Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] stycznia 2012 r. Nr [...] Wojewoda [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 107 zm., dalej: K.p.a. po rozpatrzeniu odwołania W. i T. K. utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] Nr [...] z dnia [...] grudnia 2012 r. zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą T. i W. K. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego, na działce nr [...] położonej w m. [...] gm. [...] w pow. [...].
W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, iż decyzja Starosty [...] z dnia [...] grudnia 2012 r., została zakwestionowana przez inwestorów, w szczególności w zakresie pkt 7 stanowiącego, że zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego zatwierdzonego uchwałą Rady Miasta i Gminy [...] Nr [...] z dnia [...] maja 2003 r. realizacja inwestycji na terenie zagrożenia powodziowego rzeki [...] stanowi wyłączne ryzyko inwestora. Odwołujący się zarzucili organowi pierwszej instancji, że nie uzasadnił swojego rozstrzygnięcia we wskazanym zakresie.
Rozpatrując ponownie sprawę Wojewoda [...] uznał, że postępowanie dotyczące wydania pozwolenia na budowę zostało przeprowadzone prawidłowo. Organ pierwszej instancji wezwał do uzupełnienia braku dokumentacji projektowej poprzez przedłożenie opinii Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...]. Z opinii (pismo z dnia [...] grudnia 2012 r.) Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej wynika, że pozytywnie zaopiniowano projektowaną budowę gdyż działka, na której ma być zrealizowana inwestycja znajduje się poza obszarem szczególnego zagrożenia powodzią od rzeki [...], na którym nie obowiązują zakazy wymienione w art. 88 l ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne. Niezalenie od treści opinii Wojewoda, wskazał, że dla przedmiotowej działki rzędna wody stuletniej wynosi 62,51m n.p.m. i w przypadku zniszczenia lub uszkodzenia wału przeciwpowodziowego teren ten może być zalany wodą, co inwestor powinien brać pod uwagę planując zagospodarowanie działki. Nadto w aktach sprawy znajduje się pismo z dnia [...] grudnia 2012 r., w którym inwestor oświadcza, że jest świadomy położenia działki na terenie zagrożenia powodziowego rzeki [...].
Z powyższych względów organ drugiej instancji za zasadny uznał pkt 7 decyzji Starosty [...] udzielającej pozwolenia na budowę dla T. i W.K..
Odnosząc się do zarzutów odwołania wskazał, że zgodnie z art. 107 § 4 k. p. a. Starosta [...] odstąpił od uzasadnienia wydanego pozwolenia na budowę, gdyż decyzja uwzględniała wniosek inwestora z dnia [...] listopada 2012 r. w całości.
W. i T. K. w skardze skierowanej do Sądu zarzucili decyzji naruszenie przepisów postepowania art. 6, 7, 8, 9, 11, 75 § 1, 77 § 1, 80, oraz art. 107 §3 i 4 K.p.a. Podkreślili, że nie wnosili o rozstrzygnięcie zawarte w pkt 7 decyzji, nie można więc mówić, że ich żądanie zostało uwzględnione w całości bez żadnych ograniczeń. Nadto, nie ma podstaw prawnych i faktycznych do uznania, że działka nr [...] położona w miejscowości [...] znajduje się na terenach zagrożonych powodzią, nie ma więc również podstaw do tego, aby decyzja zawierała sporny zapis. Skoro go zawiera, organ powinien umotywować konieczność umieszczenia go w decyzji, pomimo braku woli strony co do takiego rozstrzygnięcia.
Wskazali również, że naruszono art. 35 Prawa budowlanego poprzez brak sprawdzenia zgodności dokumentacji projektowo-budowlanej z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 7 czerwca 2013 r. sygn. akt VII SA/Wa 581/13 oddalił skargę W. K. i T.K..
Po rozpoznaniu skargi kasacyjnej od powyższego wyroku Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 2 kwietnia 2015 r. sygn. akt II OSK 2254/13 uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 7 czerwca 2013 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Sąd ponownie rozpoznając sprawę związany jest, stosownie do art. 170 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi dalej p.p.s.a (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) prawomocnym orzeczeniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2015 r.
