Uzasadnienie
VIISA/Wa 1365/07
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] decyzją z dnia [...] grudnia 2006 r., znak: [...], umorzył postępowanie administracyjne w ramach nadzoru budowlanego w sprawie dotyczącej budowy budynku mieszkalnego wielorodzinnego przy ul. N. [...] w W. W uzasadnieniu decyzji organ stwierdził, że postępowanie prowadzone było w związku z zarzutami W. K. dot. realizacji w/w inwestycji w nieprzepisowej odległości od granicy z nieruchomością przy ul. W. [...]. Na potwierdzenie tej tezy W. K. przedłożył ekspertyzę techniczną nr [...] dotycząca analizy zabudowy i zagospodarowania działki przy ul. N. [...] w W. Organ nadzoru budowlanego stwierdził, że swoje rozstrzygnięcie podjął po ustaleniach dokonanych podczas przeprowadzonej w dniu 23.05.2005 r. kontroli budynku na działce przy ul. N. [...] w W. Organ ustalił, iż przedmiotowy budynek realizowany jest na podstawie pozwolenia na budowę nr [...] z dnia [...].06.2001 r. wydanego przez Burmistrza Gminy W., przeniesionego decyzją Prezydenta [...] W. nr [...] z dnia [...].02.2005 r. na rzecz obecnego właściciela zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym.
Ustaleń tych organ I instancji dokonał na podstawie przedłożonej przez inwestora inwentaryzacji geodezyjnej powykonawczej, z której wynika, że usytuowanie przedmiotowego obiektu nie narusza przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 roku w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. nr 75, poz. 690 z późn. zm.).
Organ uznał, że opracowanie przedstawione przez W. K. nie może stanowić dowodu w sprawie, ze względu na fakt, iż rysunek określający odległości przedmiotowych, budynków sporządzony jest odręcznie, bez zachowania skali. Wobec powyższego, jedynym wiarygodnym dokumentem, ustalającym odległość realizowanego budynku do granic nieruchomości jest inwentaryzacja geodezyjna z domiarem do działki z uwzględnieniem istniejącej zabudowy na działkach sąsiednich, sporządzona przez uprawnionego geodetę.
Od tej decyzji odwołał się W. K., wnosząc o ponowne rozpatrzenie sprawy.
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] maja 2006 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
Zdaniem organu II instancji, zebrane w sprawie dowody nie wyjaśniają w stopniu bezwzględnym czy przedmiotowy budynek usytuowany jest zgodnie z przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 roku w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. nr 75, poz. 690 z późn. zm.), jednakże precyzyjne ustalenie czy usytuowanie budynku zgodne jest z cyt. wyżej rozporządzeniem nie było konieczne, wobec wiążącego ustalenia dokonanego przez organ I instancji, iż budynek usytuowany jest zgodnie z zatwierdzonym projektem stanowiącym załącznik do pozwolenia na budowę nr [...] z dnia [...].06.2001 r. wydanego przez Burmistrza Gminy W., przeniesionego decyzją Prezydenta [...] W. nr [...] z dnia [...].02.2005r. na rzecz obecnego właściciela.
Zatem, zdaniem organu odwoławczego, umorzenie postępowania w niniejszej sprawie było zasadne, aczkolwiek z innych przyczyn niż wskazane przez organ I instancji a ewentualne naruszenie innych przepisów prawa może być przedmiotem postępowania przed innymi organami.
Decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego została zaskarżona przez W. K., który wnosząc o jej uchylenie podnosi, że organy nadzoru budowlanego nie uwzględniły w swych decyzjach innych dowodów przez niego przedstawionych, takich jak złożona w dniu 18 lipca 2006 r. mapa zawierającą pomiary odległości budynków w odniesieniu do granicy działek w skali 1:100, wykonana przez uprawnionego geodetę.
Strona podnosi, że w dacie złożenia w/w mapy w Powiatowym Inspektoracie, przedstawiała ona odległości wznoszonego budynku od granicy działki, który był w tym czasie w stanie surowym. Obecnie, gdy budynek ten został ocieplony i obłożny kamieniem, te odległości drastycznie zmniejszyły się.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest zasadna.
