Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] marca 2004 r., Nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w O. działając na podstawie art. 51 ust. 5 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity Dz.U. z 2003r., Nr 207, poz. 2016) umorzył jako bezprzedmiotowe postępowanie w sprawie wybudowania pawilonu handlowo-usługowego w J. L. przy ulicy B. Od powyższej decyzji odwołanie wniósł J. K., domagając się m.in. wydania nakazu rozbiórki w/w pawilonu.
Decyzją z dnia [...] lipca 2004 r. Nr [...][...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu organ stwierdził, że postępowanie w przedmiotowej sprawie przeprowadzono zgodnie z procedurą określoną w art. 50 i 51, a nie jak wnioskuje skarżący w art.
48. Prawa budowlanego. Inwestor w chwili realizacji przedmiotowego zamierzenia inwestycyjnego dysponował ostateczną decyzją o pozwoleniu na budowę. Jednocześnie w toku kolejnych czynności inwestor wywiązał się w terminie ze wszystkich nałożonych na niego obowiązków, w celu doprowadzenia przedmiotowego obiektu do stanu zgodnego z prawem, po wykonaniu których wystąpił o udzielenie pozwolenia na użytkowanie. Zatem postępowanie naprawcze, po wykonaniu czynności zmierzających do doprowadzenia inwestycji do stanu zgodnego z prawem zostało ostatecznie i definitywnie zakończone.
Wnioskiem z dnia 19 sierpnia 2004 r., J. K. wystąpił na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz.U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 z późn. zm., dalej Kpa) o wznowienie postępowania w powyższej sprawie.
W uzasadnieniu stwierdził, iż naruszono m.in. art. 7 Konstytucji RP, art. 105 § 2, Kpa oraz 51 ust. 5 ustawy Prawo budowlane.
Postanowieniem z dnia [...] listopada 2004 r., Nr [...][...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wznowił postępowanie, a następnie decyzją z dnia [...] lutego 2005 r., Nr [...]odmówił uchylenia swojej poprzedniej decyzji z dnia [...] lipca 2004r., Nr [...].
Powyższe rozstrzygnięcie zostało zaskarżone do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego.
Decyzją z dnia [...] lipca 2005r. znak: [...]Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kpa utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
Uzasadniając w/w rozstrzygnięcie organ odwoławczy stwierdził, że podnoszone przez wnioskodawcę argumenty nie znajdują uzasadnienia w zebranym materiale dowodowym, a ich treść nie wskazuje na istnienie przesłanek wynikających z art. 145 § 1 Kpa, które stanowiłyby podstawę do wyeliminowania z obiegu prawnego decyzji organu nadzoru budowlanego z dnia [...] lipca 2004 r. Wnioskodawca brał udział we wszystkich czynnościach postępowania, o czym świadczą zwrotne potwierdzenia odbioru rozstrzygnięć i innej korespondencji, adresowanej do J. K. Stronie został zatem zapewniony czynny udział w każdej czynności toczącego się postępowania.
Skargę na powyższą decyzję złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie J. K. Zaskarżonej decyzji skarżący zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego oraz procesowego tj. art. 10 § 1 Kpa poprzez uniemożliwienie zapoznania się ze zgromadzonym materiałem dowodowym, art. 7-9, art. 16, 75 § 1, art. 77 § 1, art. 80-81, art. 100 § 1, art. 103 i art. 107 § 3 Kpa, art. 7 Konstytucji RP, art. 84 ust. 1 pkt 1, art. 84a ust. 1 pkt 1 i 2 Prawa budowlanego. Ponadto J. K. zarzucił nie uwzględnienie przedstawionych w odwołaniu zarzutów oraz stwierdził, że "dane zawarte w zaskarżonej decyzji rozmijają się ze stanem faktycznym i prawnym."
W konkluzji skarżący wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2005r. i poprzedzającej ją decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2005r., o zasądzenie kosztów według norm przepisanych.
