Uzasadnienie
W dniu 18 października 2007 r. do Sądu wpłynął na formularzu PPF wniosek E.W. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Ze względu na ustawowe zwolnienie skarżącej od obowiązku uiszczania kosztów sądowych wynikające z art. 239 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) wniosek skarżącej rozpoznano tylko w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu.
Z treści złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, iż E. W. prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z mężem. Rodzina wnioskodawczyni utrzymuje się z emerytur w łącznej wysokości 2208,7 zł. Posiadany majątek obejmuje mieszkanie o pow. 49,9 m2. Wnioskodawczyni aktualnie przebywa w Szpitalu dla Nerwowo i Psychicznie Chorych w K. Na koszty leczenia wnioskodawczyni zmuszona była zaciągnąć kredyt w banku.
W sprawie zważono, co następuje.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Zasadą jest, że każdy wnoszący sprawę do Sądu zobowiązany jest ponosić koszty sądowe, a tylko faktyczny brak możliwości finansowych może skutkować zwolnieniem od ich ponoszenia. Należy więc zaznaczyć, że chodzi o taką sytuację finansową, która obiektywnie nie daje możliwości zgromadzenia odpowiednich środków na poniesienie kosztów sądowych. Przyznanie prawa pomocy nastąpić może w przypadku wykazania, że wnioskujący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek lub pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym własnym i swojej rodziny pozostającej we wspólnym gospodarstwie domowym.
Biorąc pod uwagę sytuację majątkową E. W. uznać należy, iż uzasadnione jest przychylenie się do wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata. Wnioskodawczyni wykazała, że nie jest w stanie ponieść tego wydatku, którego osobiste poniesienie naraziłoby wnioskodawczynię na pogorszenie się sytuacji życiowej (uszczerbek w utrzymaniu koniecznym).
W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 § 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).