Uzasadnienie
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] decyzją z dnia [...] marca 2005r. nr [...] na podstawie art. 105 k.p.a. umorzył, wszczęte z urzędu w wyniku interwencji N., postępowanie administracyjne prowadzone w ramach nadzoru budowlanego w sprawie zgodności realizacji pomnika [...] z warunkami pozwolenia na budowę.
W uzasadnieniu organ wskazał iż w wyniku oględzin terenu budowy i analizy projektu budowlanego zatwierdzonego ostateczną decyzją Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] sierpnia 2004r. nr [...] o pozwoleniu na budowę, nie stwierdził przy realizacji pomnika odstępstw od projektu budowlanego.
Wskazał ponadto, iż zegar uliczny spółki "H." zlokalizowany był w granicy opracowania zatwierdzonego ważną i ostateczną decyzją o pozwoleniu na budowę ww. pomnika, zaś projekt budowany przewidywał jego usunięcie. W tym stanie rzeczy postępowanie administracyjne w tej sprawie stało się bezprzedmiotowe.
Odwołanie od powyższej decyzji złożyła "H." Sp. z oo. w W. Skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia.
W szczególności podniosła naruszenie art. 77 § 1 k.p.a. z uwagi na nierozpatrzenie całego materiału dowodowego. Odwołująca podniosła, iż organ nie wziął pod uwagę tego, iż zegar spółki "H." został postawiony zgodnie z obowiązującym prawem, przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę pomnika.
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowanego po rozpatrzeniu odwołania utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.
Organ odwoławczy nie podzielił zarzutu odwołania w zakresie naruszenia art. 77 k.p.a. Wskazał, iż w jego ocenie w zakresie przedmiotu sprawy jakim było zbadanie zgodności realizacji budowy pomnika [...], organ I instancji zebrał i rozpatrzył wyczerpująco materiał dowodowy. Z uwagi na to, iż organ nadzoru budowlanego nie dopatrzył się odstępstw przy realizacji obiektu od warunków pozwolenia na budowę zasadne było umorzenie postępowania w tym zakresie. Organ odwoławczy sprecyzował jednocześnie podstawę rozstrzygnięcia wskazując iż był to art. 105 § 1 k.p.a.
Odnosząc się do zarzutów odwołania, organ wskazał, iż w zakresie strat finansowych powstałych po stronie spółki "H." związanych z usunięciem należącej do niej konstrukcji reklamowej, właściwy jest sąd powszechny, a ponadto organy nadzoru budowlanego nie posiadają kompetencji do weryfikacji ostatecznych decyzji organów architektoniczno - budowlanych. Prawidłowość takich decyzji może być oceniana jedynie w trybie art. 145 i 156 k.p.a. przez te organy.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie "H." Sp. z o.o. w W. zarzuciła decyzji naruszenie przepisów k.p.a., wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy organowi I instancji do ponownego rozpoznania. Skarżąca wskazała iż naruszony został art. 77 § 1 k.p.a. z uwagi na to, iż organ nadzoru budowlanego rozpatrujący sprawę, nie wziął pod uwagę tego, iż na terenie objętym pozwoleniem na budowę został posadowiony zgodnie z obowiązującym prawem zegar reklamowy spółki "H.". Skarżąca podniosła, iż zegar, co wynika z mapy, został postawiony na terenie należącym do Z., co wynika z decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] marca 2004r. Spółka "H." dokonała zgłoszenia zamiaru budowy do Starostwa Powiatu [...], co starostwo potwierdziło w dniu [...] lipca 1999r. Wskazała ponadto, iż zgodnie z art. 84a ust. 2 pkt 1 organy nadzoru budowlanego, kontrolując stosowanie przepisów prawa budowlanego badają prawidłowość postępowania administracyjnego przed organami administracji architektoniczno - budowlanej oraz wydawanych w jego toku decyzji i postanowień, organ zaś ograniczył się jedynie do sprawdzenia wykonywania przez inwestora obowiązków wynikających z decyzji.
W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie. Odnosząc się do zarzutów skargi wyjaśnił, iż organy nadzoru budowlanego nie są upoważnione do kontroli prawidłowości i zgodności z prawem wydanych pozwoleń na budowę, w pozostałym zakresie organ podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
W piśmie procesowym z dnia [...] stycznia 2006r. uczestnik postępowania C. SA w W. podniósł, iż przedmiotowy zegar spółki "H." postawiony został na terenie stanowiącym własność C. SA. Linią rozgraniczającą teren należący do C. od terenu należącego do Z. był krawężnik chodnika. Zegar został postawiony 20cm od tego krawężnika, w całości na terenie stanowiącym własność C. Spółka "H" nigdy nie uzyskała zgody na postawienie zegara i nie zawierała umowy z C w tym zakresie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga nie jest zasadna.
Sąd administracyjny, stosownie do przysługujących mu kompetencji określonych w art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) kontroluje zaskarżoną decyzję wyłącznie w aspekcie jej zgodności z prawem i może decyzję taką uchylić lub stwierdzić jej nieważność tylko wówczas, gdy narusza ona prawo materialne lub procesowe w stopniu, mającym wpływ na wynik sprawy (art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r., Nr 153, poz. 1270 zpóźn.zm.).
W niniejszej sprawie Sąd nie stwierdził takich wad i uchybień kontrolowanej decyzji, które miałyby wpływ na rozstrzygnięcie, wobec czego skarga nie mogła być uwzględniona.
Stosownie do treści art. 105 § 1 k.p.a. organ umarza postępowanie, gdy sprawa administracyjna jest bezprzedmiotowa. Oznacza to, iż nie ma materialnoprawnych podstaw do władczej, w formie decyzji administracyjnej ingerencji organu administracyjnego.
W niniejszej sprawie przedmiotem postępowania organu nadzoru budowlanego było sprawdzenie zgodności wykonywanych robót budowlanych z pozwoleniem na budowę. Organ ustalił, iż prace przy budowie pomnika są wykonywane na podstawie pozwolenia na budowę, bez odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego. Organ nadzoru budowlanego nie miał zatem, w granicach swojej właściwości, prawa do prowadzenia dalszego postępowania w sprawie, nie mógł również skutecznie ingerować w ostateczną decyzję o pozwoleniu na budowę. Skoro zatem brak było podstaw do dalszego działania w sprawie, zasadnie organ nadzoru budowlanego uznał, iż w zakresie jego kompetencji postępowanie jest bezprzedmiotowe i umorzył postępowanie.
Sąd nie podziela zarzutu strony skarżącej, iż naruszony został przepis art. 77 k.p.a. W ocenie sądu postępowanie prowadzone przez organy nadzoru budowlanego oraz materiał dowodowy zgromadzony w sprawie pozwalały na takie rozstrzygnięcie w sprawie, jakie zapadło. Zauważyć należy, iż skarżąca nie podnosiła zarzutów co do podstaw umorzenia, czyli zgodności budowy z zatwierdzonym projektem budowlanym.
Pozostałe zarzuty skarżącej podniesione zarówno w odwołaniu jak i skardze do sądu administracyjnego odnoszą się w istocie do pozwolenia na budowę, które może być kontrolowane przez właściwe organy w postępowaniach nadzwyczajnych określonych w art. 145 i 156 k.p.a.. Nie mogą być one natomiast rozpoznane w postępowaniu dotyczącym prawidłowości wykonywania ostatecznej decyzji -pozwolenia na budowę.
W tym stanie rzeczy na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę jako bezzasadną należało oddalić.