Ponadto "na podstawie art. 227 i art. 232 Kodeksu postępowania cywilnego w związku z art. 11 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi" J. K. wniósł o " dopuszczenie dowodu z prawomocnego wyroku skazującego Sądu Rejonowego w O. II Wydział Karny z dnia 02 października 2001r., sygn. akt II K 350/01 i prawomocnego wyroku skazującego Sądu Rejonowego w O. II Wydział Karny z dnia 30 czerwca 2004r. sygn. akt II K 427/03.
W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżona decyzja nie narusza prawa, a stosownie do treści art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) tylko w takim zakresie jest możliwa jej sądowa kontrola. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu - art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.; dalej p.p.s.a.).
W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły, wobec czego skarga nie mogła być uwzględniona.
Kontrolowana decyzja zapadła w postępowaniu nadzorczym.
Wznowienie postępowania jest instytucją stwarzającą możliwość prawną ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej zakończonej decyzja ostateczną, jeżeli postępowanie, w którym ją wydano dotknięte było kwalifikowaną wadliwością przewidzianą w art. 145 § 1 Kpa.
W przedmiotowej sprawie podstawa wznowienia postępowania z art. 145 § 1 pkt 4 kpa - strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu - oparta została na dwóch przesłankach: na okoliczności niebrania udziału przez stronę w postępowaniu i na braku winy strony. Przez udział w postępowaniu należy rozumieć udział stron w całym ciągu czynności postępowania administracyjnego, przeprowadzonych przez organ administrujący. Chodziłoby przy tym o udział w czynnościach, które mają istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy i udział, w których jest przewidziany w kodeksie postępowania administracyjnego. Oznacza to, że ma to być sytuacja, gdy strona w ogóle nie wzięła udziału w postępowaniu, albo też, gdy nie brała ona udziału w istotnych czynnościach o charakterze przygotowawczym (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 października 2001 r. sygn. akt I SA 2384/99).
W rozpoznawanej sprawie [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego na wniosek skarżącego wznowił postępowanie w sprawie, która została zakończona decyzją ostateczną organu administracji publicznej. Po wznowieniu postępowania organ ocenia czy okoliczności wskazane przez wnioskującego zaistniały, czy powodują wadliwość decyzji i uzasadniają jej uchylenie oraz ponowne orzeczenie co do meritum sprawy. W przedmiotowej sprawie organ uznał, że przesłanka wznowieniowa nie znalazła potwierdzenia w materiale dowodowym. Podnoszone przez wnioskodawcę argumenty nie wskazują na istnienie przesłanek wynikających z art. 145 § 1 Kpa, które stanowiłyby podstawę do wyeliminowania inkryminowanej decyzji organu nadzoru budowlanego z dnia [...] lipca 2004 r.
Sąd podziela argumentację Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji oraz w odpowiedzi na skargę.
W ocenie Sądu organ odwoławczy prawidłowo przyjął, iż wnioskodawca brał udział we wszystkich czynnościach postępowania. Świadczą o tym zwrotne potwierdzenia odbioru rozstrzygnięć i innej korespondencji, adresowanej do J. K. Stronie został zatem zapewniony czynny udział w każdej czynności toczącego się postępowania.
Na marginesie należy zauważyć, że podnoszone przez J. K. zarzuty dotyczące rażącego naruszenia przepisów prawa, powinny być ocenione jako bezprzedmiotowe, albowiem, jak trafnie zauważył Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, do wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji dotkniętych wadami materiamopnwnyni powołana jest odrębna instytucja przewidziana w art. 156 § 1 Kpa czyli instytucja stwierdzenia nieważności decyzji.
Należy również stwierdzić, iż dokumenty na które powołuje się skarżący nie mają bezpośredniego wpływu na merytoryczne rozpatrzenie przedmiotowej sprawy.
Biorąc powyższe pod uwagę, jak właściwe przyjęły organy administracji, w przedmiotowej sprawie, nie zaistniała żadna z podstaw wznowienia postępowania określona w art. 145 § 1 Kpa.
Z powyższych względów skoro zarzuty skargi nie mogły odnieść zamierzonego skutku należało skargę oddalić w myśl art. 151 ustawy z dnia 30 lutego 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 157, poz. 1270 z późn. zm.).