Uzasadnienie
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] lipca 2004 r., nr [...] 04 w związku z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia [...] stycznia 2004 r., sygn. akt 7/IV SA 2098/02- po ponownym zapoznaniu się z odwołaniem E. i J. S. od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2002 r.. nr[...], na podstawie art. 134 kpa stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu organ podał, że:
decyzją z dnia [...] lutego 2002 r., [...] Wojewoda [...] uchylił w postępowaniu wznowieniowym własną decyzję ostateczną z dnia [...] marca 2000r., utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta T. z dnia [...] lutego 2000 r., nr [...] w sprawie pozwolenia na zmianę sposobu użytkowania istniejącego budynku hali produkcyjnej na przetwórstwo spożywcze wraz z modernizacją i rozbudową o część magazynowo-produkcyjną i część mieszkalną oraz budowę przyłącza wodociągowego na parceli nr [...] usytuowanej w T. przy ul. P. i umarzającą postępowanie organu I instancji w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę w/w inwestycji.
E, i J. S. wnieśli odwołanie od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2002 r., które wpłynęło do [...] Urzędu Wojewódzkiego w dniu [...] marca 2000r.
Następnie organ zbadał dopuszczalność odwołania, lecz nie sprawdził, czy zostało ono wniesione w ustawowym terminie. W wyniku przeprowadzonego postępowania w dniu [...] kwietnia 2002 r. została wydana decyzja utrzymująca w mocy w/w decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2002 r.
Od decyzji tej E. i J. S. wnieśli skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia [...] stycznia 2004, sygn. akt 7/IV SA 2098/02 uchylił powyższą decyzję, stwierdzając w uzasadnieniu wyroku, iż organy nie zajęły stanowiska w kwestii, czy przedmiotowe odwołanie zostało wniesione w terminie.
Rozpatrując ponownie sprawę organ przyjął, iż odwołanie zostało wniesione po terminie i wydal postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania.
E. i J. S. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na wymienione wyżej postanowienie. Zarzucili naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, tj. art. 7 oraz art. 75 § 1 kpa, na skutek nieprawidłowego dokumentowania okoliczności faktycznych istotnych dla toku postępowania, co dotyczy niewłączania do akt sprawy koperty, w której zostało przesłane odwołanie z dnia [...] marca 2002 r., potwierdzającej sposób jego wniesienia oraz datę nadania. Naruszenie art. 57 § 1 oraz § 5 kpa przez ustalenie, że termin do wniesienia odwołania od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2002 r., doręczonej skarżącym w dniu [...] lutego 2002 r., upłynął w dniu [...] marca 2002 r. oraz ustalenie, że przedmiotowe odwołanie zostało wniesione przez skarżących po upływie ustawowego terminu, oraz błąd w ustaleniach w sposobie złożenia odwołania.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 3 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm./ Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę, co do istoty.
Skarga jest zasadna a przyczyną jej uwzględnienia jest brak należytego wyjaśnienia wszystkich okoliczności będących podstawą stwierdzenia przez organ odwoławczy uchybienia terminu do wniesienia odwołania..
W rozpatrywanej sprawie organ odwoławczy stwierdzając uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2002 r., nie podjął trudu wyjaśnienia wszystkich istotnych dla sprawy okoliczności.
W sytuacji, gdy strona skarżąca dysponuje potwierdzeniem nadania przesyłki poleconej nr[...] w dniu [...] marca 2002 r., to ewentualne podejrzenie, że przesyłka ta mogła zawierać inne pismo, niż przedmiotowe odwołanie, musi opierać się na faktach pewnych, a nie domniemaniu. Natomiast w przypadku złożenia pisma przez stronę osobiście w kancelarii urzędu, to obowiązkiem osoby przyjmującej korespondencję jest stwierdzenie tego faktu obok prezentaty. Brak takiej informacji powoduje niemożliwość wykazania, że odwołanie zostało złożone bezpośrednio w kancelarii organu pierwszej instancji. Brak w aktach koperty opatrzonej stemplem pocztowym nie może stanowić podstawy do stwierdzenia, że pisma nie nadano z zachowaniem terminu zakreślonego w art. 129 § 2 kpa. W przypadku, gdy organ miał wątpliwości, czy został zachowany termin, to obowiązany był przeprowadzić w tej kwestii postępowanie wyjaśniające.
Stosownie do art. 129 § 1 kpa odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał decyzję lub postanowienie w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie. W świetle dyspozycji art. 57 § 5 kpa termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem nadano pismo w polskiej placówce pocztowej.
Podkreślenia wymaga, że obowiązek przeprowadzenia całego postępowania, co do wszystkich istotnych okoliczności spoczywa na organie, który ma także obowiązek uzupełnienia materiału dowodowego. W przypadku jakichkolwiek wątpliwości, co do daty nadania odwołania, powinien je wyjaśnić wzywając odwołującego się do wypowiedzenia się w tym przedmiocie.
Zdaniem Sądu, organ nie dokonał dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, ani nie podjął kroków niezbędnych do wyjaśnienia sprawy mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywatela, czym naruszył przepisy art. 7 i 77 kpa.
Z tych względów Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. C i art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 wyżej powołanej ustawy.