Uzasadnienie
VII SA/WA 1349/05
Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] sierpnia 2004r.., znak [...], w wyniku decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego znak [...] z dnia [...] marca 2004r., utrzymanej następnie w mocy decyzją Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2004r., którą stwierdzono nieważność decyzji nr [...] Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2003r., po ponownym rozpatrzeniu odwołania Spółdzielni Mieszkaniowe "M." od decyzji nr [...] z dnia [...] października 2002r. wydanej z upoważnienia Starosty Powiatu [...], zatwierdzającej projekt budowlany tymczasowych pawilonów handlowych, zlokalizowanych na działce nr ew. [...] z obrębu [...] przy [...] róg ul. D. w W. i zezwalającej B.K. na budowę w/w pawilonów, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa uchylił zaskarżoną decyzję nr [...] z dnia [...] października 2002r. wydaną z up. Starosty Powiatu [...], zatwierdzającą projekt budowlany i zawierającą pozwolenie na budowę tymczasowych pawilonów handlowych oraz umorzył postępowanie organu I instancji w przedmiotowej sprawie.
W przedmiotowej sprawie Starosta Powiatu [...] decyzją nr [...] z dnia [...] października 2002r. zatwierdził projekt budowy tymczasowych pawilonów handlowych na działce nr ew. [...] z obrębu [...] przy [...], róg D. w W. i zezwolono B.K. na budowę w/w pawilonów.
Od w/w decyzji odwołanie złożyła Spółdzielnia Mieszkaniowa "M." podnosząc, iż w projekcie budowlanym nie przewidziano wystarczającej ilości miejsc parkingowych, tj. ZDM opiniując plan zagospodarowania terenu inwestycji zawarł wymóg zrealizowania 60 miejsc postojowych, natomiast plan przewiduje 55. Podniosła również, iż zawarte w projekcie budowlanym rozwiązania techniczne nie zabezpieczają przed niepożądanym wjazdem samochodów dostawczych z działki, na której zaprojektowano pawilony, na teren osiedla Spółdzielni.
Po rozpatrzeniu w/w odwołania, ostateczną decyzją nr [...] Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2003r. uchylono decyzję nr [...] z dnia [...] października 2002r. wydaną z up. Starosty Powiatu [...] oraz orzeczono o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia zezwolenia na przedmiotową inwestycję.
Z powyższą decyzją nie zgodziła się B.K., która pismem z dnia 19 listopada 2003r., uzupełnionym pismem z dnia 9 grudnia 2003r. wniosła o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2003r.
Jednocześnie pismem z dnia 15 grudnia 2003r. B.K. zaskarżyła w/w decyzję Wojewody [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, którą wycofała, w związku, z czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 25 maja 2004r. umorzył postępowanie sądowe w tej sprawie.
Decyzją z dnia [...] marca 2004r. znak [...], utrzymaną następnie w mocy decyzją z dnia [...] kwietnia 2004r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził nieważność decyzji Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2003r.
W dniu [...] sierpnia 2004r. Wojewoda [...] decyzją znak [...] ponowie uchylił decyzję Starosty Powiatu [...] nr [...] z dnia [...] października 2002r. zatwierdzającą projekt budowlany i zawierającą pozwolenie na budowę tymczasowych pawilonów handlowych oraz umorzył postępowanie organu I instancji w przedmiotowej sprawie.
W uzasadnieniu decyzji Wojewoda [...] wskazał, iż B.K. nigdy nie wykazała się, ani nie wykazuje do chwili obecnej ostateczną i prawomocną decyzją o pozwoleniu na budowę. Widniejący na niektórych egzemplarzach decyzji nr [...] z dnia [...] października 2002r Starosty Powiatu [...], podpis oraz pieczęć Kierownika Referatu Inwestycji Drogowych – M.C. oraz adnotacja iż "decyzja niniejsza jest ostateczna w dniu 25 lutego 2003r." był niedopuszczalny, z uwagi na fakt, iż wtedy sprawa znajdowała się w Głównym Inspektoracie Nadzoru Budowlanego, a odwołanie Spółdzielni Mieszkaniowej "M." z dnia 28 października 2002r. uzupełnione pismem z dnia 5 listopada 2002r. musiało zostać rozpoznane ponownie przez Wojewodę [...] z uwagi na fakt, iż decyzją z dnia [...] marca 2004r znak [...], utrzymaną następnie w mocy decyzją z dnia [...] kwietnia 2004r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził nieważność decyzji Wojewody [...].
