Uzasadnienie
Przedmiotem skargi M. W. jest postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] kwietnia 2017 r. (nr [...]) o uchyleniu na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. postanowienia organu I instancji (PINB [...] W.) z [...]sierpnia 2012 r. (nr [...]) w przedmiocie zobowiązania skarżącego, S. W.i I. W. do wpłacenia zaliczki na poczet sporządzenia kosztorysu w ramach wykonania zastępczego w wysokości 738 zł.
Z akt sprawy wynika, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] decyzją z [...] czerwca 2009 r. (nr [...]) wydaną na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 3 i art. 83 ust. 1 ustawy z 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, nakazał M. i S. W.oraz I. W. usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. C. [...] w W. W związku z niewykonaniem przez zobowiązanych tej decyzji, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] działając na podstawie art. 15 § 1 ustawy z 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2014 r., poz. 1619 ze zm.), skierował do nich upomnienie z 16 listopada 2009 r. i wezwał do wykonania w terminie 7 dni obowiązku wynikającego z decyzji tego organu z [...] czerwca 2009 r. Z akt sprawy wynika, że organ egzekucyjny w dniu [...] lutego 2010 r. wystawił tytuł wykonawczy (nr [...]) i doręczył go zobowiązanym, postanowieniem z [...] kwietnia 2011 r. (nr [...]), które zostało utrzymane w mocy postanowieniem [...]WINB z [...] maja 2011 r. (nr [...]) nałożył na M. W., S. W. i I. W. grzywnę w celu przymuszenia, a następnie postanowieniem z [...] lipca 2012 r. (nr [...]) wydanym na podstawie art. 127 i art. 128 w zw. z art. 17 § 1 i art. 20 § 1 pkt 4 u.p.e.a., skierował obowiązek objęty tytułem wykonawczym z 9 lutego 2010 r. do wykonania zastępczego.
Organ I instancji z uwagi na konieczność sporządzenia kosztorysu i wyłonienia wykonawcy spornych robót budowlanych postanowieniem z [...] sierpnia 2012 r. (nr [...]) wydanym na podstawie art. 129 u.p.e.a. nałożył na M. W., S.W. i I. W. obowiązek wpłacenia zaliczki na poczet sporządzenia kosztorysu w ramach wykonania zastępczego w wysokości 738 zł.
I. W. wniosła zażalenie na to postanowienie, w którym podniosła m. in., że jeden ze współużytkowników wieczystych nieruchomości (M. W.) "zadłużył hipotekę budynku" i "przepisał swoją część własności na synów (...)". Strona dodała, że na październik 2012 r. została zaplanowana komornicza licytacja budynku w związku z tym zachodzą podstawy do wstrzymania postępowania egzekucyjnego dotyczącego tej nieruchomości.
Organ odwoławczy czterokrotnie wstrzymywał prowadzenie postępowania egzekucyjnego (postanowieniem z [...] września 2013 r. do [...] grudnia 2013 r., postanowieniem z [...] lipca 2014 r. do [...] grudnia 2014 r., postanowieniem z [...] marca 2015 r. do [...] września 2015 r. i postanowieniem z [...] grudnia 2015 r. do [...] maja 2016 r.) podnosząc w uzasadnianiach że Sąd Rejonowy [...] nie wydał postanowienia o przysądzeniu prawa własności nieruchomości dla S.A. 2.
W piśmie z 10 kwietnia 2017 r. Sąd Rejonowy [...] w W. [...] Wydział Cywilny poinformował [...]WINB, że nadal nie zostało wydane postanowienie o przysądzeniu własności nieruchomości. Sąd dodał, że kto jest właścicielem budynku "powinno wynikać z księgi wieczystej prowadzonej dla tej nieruchomości.
