Uzasadnienie
VII SA/WA 1336/05
Postanowieniem z dnia [...] lipca 2005 r., znak: [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] na podstawie art. 66 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2000 r. Nr 98 poz. 1071 ze zm.) w związku z art. 80 ust. 2 pkt 2 i art. 83 ust 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. 2003 r. Nr 207 poz. 2016 ze zm.) zwrócił wnoszącemu M. T. podanie bez daty, które wpłynęło do Inspektoratu w dniu [...] lipca 2005 r., dotyczące numeru domu położonego w [...].
W uzasadnieniu swojego postanowienia organ I instancji podniósł, iż na podstawie art. 19 k.p.a. organy administracji publicznej przestrzegają z urzędu swojej właściwości rzeczowej, miejscowej i instancyjnej. Właściwość rzeczową [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] określają przepisy art. 83 ust. 2 i ust. 3 ustawy Prawo budowlane. Organ administracji publicznej, do którego wniesiono podanie, w przypadku stwierdzenia braku właściwości do rozpoznania wniesionego podania, winien niezwłocznie podjąć czynności wynikające z art. 65 i 66 k.p.a. Zdaniem organu I instancji, właściwy do rozpatrzenia przedmiotowego podania jest sąd powszechny.
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2005 r. znak: [...], po rozpatrzeniu odwołania M. T. utrzymał w mocy postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...].
W uzasadnieniu swego postanowienia, organ odwoławczy przytoczył argumenty zawarte w uzasadnieniu postanowienia organu I instancji i stwierdził, iż w sprawie przedmiotowego podania właściwy jest sąd powszechny a nie [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...].
Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył M. T., który wskazał, iż jego zdaniem doszło do samowoli budowlanej, bowiem jego siostra T. K. zabrała z budynku drewnianego numer domu i przybiła sobie na nowy budynek. Skarżący pozostał więc bez numeru domu.
W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, podtrzymał swoją argumentację zawartą w uzasadnieniu skarżonego postanowienia i podkreślił, iż kwestia zawarta w podaniu M. T. nie należy do kompetencji organów nadzoru budowlanego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga jest zasadna, aczkolwiek z innych przyczyn niż podniesione przez skarżącego.
Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2002 r., Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu (art.145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia wystąpiły wobec czego skarga zasługuje na uwzględnienie.
W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zaskarżone postanowienie zapadło z naruszeniem art. 66 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), przez niewłaściwe jego zastosowanie, zamiast zastosowania art. 65 § 1 k.p.a..
Zgodnie z brzmieniem art. 66 § 3 w/w ustawy, jeżeli podanie wniesiono do organu niewłaściwego, a organu właściwego nie można ustalić na podstawie danych podania, albo gdy z podania wynika, że właściwym w sprawie jest sąd powszechny, organ, do którego podanie wniesiono, zwraca je wnoszącemu.
Natomiast z treści art. 65 § 1 k.p.a. wynika, że jeżeli organ administracji publicznej, do którego podanie wniesiono, jest niewłaściwy w sprawie, niezwłocznie przekazuje je do organu właściwego. Z pisma M. T. wynika, że przedmiot sprawy dotyczy numeracji budynków na nieruchomości we wsi [...] [...]. Nie można więc uznać za organem, iż sprawa przedmiotowa podlega rozpoznaniu przez sąd powszechny.
Jak wynika z treści art. 47a ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. 2000 r. Nr 100 poz. 1086 ze zm.) do zadań gminy należy:
- 1) umieszczanie i utrzymywanie w należytym stanie tabliczek z nazwami ulic i placów w miastach oraz innych miejscowościach na obszarze gminy,
- 2) ustalanie numerów porządkowych nieruchomości zabudowanych oraz nieruchomości przeznaczonych pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a także prowadzenie i aktualizowanie ewidencji numeracji porządkowej nieruchomości.
Natomiast sposób ustalania numerów porządkowych oraz oznaczania nimi nieruchomości wynika z Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28 października 2004 r. w sprawie numeracji porządkowej nieruchomości (Dz.U. 2004 r., Nr 243, poz. 2432).
Należy zgodzić się z oceną organu odwoławczego, który stwierdził, iż kwestia dotycząca numeru domu nie należy do kompetencji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdza jednak, iż organ błędnie zastosował przepis artykułu 66 § 3 k.p.a., skoro właściwy w niniejszej sprawie jest organ administracji publicznej nie zaś sąd powszechny co wykazano w/w przepisami.
Wskazać trzeba, iż zgodnie z treścią art. 65 § 1 k.p.a. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, uznając się za organ niewłaściwy do rozpoznania przedmiotowego podania winien był przekazać je na podstawie przepisu art. 65 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego właściwej miejscowo gminie.
Z tych wszystkich powodów skarga zasługuje na uwzględnienie. Dlatego też działając na podstawie art. 145 § 1 ust. 1 pkt c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w punkcie I wyroku.
Na podstawie art. 152 w/w ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w pkt. II wyroku.