Z zasady prawdy obiektywnej wyrażonej w art. 7 i 77 kpa wynika obowiązek organu administracji publicznej, do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego.
Zdaniem Sądu administracyjnego, obowiązku powyższego nie wykonał organ II instancji.
Ponadto art. 107 § 3 kpa nakłada na organy obowiązek, aby uzasadnienie faktycznie zawierało w szczególności wskazanie faktów, które zostały uznane za udowodnione, dowodów, na których organ się oparł oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności. Wymagania te powinny być spełnione z tego powodu, aby wykazać, iż rozstrzygnięcie jest logiczną konsekwencją ustalonego stanu faktycznego, znajdującego się w aktach sprawy.
W niniejszej sprawie stwierdzenia organu administracyjnego zawarte w uzasadnieniu decyzji nie znajduje w pełni odzwierciedlenia w dowodach zebranych w sprawie.
Zdaniem organu II instancji, wprawdzie zebrane w sprawie dowody nie wyjaśniają w stopniu bezwzględnym czy przedmiotowy budynek usytuowany jest zgodnie z przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 roku w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. nr 75, poz. 690 z późn. zm.). lecz precyzyjne ustalenie czy usytuowanie budynku zgodne jest z cyt. wyżej rozporządzeniem nie było konieczne, wobec wiążącego ustalenia dokonanego przez organ I instancji, iż budynek usytuowany jest zgodnie z zatwierdzonym projektem stanowiącym załącznik do pozwolenia na budowę nr [...] z dnia [...].06.2001 r. wydanego przez Burmistrza Gminy W., przeniesionego decyzją Prezydenta [...] W. nr [...] z dnia [...].02.2005 r. na rzecz obecnego właściciela.
Organ II instancji uznał, iż wiążą go ustalenia dokonane przez organ I instancji, iż budynek usytuowany jest zgodnie z zatwierdzonym projektem stanowiącym załącznik do pozwolenia na budowę nr [...] z dnia [...].06.2001 r. wydanego przez Burmistrza Gminy W., przeniesionego decyzją Prezydenta [...] W. nr [...] z dnia [...].02.2005r. na rzecz obecnego właściciela.
Należy również zauważyć, iż zgodnie z art. 140 kpa organ odwoławczy tak samo, jak organ I instancji związany jest przepisami art. 7 kpa, art. 77 kpa, art. 80 kpa i art. 107 § 3 kpa, a dodatkowo jeśli w ocenie organu II instancji istnieją braki w materiale dowodowym zgromadzonym przez organ I instancji, to może on skorzystać z przepisu art. 136 kpa, dającego możliwość przeprowadzenia dodatkowego postępowania wyjaśniającego.
Odnosząc powyższe uwagi do niniejszej sprawy trzeba stwierdzić, że organ II instancji naruszył omówione wyżej przepisy oraz zasady prawa procesowego i to w sposób mający istotny wpływ na wynik sprawy.
Organ nie wyjaśnił na czym opiera swoje bezkrytyczne przekonanie, że stanowisko organu I instancji jest prawidłowe a obiekt wybudowany został zgodnie z projektem przy zachowaniu odległości, które przewidziane były w tym projekcie. Skoro ewidentne jest, iż to ustalenie organu nie poparte jest materiałem dowodowym i nie jest przez to właściwie uzasadnione, to organ II instancji miał obowiązek zbadać wnikliwie zasadność tego twierdzenia.
Od prawidłowego ustalenia wykrytych odstępstw wykonanego obiektu budowlanego zależy bowiem ocena, czy odstępstwa te mogą być uznane za istotne i czy w związku z tym zachodzi konieczność zastosowania art. 51 ustawy Prawo budowlane.
Z powyższych względów Sąd administracyjny, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c oraz art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270), orzekł jak w sentencji wyroku.
O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 w/w ustawy.