Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] grudnia 2007 r. znak [...] [...] Wojewódzki Inspektor Farmaceutyczny w K. na podstawie art. 155 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) zwanym dalej k.p.a. i art. 99 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. Prawo farmaceutyczne (Dz. U. z 2004 r. Nr 53, poz. 533 z późn. zm.) po rozpatrzeniu wniosku M. R. i J. G. o zmianę zezwolenia nr [...] z dnia [...] kwietnia 1998 r. na prowadzenie apteki ogólnodostępnej w K. zmienił wydane zezwolenie na prowadzenie w ten sposób, ze zmienił adres zamieszkania zezwoleniobiorcy i dopisał numery zaświadczeń o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej, kod pocztowy miejscowości w której usytuowana jest apteka i nazwę gminy.
Od powyższej decyzji odwołały się M. R. i J. G. Wskazały one, iż nie wnosiły o zmianę w/w zezwolenia na prowadzenie apteki, lecz tylko zawiadomiły organ o dokonanej urzędowo zmianie adresu zamieszkania J. G. Decyzją z dnia [...] maja 2007 r. znak [...] Główny Inspektor Farmaceutyczny utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję z dnia [...] grudnia 2007 r.
Główny Inspektor Farmaceutyczny stwierdził, iż zezwolenie na prowadzenie apteki zostało udzielone podmiotowi gospodarczemu - spółce cywilnej.
Podkreślił, iż w obecnym stanie prawnym spółka cywilna nie jest przedsiębiorcą, odrębnymi przedsiębiorcami są natomiast wspólnicy spółki cywilnej. Aptekę ogólnodostępną położoną w K. przy ul. [...] prowadzą zatem przedsiębiorcy - osoby fizyczne: p. M. R. i J. G. Zgodnie z art. 102 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne (Dz. U. z 2004r. Nr 53, poz. 533 z późn. zm.), zezwolenie na prowadzenie apteki powinno zawierać nazwę i siedzibę podmiotu, na rzecz którego zostało wydane zezwolenie, a w przypadku osoby fizycznej imię, nazwisko i adres.
Adres zamieszkania J. G. w zezwoleniu z dnia [...] kwietnia 1998 r. znak [...] był następujący: "[...] Cz., ul. [...]".
Z zawiadomienia Urzędu Miasta Cz. z dnia [...] kwietnia 2004 r. wynika, że w związku z uchwałą Rady Miasta Cz. Nr [...] z dnia [...] marca 2004 r. "nieruchomość (...) położona przy ul. [...] obecnie została oznaczona nowym adresem - ul. [...]".
Z powyższego zawiadomienia jednoznacznie wynika, że adres zamieszkania J. G. uległ zmianie. Wojewódzki Inspektor Farmaceutyczny w K. dokonał prawidłowej oceny treści omawianego dokumentu.
Organ II instancji zaznaczył, iż z zaskarżonej decyzji nie wynika by organ I instancji dokonał zmiany zezwolenia w związku ze zmianą miejsca zamieszkania J. G. Strona nie zmieniła miejsca zamieszkania, zmianie uległ jednak sposób oznaczenia miejsca zamieszkania, tj. adres. Zmiana adresu zamieszkania w/w spowodowała konieczność stosownej korekty treści zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej w K. przy ul. [...].
Korekta treści zezwolenia na prowadzenie apteki może nastąpić w drodze decyzji zmieniającej zezwolenie (wydawanej na podstawie art. 155 k.p.a.), bądź w drodze postanowienia prostującego omyłkę w zezwoleniu (wydawanego na podstawie art. 113 § 1 k.p.a.). W przedmiotowej sprawie nie wystąpiły okoliczności uzasadniające wydanie postanowienia, o którym mowa w art. 113 § 1 k.p.a.
Zezwolenie podlegało zmianie w drodze decyzji administracyjnej, wydawanej na podstawie art. 155 k.p.a. Powyższy przepis stanowi, ze decyzja ostateczna, na mocy której strona nabyła prawo, może być w każdym czasie za zgodą strony uchylona lub zmieniona przez organ administracji publicznej, który ją wydał, lub organ wyższego stopnia, jeżeli przepisy szczególne nie sprzeciwiają się uchyleniu lub zmianie takiej decyzji i przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony. "Zgodę strony" należy rozumieć jako wniosek o zmianę decyzji, w tym przypadku -zezwolenia na prowadzenie apteki.