Istota mocy wiążącej prawomocnego orzeczenia Sądu wyraża się tym, że inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach przewidzianych w ustawie także inne osoby muszą brać pod uwagę fakt istnienia i treść prawomocnego orzeczenia sądu. Wynikający z niego stan związania ograniczony jest jednak co do zasady, tylko do rozstrzygnięcia zawartego w sentencji orzeczenia i nie obejmuje jego motywów. Nie oznacza to jednak, że dla prawidłowego odczytania treści sentencji nie można kierować się treścią uzasadnienia. W niektórych sytuacjach będzie nawet to konieczne. (Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Zakamycze 2005, s. 391)
Naczelny Sąd Administracyjny uchylając wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 czerwca 2013 r. wskazał, odwołując się do opinii Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] z dnia [...] grudnia 2012r. " (..) że działka nr [...] zlokalizowana jest poza obszarem szczególnego zagrożenia powodzią od rzeki [...] na terenie, na którym nie obowiązują zakazy wymienione w art. 88 l ustawy z dnia 18 lipca 2001r. – Prawo wodne." W opinii jednocześnie stwierdzono "(...) że przedmiotowa działka zlokalizowana jest w rejonie szlaku żeglownego [...], dla którego rzędna wody o prawdopodobieństwie występowania raz na 100 lat (p=1%) wynosi 62,51 m n.p.m. i w przypadku zniszczenia lub uszkodzenia wału przeciwpowodziowego teren ten może być zalany wodą powodziową do ww. rzędnej z prawdopodobieństwem p=1%, co inwestor powinien brać pod uwagę planując zagospodarowanie działki."
Na podstawie tej opinii organy uznały, że teren objęty inwestycją stanowi obszar zagrożenia powodziowego, do którego zastosowanie ma § 8 ust. 7 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
Ocena ta, zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, nie znajduje jednak żadnego uzasadnienia w jednoznacznej treści pisma z dnia [...] grudnia 2012r., w którym wskazano, ze przedmiotowa działka położona jest poza obszarem szczególnego zagrożenia powodzią od rzeki [...]. Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] wskazał ponadto że pod względem ochrony przed powodzią nie zgłasza uwag do lokalizacji inwestycji na tym terenie. Nie można zatem jedynie z informacji o stuletniej rzędnej wody dla tego obszaru oraz z prawdopodobieństwa wynoszącego 1% zalania go wodą powodziową w przypadku ewentualnego zniszczenia wału przeciwpowodziowego przyjmować, że przedmiotowa działka znajduje się na obszarze zagrożenia powodziowego.
Powyższą ocenę dokonaną przez Naczelny Sąd Administracyjny Sąd w składzie orzekającym w pełni akceptuje.
Wskazać dodatkowo należy, ze zgodnie z obowiązującym planem zagospodarowania przestrzennego gminy [...] zatwierdzonym uchwala Rady Miasta i Gminy [...] Nr [...] z dnia [...] maja 2003 r. działka nr [...], na której ma być realizowana inwestycja, stanowi teren zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej o symbolu 7MN (§ 29 planu) i w żadnym przepisie planu działka ta nie została wskazana jako ten zagrożenia powodziowego.
Również z § 8 ust. 7 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie wynika, aby działka objęta wnioskiem położona była na terenie zagrożenia powodziowego. Przepis ten zawiera ustalenia o charakterze ogólnym i stanowi m.in., że "Budowa wszystkich obiektów stałych na terenie zagrożenia powodziowego rzeki [...] stanowi wyłącznie ryzyko inwestora".
W tak ustalonym stanie faktycznym brak było podstaw do wskazania przez Starostę [...] w decyzji z dnia [...] grudnia 2012r. że realizacja projektowanej przez T.K. i W.K. inwestycji "(...) na terenie zagrożenia powodziowego rzeki [...] stanowi wyłącznie ryzyko inwestora".
Ponownie rozpoznając wniosek inwestorów o udzielenie pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr [...] w miejscowości [...] gmina [...] organ zobowiązany będzie uwzględnić powyższą ocenę i wskazania Sądu.
Z tych względów Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 cyt. ustawy.