Uzasadnienie
Skarżący G. M. i G. M. reprezentowani przez Z. G. wnieśli w dniu 30 kwietnia 2018 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowalnego w [...] z dnia [...] października 2017 r., nr [...] w przedmiocie uznania za bezzasadne zarzutów w postepowaniu egzekucyjnym.
Z akt administracyjnych organu drugiej instancji wynika, iż zaskarżona decyzja została wydana po rozpatrzeniu zażalenia G. M. i doręczona jego pełnomocnikowi w dniu 2 listopada 2017 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. – dalej "P.p.s.a.", sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
Przepis art. 53 § 1 P.p.s.a. stanowi, że skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Zgodnie z art. 83 § 3 P.p.s.a., oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. Prawo pocztowe albo placówce pocztowej operatora świadczącego pocztowe usługi powszechne w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, albo polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu.
W niniejszej sprawie, ostatni dzień terminu do wniesienia skargi, liczonego od dnia doręczenia zaskarżonego postanowienia, przypadł dla G. M. na dzień 4 grudnia 2017 r. W opisanych okolicznościach stwierdzić należy, że skarga G. M. złożona w dniu 30 kwietnia 2018 r. została wniesiona po terminie.
Ponadto wskazać należy, że stosownie do treści art. 50 § 1 i 2 P.p.s.a., uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym, oraz inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi.
W niniejszej sprawie zarówno organ pierwszej instancji, jak i organ drugiej instancji nie uznał G. M. za stronę postępowania, w związku z czym postanowienia wydane w sprawie nie zostały jej doręczone. Wobec tego skarga wniesiona przez G. M. została uznana za wniesioną przez podmiot nie mający przymiotu strony i nie posiadający legitymacji do jej wniesienia, co czyni ją niedopuszczalną i obliguje Sąd do jej odrzucenia.
Z tych przyczyn, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i pkt 6 oraz § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.