Uzasadnienie
B. R. pismem z 18 kwietnia 2017 r., nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 27 maja 2017 r. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2017 r. (znak: [...]) o umorzeniu postępowania administracyjnego w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta [...] z [...] lutego 2016 r. (nr [...]) o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu A. S. pozwolenia na budowę myjni samochodowej na działkach nr [...],[...] obr. [...] w N. Skarżąca dołączyła do skargi pismo z 24 maja 2017 r., w którym zawarła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
Zaskarżone postanowienie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 24 marca 2017 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 27 czerwca 2017 r. sygn. akt VII SA/Wa 1286/17 stwierdził, że wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ dopuściła się ona niedbalstwa w prowadzeniu własnych spraw.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga B. R. podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), skargę do sądu wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Według art. 58 § 1 pkt 2 tej ustawy, skarga wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia podlega odrzuceniu.
Z akt sprawy wynika, że decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2017 r. została doręczona pełnomocnikowi skarżącej w dniu 24 marca 2017 r. Zatem termin do wniesienia skargi na tę decyzję upłynął w dniu 24 kwietnia 2017 r. Mając na uwadze, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 27 czerwca 2017 r. odmówił skarżącej przywrócenia terminu do wniesienia skargi, a to postanowienie nie zostało przez stronę zaskarżone, skargę wniesioną w dniu 27 maja 2017 r., a więc po upływie trzydziestodniowego terminu, należało odrzucić.
Z przedstawionych powodów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 powołanej ustawy, postanowił jak w sentencji.