Uzasadnienie
Skarżący M. T. do skargi wniesionej na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2014r., znak: [...] załączył wypełniony formularz wniosku PPF przedstawiając w nim swoją sytuację finansową. We wniosku zakreślił, że wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W niniejszej sprawie uwzględniono także dane zawarte formularzu wniosku w sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 11354/14, gdyż w niniejszym wniosku wnioskodawca nie wskazał dochodów uzyskiwanych przez matkę z tytułu emerytury.
W niniejszej sprawie zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a)
Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Tylko w wyjątkowych przypadkach może być przyznane na wniosek strony prawo pomocy polegające na zwolnieniu z kosztów sądowych bądź ustanowieniu pełnomocnika z urzędu.
Przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje w przypadku wykazania przez wnioskującego, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Obejmuje zatem osoby, które ze względu na niskie dochody i szczególną sytuację życiową, mimo poczynionych oszczędności w wydatkach i przy największej staranności nie mogą ponieść tych kosztów.
Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy.
W niniejszej sprawie stwierdzono, że wnioskodawca w złożonym wniosku wykazał, iż nie jest w stanie samodzielnie ponosić kosztów postępowania sądowego i ustanowić profesjonalnego pełnomocnika z wyboru.
Z podanych danych przez wnioskodawcę w niniejszej sprawie wynika, że gospodarstwo domowe prowadzi z matką. Podał, że jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. Utrzymuje się z posiadanego gospodarstwa rolnego z którego uzyskuje dochód w wysokości ok. 289,20 złotych netto miesięcznie oraz przy pomocy matki która uzyskuje emeryturę w wysokości 680,34 złotych netto miesięcznie. Wnioskodawca wskazał, że posiada 1/3 udziału domu o pow. 57,86 m ², którego jest współwłaścicielem. Posiada także w udział nieruchomości rolnej o pow. 1.2901 m ², las o pow. 0,8900m ² oraz jest współwłaścicielem samochodu osobowego [...] Oświadczył, że posiada 40,00 złotych oszczędności pieniężnych.
Wnioskodawca wskazał, że ponosi koszty utrzymania domu tj. opłatę za energię elektryczną w wysokości 54,23 złotych miesięcznie, za wodę 6,00 złotych, odpady komunalne 15,00 złotych, podatek ok. 200 złotych, opłata OC od samochodu ok. 200 złotych rocznie. Oprócz stałych opłat wnioskodawca wskazał, że ponosi codziennego utrzymania. Dodał, że obecnie ma pożyczkę do spłaty w wysokości 310,00 złotych. Wnioskodawca podniósł, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego, gdyż dochody nie wystarczają mu na konieczne utrzymanie.
Mając na względzie powyższe dane uznano, że sytuacja materialna wnioskodawcy jest trudna. Dochody skarżącego i jego matki z którą prowadzi wspólne gospodarstwo domowe są bowiem na tyle niskie, że nie jest możliwe poczynienie z nich jakichkolwiek oszczędności, czy też wydatków niesłużących bieżącemu koniecznemu utrzymaniu. W tej sytuacji stwierdzono, że wnioskodawca kwalifikuje się do przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Stwierdzono, że obecnie nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów sądowych oraz kosztów ustanowienia pełnomocnika z wyboru.
Z powyższych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a orzeczono, jak w sentencji postanowienia.