Ponieważ skarżący nigdy nie wycofali w/w odwołania dlatego też bez uprzedniego rozpatrzenia odwołania przez Wojewodę [...], organ I instancji nie mógł stwierdzić, iż decyzja nr [...] z dnia [...] października 2002r. wydana z up. Starosty Powiatu [...] stała się ostateczna.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na wymienioną decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2004r., znak [...] wniosła B.K., wnosząc o jej uchylenie. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie art. 7,77, 105, 107 oraz 138 § 1 pkt 2 i art. 141 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r – Kodeks postępowania administracyjnego.
W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył, co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżona decyzja jak i poprzedzająca ją decyzja nie naruszają prawa, a tylko w takim zakresie dopuszczalna jest ich sądowa kontrola.
Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W rozpatrywanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie nastąpiły.
Wyeliminowanie przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z obrotu prawnego decyzji z dnia [...] października 2003r. Wojewody [...] nr [...], którą uchylił decyzję Starosty Powiatu [...] z dnia [...] października 2002r., nr [...] powodowało, że Wojewoda [...] przez cały czas był zobowiązany do rozpatrzenia odwołania Spółdzielni Mieszkaniowej "M.", a inwestor nie dysponował prawomocną decyzją o pozwoleniu na budowę.
Stosownie do treści art. 130 § 1 i § 2 kpa " przed upływem terminu do wniesienia odwołania decyzja nie ulega wykonaniu", a "wniesienie odwołania w terminie wstrzymuje wykonanie decyzji". Przystąpienie do robót budowlanych zanim decyzja o pozwoleniu na budowę stała się ostateczna powoduje, że dalsze postępowanie w sprawie pozwolenia na budowę staje się bezprzedmiotowe. Złożenie wniosku o pozwolenie na budowę wszczyna postępowanie administracyjne w tym przedmiocie. Chodzi, więc o postępowanie, które może się toczyć jedynie przed rozpoczęciem budowy w rozumieniu art. 41 ust. 1-3 Prawa budowlanego. Zgodnie z art. 28 ust. 1 tej ustawy "roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę". Samowolne rozpoczęcie budowy przerywa postępowanie w przedmiocie pozwolenia na budowę, wszczęte z wniosku inwestora. Organ architektoniczno – budowlany w takim przypadku przestaje być właściwy, a dalsze postępowanie winno toczyć się przed organem nadzoru budowlanego.
Naruszenie jednoznacznego obowiązku wynikającego z art. 28 ust.1 Prawa budowlanego powoduje, że powstaje nowy przedmiot postępowania, które toczy się z urzędu. Organ nadzoru budowlanego nie jest organem właściwym w sprawie pozwolenia na budowę. Może natomiast, po spełnieniu przez inwestora określonych w przepisach obowiązków, udzielić pozwolenia na wznowienie robót budowlanych lub zalegalizować obiekt wybudowany w warunkach samowoli budowlanej, albo nakazać jego rozbiórki.
Z protokołu oględzin robót budowlanych sporządzonego w dniu 29 czerwca 2004r. przez pracownika Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego wynika jednoznacznie, iż inwestor rozpoczął budowę omawianego pawilonów handlowych, w związku z czym decyzję nr [...] z dnia [...] października 2002r. należało uchylić, a postępowanie toczące się przed organami administracji architektoniczno – budowlanej umorzyć. W związku z tym, iż omawiana inwestycja została już częściowo zrealizowana, to postępowanie w sprawie zezwolenia na realizację przedmiotowej inwestycji przez organ I instancji w zaistniałej sytuacji stało się bezprzedmiotowe - "decyzja o pozwoleniu na wykonanie robót budowlanych może dotyczyć wyłącznie przyszłych zamierzeń inwestycyjnych i realizacja robót budowlanych przez inwestora przed uzyskaniem ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę nawet jeśli nie została wykonana całość tych robót, powoduje bezprzedmiotowość postępowania administracyjnego wszczętego wnioskiem o pozwolenie na budowę." (wyrok NSA w Warszawie z dnia 15 listopada 2000 r., IV SA 1164/98, LEX nr 53387).
W tym stanie rzeczy na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę jako bezzasadną należało oddalić.