenie remontu przy naliczeniu zerowej opłaty legalizacyjnej.
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru budowlanego postanowieniem z dnia [...] czerwca 2004r. nr [...] utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy. Wskazał, iż zaskarżone postanowienie znajduje odzwierciedlenie w przepisach prawa oraz stanie faktycznym, który zaistniał w niniejszym przypadku. Organy nadzoru budowlanego nie mają możliwości odstąpienia od nałożenia opłaty legalizacyjnej, o co wnioskował inwestor, a jej wysokość nie zależy od swobodnego uznania organu, lecz jest ściśle określona przepisami Prawa budowlanego.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego W. M. wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia lub o umorzenie nałożonej opłaty legalizacyjnej. Wskazał, iż jego sytuacja materialna nie pozwala mu na zapłacenie tak wysokiej kwoty.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Sąd administracyjny, stosownie do przysługujących mu kompetencji określonych w art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) kontroluje zaskarżoną decyzję lub postanowienie wyłącznie w aspekcie jej zgodności z prawem i może decyzję taką uchylić lub stwierdzić jej nieważność tylko wówczas, gdy narusza ona prawo materialne lub procesowe w stopniu, mającym wpływ na wynik sprawy (art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r., Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.).
W niniejszej sprawie skarga podlega uwzględnieniu jednakże z innych przyczyn niż żądał tego skarżący.
W ocenie Sądu kontrolowane w tym postępowaniu postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego narusza art. 8, 9 i 107 Kodeksu postępowania administracyjnego.
Przedmiotem zaskarżonego postanowienia był ustalenie wysokości opłaty legalizacyjnej zgodnie z art. 49 i 59f Prawa budowlanego. Stosownie zatem do art. 107 Kodeksu postępowania administracyjnego organ administracji był zobowiązany do wyjaśnienia stronie podstaw prawnych rozstrzygnięcia sprawy, a w szczególności sposobu wyliczenia opłaty legalizacyjnej. Niewystarczającym jest przytoczenie jedynie przepisów prawa które organ zastosował ustalając opłatę legalizacyjną. Ma to tym istotniejsze znaczenie w sprawie, że między wydaniem postanowienia przez organ I instancji a zakończeniem postępowania przed organem II instancji zmienił się stan prawny. Organ winien był zatem wyjaśnić stronie podstawę prawną zastosowania w sprawie przepisów dotychczasowych, nie zaś przepisów ustawy obowiązującej w dacie orzekania. Powyższe w ocenie Sądu narusza art. 9 k.p.a.
W przepisie art. 59f ustawy Prawo budowlane podany jest sposób wyliczenia opłaty legalizacyjnej w oparciu o wzór matematyczny. Przepis ten w ust. 1 operuje pojęciami.stawki opłaty (s), współczynnika kategorii obiektu budowlanego (k) i współczynnika wielkości obiektu budowlanego (w). Organ nadzoru budowlanego winien w uzasadnieniu postanowienia ustalającego opłatę legalizacyjną wyjaśnić jak ustalił stawkę opłaty i z czego ona wynika, do jakiej kategorii zaliczył obiekt budowlany i na jakiej podstawie prawnej, oraz w jaki sposób został ustalony współczynnik wielkości obiektu budowlanego. Brak w uzasadnieniu postanowienia powyższych informacji utrudnia stronie możliwość kontroli wydanego w jej sprawie postanowienia, przez co narusza nie tylko art. 9 i 107 k.p.a. ale również art. 8 k.p.a. nakazujący organom administracji publicznej prowadzić postępowanie w taki sposób, aby pogłębiać zaufanie obywateli do organów Państwa oraz świadomość i kulturę prawną obywateli.
Końcowo wskazać należy, iż wskazane wyżej uchybienia organu nie podważają zasadności ustalenia w sprawie opłaty legalizacyjnej. Trafnie ponadto organ II instancji wskazał, iż przepisy prawa nie pozwalają organom na miarkowanie opłaty. Nie mogły zatem odnieść skutku wnioski skarżącego o zmniejszenie mu opłaty legalizacyjnej bądź o ustalenie jej na poziomie zerowym.
Mając na względzie wskazane wyżej rozważania i uchybienia Sąd uznał, że ze względu na swój charakter miały istotny wpływ na wynik sprawy i dlatego zaskarżone postanowienie podlega uchyleniu na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270).
O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 ww. ustawy.