Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 grudnia 2012 r. sprawy ze skargi T. G. i Z. G. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...] wyrokiem z dnia 19 grudnia 2012 r. uchylił zaskarżoną decyzję. Jednocześnie Sąd po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 grudnia 2012 r. sprawy ze skargi T. G. i Z. G. na ww. decyzję, postanowieniem z dnia [...] grudnia 2012 r. odrzucił skargę Z. G. T. G. i Z.G. pismem z dnia 31 stycznia 2012 r. wnieśli o uzupełnienie ww. wyroku i postanowienia. Wskazali, że sentencja wyroku Sądu jest nieprawidłowa, gdyż Sąd odrzucił skargę Z. G. ww. postanowieniem. Z tego też względu Sąd w sentencji wyroku winien zamieścić zapis tylko ze skargi T. G..
Ponadto podnieśli, że treść wyroku jest niejasna, nie można na jej podstawie ustalić jakie w rzeczywistości rozstrzygnięcie zapadło, jak organy mają wykonać wyrok, bądź jak określić zakres powagi rzeczy osądzonej. Zaznaczyli, że brak w sentencji orzeczenia, czy wniosek o połączenie spraw w celu łącznego rozpoznania został uwzględniony, czy też oddalony.
Pismem z dnia 21 lutego 2013 r. w wykonaniu zarządzenia Sędziego z dnia 12 lutego 2013r. Sąd poinformował skarżącą, iż wniesiony wniosek został skierowany na posiedzenie niejawne. Odnośnie pozostałych kwestii wymienionych w ww. piśmie poinformowano, że są to zarzuty o charakterze merytorycznym, które uprawniają skarżącą do złożenia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 19 grudnia 2012 r. w terminie 30 dni od dnia otrzymania odpisu wyroku z uzasadnieniem.
Mając na względzie treść pisma T. G. i Z. G. oraz zapadłe w sprawie orzeczenia postanowiono złożony wniosek potraktować jako wniosek o sprostowanie oczywistej omyłki.
W przedmiotowej sprawie w sentencji wyroku Sądu z dnia 19 grudnia 2012 r. błędnie wpisano jako stronę skarżącą T. G. i Z.G. w sytuacji, gdy postanowieniem z dnia 19 grudnia 2012 r. skargę Z. G. na ten sam akt administracyjny odrzucono. Powyższe wynika z akt sprawy.
Stosownie do treści art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) sąd z urzędu może sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie może sąd postanowić na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2).
Ponieważ błąd ma charakter oczywistej omyłki, na podstawie art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 166 p.p.s.a orzeczono jak w sentencji postanowienia.