W tych okolicznościach faktycznych i prawnych, [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z [...] kwietnia 2017 r. (nr [...]) wydanym na podstawie art. 138 § 2 k.p.a., uchylił postanowienie organu I instancji i przekazał sprawę temu organowi do ponownego rozpatrzenia. Organ odwoławczy wyjaśnił, że postępowanie sądowe w sprawie przysądzenia własności nie zostało zakończone, niemniej zmianie uległy istotne w tej sprawie okoliczności faktyczne. Mianowicie, z księgi wieczystej dla nieruchomości przy ul. C.[...] w W. (stan na 24 kwietnia 2017 r.) wynika, że tytuł prawny do spornego obiektu mają I. W., S. W. oraz synowie M. W. (P. i B. W.). W tej sytuacji organ I instancji jest zobowiązany wystawić nowy tytuł wykonawczy na następców prawnych M. W. stosowanie do art. 28 a u.p.e.a.
M.W. w skardze na to postanowienie wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarzucił naruszenie art. 6, art. 7, art. 8, art. 138 § 1 pkt 2 i art. 138 § 2 oraz art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. i wniósł o uchylenie tego postanowienia oraz postanowienia organu I instancji. W uzasadnieniu podniósł, że właścicielem nieruchomości oraz znajdującego się na niej budynku jest "Urząd Dzielnicy [...] w Gminie W." i to przeciwko temu podmiotowi powinna toczyć się egzekucja administracyjna.
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga podlega oddaleniu.
Sad jest obowiązany są w każdym postępowaniu zbadać i ocenić legitymację skargową strony skarżącej. Okoliczność bowiem dysponowania przez stronę skarżącą legitymacją skargową, jest przesłanką merytorycznego rozpoznania sprawy przez sąd administracyjny.
Zgodnie z art. 50 § 1 p.p.s.a., uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, a więc ten, kto ma interes w domaganiu się oceny przez właściwy sąd administracyjny zgodności zaskarżonego aktu lub czynności z obiektywnym stanem prawnym (W. Chróścielewski, Legitymacja skargowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym, "Zeszyty Naukowe Sądownictwa Administracyjnego" 2010, nr 5-6, s. 81-82). Podstawą określenia interesu do złożenia skargi jest ustalenie istnienia związku między sferą indywidualnych praw i obowiązków skarżącego a zaskarżonym aktem lub czynnością.
Interes prawny do wniesienia skargi, o którym mowa w art. 50 p.p.s.a., jest również kategorią prawa materialnego i jego posiadanie wymaga zbadania w postępowaniu sądowym, chyba że z okoliczności dotyczących wniesienia skargi wynika w sposób nie budzący wątpliwości, ze skarżący tego interesu prawnego nie posiada.
W rozpoznawanej sprawie skarżący w toku postępowania administracyjnego (egzekucyjnego) zbył prawo własności budynku mieszkalnego. Obecnie jego współwłaścicielami są: I. W., S. W. oraz synowie M. W. (P. i B.W.).Ten prawnorzeczowy tytuł do obiektu budowlanego, w postępowaniu administracyjnym był źródłem interesu prawnego skarżącego, dając mu status strony postępowania administracyjnego.
W ocenie Sądu, zbycie przez M. W. prawa własności obiektu budowlanego którego dotyczyło postępowanie administracyjne, pozbawia skarżącego legitymacji do udziału w tym postępowaniu w charakterze skarżącego.
Skutkiem utraty uprawnień o charakterze materialnoprawnym (wynikających z prawa współwłasności działki) jest utrata legitymacji skargowej, o której mowa w art. 50 § 1 p.p.s.a., czyli prawa żądania oceny zaskarżonego aktu w postępowaniu sądowoadministracyjnym, w tym również prawa do żądania dokonania kontroli instancyjnej w tym postępowaniu (por. np. wyrok NSA z 2 października 2015 r., II OSK 260/14 i powołane tam orzecznictwo).
W rozpatrywanej sprawie Sąd zbadał kwestię interesu prawnego do wniesienia skargi i uznając, że skarżący ze względu na zbycie udziału w nieruchomości przed wniesieniem skargi tego interesu nie posiada, skargę oddalił.
Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.