Uzasadnienie
Pełnomocnik skarżącego w dniu 22 lutego 2012 r. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] stycznia 2012 r., znak: [...], wskazując, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony skarżącej.
Z akt sprawy wynika, że przedmiotowa skarga została wniesiona w dniu 16 lutego 2012 r. W tym też dniu został uiszczony wpis od skargi na kwotę 200 złotych. Ponadto z akt sprawy wynika, że zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 16 stycznia 2012 r.
W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik skarżącego wskazała, że w dniu 14 lutego 2012 r. zostało jej udzielone pełnomocnictwo, a w dniu 15 lutego 2012 r. pełnomocnik przystąpił do sporządzenia skargi. W tym też dniu około godziny 13:00 została wezwana do chorej 3-letniej córki z uwagi na podejrzenie uwięźnięcia przepukliny pachwinowej lewej. Na potwierdzenie pełnomocnik przedstawiła skierowanie do szpitala z dnia 15 lutego 2012 r. oraz przedstawiła zwolnienie lekarskie, w którym zaświadczono, że w dniu 15 lutego 2012 r. pełnomocnik była niezdolna do pracy.
Ponadto we wniosku wskazano, że przesyłka z zaskarżoną decyzją została wydana matce skarżącego, jednak ze zwrotnego potwierdzenia odbioru nie wynika by matka złożyła oświadczenie o oddaniu przesyłki adresatowi. Następnie w dniu 16 lutego 2012 r. ojciec strony skarżącej doznał udaru mózgu i trafił do szpitala. Na potwierdzenie ww. okoliczności przedstawiono kartę informacyjną dotyczącą P. B.. We wniosku wskazano, że z uwagi na nagłą chorobę męża, matka strony całkowicie zapomniała o odebranej przesyłce, którą przekazała synowi w dniu 25 stycznia 2012 r. W ocenie strony skarżącej w związku z tym, że otrzymała przesyłkę w dniu 25 stycznia 2012 r., a przedmiotowa skarga została wniesiona w dniu 16 lutego 2012 r., oznacza, że skarga ta została wniesiona w terminie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
W pierwszej kolejności wskazania wymaga, że w niniejszej sprawie doszło do uchybienia terminu do wniesienia skargi przez B. B.. Wbrew twierdzeniom wniosku brak jest podstaw do stwierdzenia, że przesyłka zawierająca zaskarżoną decyzję została wadliwie wydana matce skarżącego. Jak wynika z treści art. 43 k.p.a., w przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się, za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. O doręczeniu pisma sąsiadowi lub dozorcy zawiadamia się adresata, umieszczając zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy to nie jest możliwe, w drzwiach mieszkania. W niniejszej sprawie ww. przesyłka została wydana dorosłemu domownikowi, tj. matce skarżącego, jednak ze zwrotnego potwierdzenia odbioru nie wynika, czy domownik ten złożył stosowne oświadczenie o jakim mowa w art. 43 k.p.a. Z tego względu, strona powołująca się na ww. okoliczność winna przedstawić wynik postępowania reklamacyjnego, że wydanie ww. przesyłki nastąpiło z naruszeniem art. 43 k.p.a. W innym wypadku brak jest podstaw do stwierdzenia, że rzeczywiście listonosz przy wydaniu przesyłki nie odebrał stosownego oświadczenia od matki skarżącego, a brak stosownej adnotacji na potwierdzeniu odbioru nie stanowi z automatu o wadliwym wydaniu przesyłki.
Brak jest zatem podstaw do przyjęcia, że w okolicznościach niniejszej sprawy nie doszło do uchybienia terminu z związku z naruszeniem art. 43 k.p.a., czego strona de facto nie wykazała. Z tego względu przedmiotowy wniosek podlega merytorycznemu rozpoznaniu.
Wniosek strony skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 85 p.p.s.a., czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Natomiast w myśl art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stawiają określone wymogi formalne dla czynności procesowej jaką jest złożenie wniosku o przywrócenie terminu. Art. 87 § 1 i § 2 p.p.s.a. stanowi, że strona powinna wystąpić z takim wnioskiem w terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia oraz uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Ponadto równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (por. art. 87 § 4).
W niniejszej sprawie należy przyjąć, że przyczyna uchybienia terminu ustała z upływem dnia 15 lutego 2012 r., w którym pełnomocnik skarżącego zgodnie z ww. zwolnieniem lekarskim była niezdolna do pracy. W dniu 16 lutego 2012 r., pełnomocnik skarżącego nadała w Urzędzie Pocztowym przedmiotową skargę. A zatem do dnia 22 lutego 2012 r. skarżącemu przysługiwał termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, o jakim mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. Jak wynika z akt sprawy przedmiotowy wniosek został złożony w dniu 22 lutego 2012 r., a więc w terminie. Ponadto należy przyjąć, że wraz z wnioskiem strona równocześnie dokonała czynności, której nie dokonała w terminie, bowiem w dniu 16 lutego 2012 r. złożyła i opłaciła skargę. Ponadto uprawdopodobniła okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.
W ocenie Sądu, w przedmiotowym wniosku uprawdopodobniono w stopniu wystarczającym wystąpienie okoliczności, które miały wpływ na uchybienie terminu do wniesienia skargi. Do takich okoliczności należy zaliczyć nagłą chorobę ojca, która zaistniała w dniu odbioru przesyłki przez matkę, jak również wystąpienie w dniu 15 lutego 2012 r. okoliczności wskazujących na podejrzenie u 3-letniej córki pełnomocnika skarżącego uwięźnięcia przepukliny pachwinowej lewej, co następnie zostało potwierdzone poprzez przedstawienie karty informacyjnej leczenia szpitalnego, z której wynika, że u córki pełnomocnika skarżącego przeprowadzono zbieg operacyjny przepukliny pachwinowej sp. duval.
Skoro z upływem dnia 15 lutego 2012 r. skarżącemu przysługiwał termin do wniesienia skargi, a w dniu tym zaistniała przeszkoda do dokonania czynności prawnej w terminie, to nie ulega wątpliwości, przy spełnieniu wszystkich przesłanek określonych w art. 87 p.p.s.a., że przedmiotowy wniosek zasługiwał na uwzględnienie.
W związku z powyższym, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.