Główny Inspektor Farmaceutyczny stwierdził, że organ I instancji prawidłowo potraktował pismo stron z dnia 9 listopada 2006 r. tj. zawiadamiające organ o zmianie danych adresowych jako wniosek o zmianę zezwolenia z dnia [..] kwietnia 1998 r. znak [...] na prowadzenie apteki ogólnodostępnej w K. przy ul. [...] w zakresie adresu zamieszkania J. G. Organ odwoławczy podkreślił, iż wydanie przez Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego w K. w dniu [...] grudnia 2006 r. decyzji znak [...] zmieniającej zezwolenie w powyższym zakresie nie oznacza wydania nowego zezwolenia. Organ I instancji wydał również tekst jednolity zezwolenia, jednakże stanowi on załącznik do decyzji z dnia [...] grudnia 2006r. znak [...]. Wydanie tekstu jednolitego umożliwia przedsiębiorcy posługiwanie się zezwoleniem zawierającym aktualne dane dotyczące wykonywanej działalności gospodarczej.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosły M. R. i J. G. Skarżące zarzuciły zaskarżonej decyzji naruszenie:
- - art. 2 i art. 32 Konstytucji RP poprzez de facto usankcjonowanie, przez naczelny organ administracji rządowej jego decyzją, quasi prawnych działań różnych organów administracji publicznej, które rujnują w społecznym odbiorze pojęcie Rzeczpospolitej Polskiej jako państwa urzeczywistniającego zasady sprawiedliwości i gwaranta podstawowych praw obywatelskich;
- - art. 22 Konstytucji RP poprzez spowodowanie obciążenia strony skarżącej, nienależną opłatą skarbową, której następstwem będzie wyeliminowanie skarżącej z rynku usług aptekarskich;
- - art. 7 i art. 8 k.p.a. poprzez aprobatę w niej instrumentalnego traktowania przepisów prawa przez organy administracji publicznej;
- - art. 100 ust.1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. Prawo farmaceutyczne (Dz. U. z 2004 r. Nr 53,poz. 533 z późn. zm.) poprzez utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji wydanej bez wymaganego na podstawie art. 155 k.p.a. wniosku;
- - art. 155 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji wydanej bez zgody strony.
W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Farmaceutyczny wniósł o jej oddalenie, podtrzymał swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu skarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżona decyzja jak i poprzedzająca ją decyzja Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego naruszyły przepisy prawa.
Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2002, Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Zaskarżona decyzja narusza prawo poprzez błędne zastosowanie art. 155 k.p.a., który stanowi, ze decyzja ostateczna na mocy której strona nabyła prawo może być w każdym czasie za zgoda strony uchylona lub zmieniona przez organ administracji publicznej, który ja wydał lub organ wyższego jeżeli przepisy szczególne nie sprzeciwiają się temu i przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony.
W niniejszej sprawie organ I instancji orzekał bez zgody strony, a nawet pomimo jej sprzeciwu, a ponadto nie rozważył przesłanek zastosowania w/w przepisu tj. słusznego interesu strony lub interesu społecznego.
Przede wszystkim zaś stwierdzić należy, że do zmiany danych osobowych jak adres zamieszkania czy numer domu, przepis ten nie może mieć w ogóle zastosowania, bowiem może on mieć zastosowanie wyłącznie do zmiany ostatecznego rozstrzygnięcia w zakresie nabytych praw.
Przepis art. 155 k.p.a. nie ma zastosowania do technicznej zmiany danych osobowych podmiotu uprawnionego z ostatecznej decyzji administracyjnej.
Należy podkreślić iż zgoda stron stanowi podstawową przesłankę zastosowania art. 155. k.p.a. i nie może być ona dorozumiana ani domniemana, lecz musi być wyraźnie oświadczona. Organy błędnie uznały zawiadomienie skarżących o zmianie oznaczenia miejsca zamieszkania J. G. jako wniosek o zmianę zezwolenia na prowadzenie apteki. Należy podkreślić, iż organy z w/w zawiadomienia wyinterpretowały zgodę na zmianę decyzji w trybie art. 155 k.p.a., czego organom nie wolno było czynić (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 28 marca 2002 r. sygn. akt IV SA 1305/00 LEX nr 80651).
Należy podnieść, iż tylko i wyłącznie zgoda udzielona wprost i wyraźnie, przez stosowne oświadczenie złożone przez wnioskodawców organowi może stanowić jedną z przesłanek zmiany lub uchylenia ostatecznej decyzji (zob. wyrok SN z dnia 14 III 1991 r. III ARN 32/90, OSNCP 1992, z. 6, poz. 112).
Nie ma podstaw do zmiany decyzji w trybie art. 155 k.p.a. z powodu zmiany danych osobowych adresata decyzji. Przepisy te mają zastosowanie do sytuacji, gdy ma dojść do zmiany rozstrzygnięcia w zakresie nabytych praw lub obowiązków wynikających z decyzji ostatecznej. Jeżeli przepisy administracyjnego prawa materialnego nie zawierają unormowań określających obowiązek lub prawo wymiany dokumentów, to nie jest dopuszczalne stosowanie w tym celu przepisów art. 155 k.p.a.. Osoba wywodząca swe uprawnienie z decyzji zawierającej nieaktualne dane osobowe powinna wówczas równocześnie przedstawiać dokument stwierdzający zmianę tych danych, np. decyzję o zmianie imienia lub nazwiska (por. wyrok NSA z 20 kwietnia 2006 r., II OSK 769/2005 - LexPolonica).
Organy administracji farmaceutycznej także nie wskazały jaki interes społeczny lub słuszny interes strony przemawia za zmianą zezwolenia na prowadzenie apteki, który jest przesłanka konieczną przy zastosowaniu art. 155 k.p.a.
Z uwagi na powyższe orzeczono jak w punkcie I na podstawie art. 145 § 1 ust 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W punkcie II orzeczono na podstawie art. 152 w/w ustawy. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 w/w ustawy.