Uzasadnienie
W wersie pierwszym, czwartym, siódmym, ósmym, dziewiątym, dziesiątym, jedenastym, czternastym wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie dokonano błędnego wpisania sygnatury sprawy, daty wydania wyroku i terminu rozprawy, imion i nazwisk składu orzekającego w sprawie, imienia i nazwiska protokolanta oraz daty i numeru zaskarżonej decyzji.
Zaznaczyć należy, że zarówno z akt sprawy jak i z protokołu rozprawy znajdującego się w aktach sprawy bezsprzecznie wynika, że sprawa jest prowadzona pod sygnaturą VII SA/Wa 1271/10, a nie jak omyłkowo wpisano w sentencji wyroku pod sygnaturą akt VII SA/Wa 275/09. Nie ma także najmniejszych wątpliwości, iż rozprawa odbyła się w dniu 5 listopada 2010 r. i w tym też dniu zapadł wydany przez Sąd wyrok. Ze sporządzonego protokołu rozprawy wynika jednoznacznie, że rozprawa odbyła się pod Przewodnictwem Sędziego WSA Krystyny Tomaszewskiej oraz przy udziale Sędziego WSA Mirosławy Kowalskiej i Sędziego WSA Bożeny Więch – Baranowskiej. Protokół z rozprawy został sporządzony przez protokolanta w osobie st.sekr.sąd. Piotra Bibrowskiego, a nie jak błędnie wskazano w wyroku protokolanta Jakuba Szczepkowskiego. Z akt sądowych wynika także, że zaskarżona została do Sądu decyzja Wojewody [...] z dnia [...] nr [...], a nie jak omyłkowo podano w wyroku decyzja Wojewody [...] z dnia [...] znak: [...].
Stosownie do treści art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki.
Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądowym, sprostowanie niedokładności (nieścisłości) może obejmować właściwe oznaczenie stron czy też dokładne wymienienie podmiotów postępowania lub pełnej ich nazwy (por. wyrok SN z dnia 18 czerwca 1998 r., II CKN 817/97, OSNC 1999, nr 1, poz. 16). Ponadto, mówiąc o błędzie pisarskim należy mieć na uwadze widoczne, wbrew zamierzeniom Sądu, niewłaściwe użycie wyrazu, widocznie mylną pisownię, błąd gramatyczny albo niezamierzone opuszczenie jednego lub więcej wyrazów.
Mając powyższe na uwadze należało uznać, iż w przedmiotowej sprawie zaistniała podstawa do sprostowania sentencji wyroku Sądu z dnia 5 listopada 2010 r., albowiem z akt sprawy jednoznacznie wynika, że wyrok ten zawiera oczywiste omyłki pisarskie polegające na błędnym wpisaniu sygnatury sprawy, daty wydania wyroku i terminu rozprawy, imion i nazwisk składu orzekającego w sprawie, imienia i nazwiska protokolanta oraz daty i numeru zaskarżonej decyzji.
Z powyższych względów, na podstawie art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.