Uzasadnienie
Pismami z dnia 26 stycznia 2016r. doręczonymi w dniu 29 stycznia 2016r. przesłano skarżącemu P. Z., na adres do korespondencji wskazany w skardze, odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VII w Warszawie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 złotych oraz wezwanie do nadesłania 1 egzemplarza odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanego. Powyższe należało wykonać w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
W dniu 12 lutego 2016r. wpłynęło do Sądu pismo P. Z. nadane w urzędzie pocztowym (w dniu 10 lutego 2016r.) w którym poinformował, że w dniu 29 stycznia 2016r. na adres [... ul. [...] tj. do jego miejsca pracy wpłynęło pismo Sądu z dnia 26 stycznia 2016r. Skarżący podał, że w tym dniu nie mógł osobiście odebrać pisma, gdyż przebywał na urlopie wypoczynkowym w okresie od 29 stycznia 2016r. do 5 lutego 2016r. Na potwierdzenie powyższego załączył zaświadczenie z zakładu pracy z dnia 10 lutego 2016r. Skarżący wskazał, że ww. pismo odebrał w pierwszym dniu roboczym tj. 8 lutego 2016r. Z uwagi na powyższe wniósł o uwzględnienie powyższego przy obliczaniu terminów zawitych.
Zarządzeniem z dnia 26 lutego 2016r. zwrócono się do skarżącego o wskazanie czy ww. pismo stanowi wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Odpowiedzi należało udzielić w terminie 7 dni pod rygorem uznania, że stanowi taki wniosek.
W dniu 8 marca 2016r. wpłynęło pismo wnioskodawcy w którym poinformował, że pismo z dnia 10 lutego 2016r. należy uznać za wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) - dalej: p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Stosownie natomiast do art. 87 § 1, 2 i 4 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w okresie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
Z powołanych wyżej przepisów wynika, iż instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy może być zastosowana jedynie wtedy, gdy wszystkie określone w nich przesłanki zostaną spełnione łącznie. Samo złożenie wniosku przez zainteresowanego we wskazanym terminie oraz dokonanie czynności, dla której zakreślony był termin, nie jest wystarczającą przesłanką przywrócenia uchybionego terminu do dokonania czynności procesowej. Konieczne jest bowiem uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę, że nie ponosi on winy w niedochowaniu terminu.
W rozpoznawanej sprawie, w ocenie Sądu skarżący zachował 7 - dniowy termin określony w art. 87 § 1 p.p.s.a. Jak wynika bowiem z treści uzasadnienia wniosku ustanie przyczyny uchybienia terminu nastąpiło w dniu 8 lutego 2016r. Natomiast wniosek o przywrócenie terminu został wysłany za pośrednictwem Poczty Polskiej w dniu 10 lutego 2016r. Jednocześnie skarżący dokonał uchybionej czynności tj. uiścił wpis sądowy w wysokości 200 złotych i nadesłał odpis skargi, czym zadośćuczynił wymogowi określonemu w art. 87 § 4 p.p.s.a.
Zdaniem Sądu, skarżący nie uprawdopodobnił natomiast braku winy w uchybieniu terminu. Uzasadniając wniosek w powyższym zakresie skarżący powołał się na fakt przebywania na urlopie w okresie od dnia 29 stycznia 2016r. do 5 lutego 2016r. i otrzymanie przesyłki dopiero w pierwszym dniu roboczym po powrocie z urlopu tj. 8 lutego 2016r.
Wskazać należy ponownie, iż przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Kryterium braku winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych, jakiej można wymagać od osoby należycie dbającej o swoje ważne interesy. Przywrócenie terminu może mieć zatem miejsce, gdy dopełnienie czynności było niemożliwe z powodu niemożliwej do usunięcia przeszkody, tj. przeszkody nagłej, której nie można było przezwyciężyć nawet przy użyciu największego wysiłku, jakiego w danych okolicznościach można racjonalnie oczekiwać. Uprawdopodobnienie zaistnienia takiej sytuacji należy do strony.
W ocenie Sądu, podniesiona przez skarżącego okoliczność przebywania na urlopie nie stanowi okoliczności faktycznej uprawdopodobniającej brak winy w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej.
Skarżący wnosząc skargę do Sądu winien liczyć się z możliwością przesłania mu korespondencji z której doręczeniem przepisy wiążą określone skutki w sferze praw i obowiązków strony postępowania. W związku z tym skarżący mając w planach urlop winien podjąć czynności mające na celu zapewnienie dochowania należytej staranności w dbałości o swoje interesy. Zaznaczyć należy, że przebywanie na urlopie nie jest zdarzeniem nagłym, którego skarżący nie mógł przewidzieć. Dlatego też okoliczność powyższa nie może być traktowana jako niezależna od skarżącego, a tym samym uzasadniająca brak winy w uchybieniu terminu.
Jako przyczyna uchybienia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi nie może być fakt wysłania korespondencji skarżącemu na adres do doręczeń wskazany w skardze tj. na adres miejsca pracy skarżącego. Na zwrotnym potwierdzeniu odbioru widnieje pieczątka zakładu pracy i obok niej podpis pracownika i data odbioru korespondencji, wskazująca dzień 29 stycznia 2016r. Skoro skarżący wskazał taki adres do doręczeń to nie może teraz wywodzić swojego braku winy w uchybieniu terminu wskazując w piśmie z dnia 4 marca 2016r., iż korespondencja kierowana do niego była odebrana przez pracownika kancelarii - zakładu pracy. Wnioskodawca podając adres miejsca pracy do korespondencji w sprawach prywatnych winien pozostawić dyspozycję dotyczącą jej odbioru, względnie odmowy odbioru korespondencji kierowanej osobiście do niego.
Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, iż w żaden sposób zaniedbania bądź brak należytej staranności ze strony skarżącego nie można zakwalifikować jako brak winy, będący przesłanką przywrócenia uchybionego terminu. Dlatego też, działając na mocy art. 86 § 1 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.