Uzasadnienie
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] marca 2012 r., znak: [...] wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. po ponownym rozpatrzeniu odwołania D. B. od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] października 2010 r., Nr [...], zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w P. pozwolenia na budowę inwestycji pn. "Przebudowa linii 220 kV relacji P. – P., km 14+000 kolidującej z przebiegiem Zachodniej Obwodnicy miasta P. w ciągu drogi krajowej nr [...] na odcinku Z. - autostrada [...] i w ciągu drogi krajowej nr [...] w rejonie węzła G. autostrady [...], od węzła S. w km 13+068,00 do węzła G. km 25+693,57 oraz [...] w rejonie węzła G. od km 0+000,00 do km 1+605,00 (etap I)", uchylił zaskarżoną decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2010 r., Nr [...] w całości i umorzył postępowanie organu pierwszej instancji.
W uzasadnieniu organ II instancji wskazał, że decyzją z dnia [...] października 2010r, Nr [...], Wojewoda [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w P. pozwolenia na budowę przedmiotowej inwestycji.
Po rozpatrzeniu odwołania D. B. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] stycznia 2011r, znak: [...] umorzył postępowanie odwoławcze od decyzji Wojewody [...] z dnia [...]października 2010r, Nr [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpatrzeniu skargi D. B. prawomocnym wyrokiem z dnia 9 czerwca 2011r, sygn. akt. VII SA/Wa 932/11 uchylił decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2011r, znak: [...].
W dniu 7 marca 2012r wpłynęło do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego pismo Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w P. z dnia 6 marca 2012r wycofujące wniosek o pozwolenie na budowę przedmiotowej inwestycji.
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego uznał, iż skoro postępowanie w sprawie pozwolenia na budowę zakończone wydaniem decyzji Wojewody [...] z dnia [...] października 2010r, Nr [...] zostało wszczęte na podstawie cofniętego następnie wniosku o pozwolenie na budowę należy uchylić kwestionowaną decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2010r, Nr [...] i umorzyć postępowanie organu pierwszej instancji jako bezprzedmiotowe.
Na powyższą decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył D. B. wnosząc o jej uchylenie.
Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie art. 105 § 2 k.p.a. poprzez umorzenie postępowania z uwagi na cofnięcie przez inwestora wniosku o pozwolenie na budowę, w sytuacji gdy na cofnięcie wniosku nie zgodziły się strony postępowania i nie służy to interesowi publicznemu.
Skarżący podniósł, iż nie został zawiadomiony o cofnięciu wniosku ani tym bardziej organ nie wystąpił o jego zgodę na zakończenie postępowania.
Skarżący oświadczył, iż nie zgadza się na zakończenie postępowania domagając się jego kontynuowania i ostatecznego przesądzenia o niedopuszczalności realizacji planowanej inwestycji na jego nieruchomości.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie ponieważ zaskarżona decyzja odpowiada prawu.
W rozpoznawanej sprawie postępowanie w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę zostało wszczęte przez Wojewodę [...] na wniosek inwestora Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w P. z dnia 29 lipca 2010r.
Następnie Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] października 2010r, Nr [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w P. pozwolenia na budowę przedmiotowej inwestycji.
W toku postępowania odwoławczego inwestor cofnął wniosek o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę.
Dlatego też obowiązkiem organu odwoławczego było uwzględnienie tego stanu i wydanie reformatoryjnego orzeczenia o uchyleniu decyzji organu pierwszej instancji i umorzeniu postępowania jako bezprzedmiotowego.
Postępowanie w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę może zostać wszczęte wyłącznie na żądanie strony (zasada skargowości).
Cofnięcie wniosku przez jedynego wnioskodawcę, którym jest w niniejszej sprawie Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w P. oznacza, że przestaje istnieć przedmiot postępowania administracyjnego ponieważ brak jest żądania uprawnionego podmiotu konkretyzacji jego prawa lub obowiązków w określonych okolicznościach faktycznych.
W orzecznictwie sądów administracyjnych prezentowany jest pogląd, iż cofnięcie wniosku o pozwolenie na budowę przez jedynego wnioskodawcę stanowi podstawę do obligatoryjnego umorzenia postępowania w oparciu o art. 105 § 1 k.p.a. (wyrok NSA z dnia 14.12.2010r, I OSK 254/10, niepubl., wyrok NSA z 24.11.2006r, II OSK 1436/05).
Niezasadny jest zarzut naruszenia przepisu art. 105 § 2 k.p.a. który w niniejszej sprawie nie miał zastosowania.
Sąd podziela pogląd wyrażony w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 lutego 2011r, sygn.akt. II OSK 246/10. (LEX nr 1071218) z którego wynika, iż przepis art. 105 § 2 k.p.a. ma zastosowanie wyłącznie do postępowań administracyjnych, które mogą być prowadzone także z urzędu, a w przypadku postępowań prowadzonych tylko na wniosek wyłącznie wówczas gdy wniosek o wszczęcie postępowania złożony został przez więcej niż jeden podmiot, a sprzeciw pochodzi od jednego z pozostałych wnioskodawców.
Prawidłowe rozstrzygnięcie organu odwoławczego i bezzasadność zgłoszonych zarzutów skargi powodują jej oddalenie stosownie do art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).