Uzasadnienie
Skarżący w dniu 4 czerwca 2018 r. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Warszawie skargę na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] kwietnia 2018 r., znak [...] w przedmiocie odmowy skreślenia z listy zabytków.
Postanowieniem z dnia 31 lipca 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) odrzucił skargę M. W., J. K., E. L. i Ł. W. z uwagi na to, że skarżący wnieśli ją z uchybieniem terminu.
Na postanowienie o odrzuceniu skargi M. W. wniosła zażalenie, wskazując, że zaskarżona decyzja została jej doręczona w dniu 7 maja 2018 r., a więc skarga wniesiona w dniu 4 czerwca 2018 r. została wniesiona w terminie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Na postawie art. 195 § 2 p.p.s.a. jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby rozpoznać sprawę na nowo.
Według wskazanego powyżej przepisu art. 195 § 2 p.p.s.a., uchylenie zaskarżonego postanowienia przez sąd, który je wydał, jest możliwe wtedy, gdy zażalenie jest "oczywiście uzasadnione". Tak określona podstawa uchylenia wskazuje, że mogą być nią objęte zarówno przyczyny formalne, które zadecydowały o wydaniu zaskarżonego postanowienia, jak i względy merytoryczne. W każdym wypadku istotne jest to, by zasadność zażalenia była "oczywista", to znaczy niewzbudzająca wątpliwości i zauważalna bez potrzeby dokonywania głębszej analizy zaskarżonego postanowienia.
W świetle poczynionych w sprawie ustaleń zażalenie jest oczywiście uzasadnione, bowiem jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru skierowana do M. W. przesyłka zawierająca zaskarżoną decyzję została w dniu 24 kwietnia 2018 r. awizowana, a następnie dokonano powtórnej awizacji w dniu 2 maja 2018 r. Skarżąca odebrała korespondencję w dniu 7 maja 2018 r., a nie w dniu 24 maja 2018 r., jak błędnie przyjęto w postanowieniu z dnia 31 lipca 2018 r. Zatem skarga wniesiona w dniu 4 czerwca 2018 r. został wniesiona z zachowaniem terminu.
W związku z powyższym Sąd uznał, że przyjęcie za datę odbioru zaskarżonej decyzji daty pierwszej awizacji, a nie daty 7 maja 2018 r. stanowi podstawę do uchylenia zaskarżonego postanowienia w części dotyczącej odrzucenia skargi M. W. w trybie autokontroli, o której mowa w art. 195 § 2 p.p.s.a.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w postanowieniu, na podstawie art. 195 § 2 p.p.s.a.