Uzasadnienie
W dniu 21 czerwca 2011 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął uzupełniony przez wnioskodawcę formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym wniósł o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego lub adwokata.
Z nadesłanego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawca samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe i utrzymuje się z dochodów uzyskiwanych z tytułu emerytury w wysokości 1.588,00 złotych brutto miesięcznie.
W uzasadnieniu wniosku wnioskodawca wskazał, że jest osobą samotną, schorowaną wydającą miesięcznie na zakup lekarstw kwotę w wysokości 400,00 złotych. Wnioskodawca wskazał, że po odliczeniu kosztów utrzymania pozostaje mu na zakup żywności od 15,00 do 20,00 złotych dziennie. Oświadczył, iż z tego względu wnosi o ustanowienie radcy prawnego oraz o zmniejszenie wysokości wpisu o 2/3 w sprawie. Wnioskodawca podał, że posiada mieszkanie o powierzchni 48,1 m ², jest współwłaścicielem nieruchomości rolnej o powierzchni 0,31 ha oraz 3 ha lasu w okresie pielęgnacji. Oświadczył, że innych nieruchomości, zasobów pieniężnych oraz przedmiotów wartościowych nie posiada.
W niniejszej sprawie zważono, co następuje:
Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a) lub częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.), przy czym jego przyznanie uzależnione jest od spełnienia przez stronę ustawowo przewidzianych przesłanek. Żądanie zwolnienia w części od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata lub radcy prawnego z urzędu jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym.
Stosownie zaś do treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje gdy osoba wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Przyznanie prawa pomocy jest instytucją wyjątkową, przysługującą jedynie w sytuacjach, gdy poniesienie kosztów przez stronę spowodowałoby u niej uszczerbek w środkach utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Jak wynika z powołanych przepisów ciężar udowodnienia istnienia okoliczności, które mogłyby stanowić podstawę przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie spoczywa na stronie.
W niniejszej sprawie wnioskodawca wykazał, że znajduje się w sytuacji materialnej uprawniającej do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Mając na uwadze obecną sytuację finansową wnioskodawcy przychylono się do jego wniosku o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika z urzędu. Stwierdzono, że wnioskodawca utrzymujący się samodzielnie z jedynego, jak zaznaczył źródła dochodu, którym jest emerytura w wysokości 1.588,00 złotych miesięcznie nie jest w stanie samodzielnie ponieść w całości kosztów związanych z uiszczeniem wpisu sądowego od skargi, który w niniejszej sprawie wynosi 500,00 złotych, jak również ustanowić profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Uznano, że byłby to wydatek wykraczający poza jego możliwości finansowe.
Uwzględniając zatem żądanie wnioskodawcy dotyczące zmniejszenia wysokości wpisu sądowego od skargi o 2/3 zwolniono go od obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 350,00 złotych oraz ustanowiono radcę prawnego z urzędu. Wprawdzie wnioskodawca w punkcie 4. formularza zakreślił, ze wnosi zarówno o ustanowienie radcy prawnego jak i adwokata z urzędu, jednak ze względu na wskazanie w uzasadnieniu wniosku, że wnosi o ustanowienie radcy prawnego uwzględniono prośbę wnioskodawcy i ustanowiono radcę prawnego z urzędu.
Jednocześnie stwierdzono, że pozostałą należną część wpisu sądowego od skargi w wysokości 150,00 złotych wnioskodawca będzie w stanie ponieść samodzielnie i nie spowoduje to utraty jego płynności finansowej.
Z powyższych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.