Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] maja 2016r. Miasto [...] wniosło za pośrednictwem organu skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru z dnia [...] kwietnia 2016r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] lutego 2016r. Nr [...], którą orzeczono o odstąpieniu od nałożenia na inwestora S. O. obowiązku wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wybudowanego pawilonu handlowego na dz. ew. nr [...] z obrębu [...] przy ul. [...] w [...] do stanu zgodnego z prawem, bądź wydania nakazu rozbiórki obiektu budowlanego, albo doprowadzenia do stanu poprzedniego.
W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej odrzucenie, z uwagi na wniesienie jej z uchybieniem ustawowego terminu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 p.p.s.a).
Z kolei w myśl art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
Z akt administracyjnych sprawy wynika, że zaskarżona decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]kwietnia 2016r. nr [...] zawierająca prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie jej zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, została skutecznie doręczona stronie skarżącej w dniu 18 kwietnia 2016r.
W związku z powyższym termin do wniesienia skargi upłynął stronie skarżącej z dniem 18 maja 2016r.tj. po upływie trzydziestu dni od daty doręczenia decyzji stronie skarżącej.
Tymczasem z akt sprawy wynika, że skarga została wysłana do organu w dniu 19 maja 2016r. (data stempla pocztowego), zatem z uchybieniem ustawowego terminu.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a skargę jako spóźnioną należało odrzucić.