Uzasadnienie
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Skarżąca w skardze z dnia 11 lipca 2007 r. wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, która utrzymywała w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Prezydium Powiatowej Rady Narodowej nakazującej opróżnienie budynku mieszkalnego oraz jego rozbiórkę.
Skarżąca wniosku nie uzasadniła.
Należy wskazać, że Sąd rozpatrując wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji bada czy w sprawie mogą pojawić się przesłanki określone w art. 61 § 3 powołanej wyżej ustawy. Ponadto z konstrukcji normy prawnej art. 61 § 3 ww. ustawy wynika, że to na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w tym przepisie.
Argumenty zawarte w skardze nie wskazują jakie trudne do odwrócenia skutki lub jaka znaczna szkoda może się w sprawie pojawić, a która będzie następstwem niewstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, a strona wprost tych argumentów nie podała.
Należy również podnieść, że decyzja wydana w postępowaniu nadzwyczajnym w sprawie odmowy stwierdzenia nieważności, co do zasady bezpośrednich skutków o których mowa w ww. przepisie nie rodzi, albowiem jej istotą jest ustalenie, czy będąca przedmiotem jej oceny inna decyzja narusza porządek prawny w stopniu kwalifikowanym, czy też nie. Decyzja tego typu nie nakłada na strony żadnego, podlegającego wykonaniu, obowiązku. Takie stanowisko prezentuje również Naczelny Sąd Administracyjny (por. OZ 741/04 niepubl., II OZ 962/05 niepubl.).
W świetle powyższego oceniając czy w sprawie występują ustawowe przesłanki uzasadniające zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania decyzji, Sąd nie dopatrzył się ich zaistnienia.
Z powyższych względów, na podstawie art. 61 § 3 ww. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.