Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 27 listopada 2001r. w związku ze śmiercią uczestnika postępowania S. W. zawiesił postępowanie sądowe.
Pismem z dnia 7 grudnia 2001r. skarżący K. G. zgłosił wniosek o podjęcie zawieszonego postępowania podając, iż następcą prawnym zmarłego S.W. jest jego żona J. W..
Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie pismem z dnia [...] lipca 2002r. zwrócił się do Burmistrza Miasta i Gminy [...] o wskazanie następców prawnych S. W..
W odpowiedzi na w/w pismo Urząd Miasta i Gminy [...] poinformował, iż następcą prawnym zmarłego S. W. jest jego żona J. W.. Ponadto poinformował, iż "wymieniony w piśmie K. G. zmarł".
W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny zwrócił się do r. pr. M. T. – pełnomocnika K. G., o potwierdzenie faktu zgonu skarżącego K. G., wskazanie następców prawnych skarżącego oraz o ewentualne oświadczenie co do dalszych losów skargi.
Powyższe pismo zostało odebrane w dniu 27 sierpnia 2002r. Do dnia dzisiejszego Sąd nie uzyskał żadnej odpowiedzi, zatem nie mógł nadać sprawie dalszego biegu.
Postanowieniem z dnia 21 marca 2003r. Naczelny Sąd Administracyjny umorzył postępowanie sądowe w przedmiocie rozpatrzenia wniosku K. G. z dnia [...].grudnia 2001r. o podjęcie zawieszonego postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 130 § 1 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.) sąd umarza postępowanie zawieszone na zgodny wniosek stron, jak również z przyczyn wskazanych w art. 125 § 1 pkt 3, jeżeli wniosek o podjęcie postępowania nie został zgłoszony w ciągu trzech lat od daty postanowienia o zawieszeniu.
Należy stwierdzić, iż w niniejszej sprawie zaistniały przesłanki do umorzenia postępowania sądowego na podstawie art. 130 § 1 zd. 1 p.p.s.a. Przyczyną zawieszenia postępowania była niemożność nadania mu biegu wobec śmierci S. W. – uczestnika postępowania, a następnie skarżącego K. G.. W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny pismem z dnia 21 sierpnia 2002r. zwrócił się do r. pr. M. T. – pełnomocnika K. G., o potwierdzenie faktu zgonu skarżącego K. G., wskazanie następców prawnych skarżącego oraz o ewentualne oświadczenie co do dalszych losów skargi. Od daty zawieszenia postępowania upłynęło ponad 3 lata, a pełnomocnik skarżącego nie odpowiedział na powyższe pismo, co uniemożliwia nadanie sprawie dalszego biegu.
W związku z powyższym, na podstawie art. 130 § 1 zd. 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.