Uzasadnienie
E. K. oraz J. K. ("skarżący") wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego ("GINB") z [...] kwietnia 2018 r., znak: [...], w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wznowienia postępowania administracyjnego.
Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym.
Pismem z 10 sierpnia 2017 r., skarżący E. K. wystąpił Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. ("PINB") o wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 i 2 k.p.a., wskazując w nagłówku znaki następujących spraw: [...],[...],[...].
Zawiadomieniem z 6 września 2017 r. PINB przekazał wniosek o wznowienie postępowania [...] Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego ("WINB") wskazując, że: 1) sprawa o znaku [...] dotyczy postępowania zakończonego wydaniem decyzji o nakazie rozbiórki budynku magazynowego do składowania butli z gazem płynnym na terenie działki nr ewid. [...] w O. gm. N.;
- 2) sprawa o znaku [...] dotyczy postępowania zakończonego wydaniem decyzji o nakazie rozbiórki budynku garażowego na terenie działki nr ewid. [...] w O. gm. N.;
- 3) sprawa o znaku [...] dotyczy postępowania zakończonego wydaniem decyzji o nakazie rozbiórki rozbudowy i nadbudowy budynku po byłej mleczarni z przebudową na budynek mieszkalny z częścią biurową na terenie działki nr ewid. [...] w O. gm. N. Postanowieniem z [...] grudnia 2017 r., nr [...], znak: [...], WINB wznowił postępowanie zakończone ostateczną decyzją [...] WINB z [...] stycznia 2016 r., nr [...], utrzymującą w mocy decyzję PINB z [...] sierpnia 2015 r., nr [...], znak: [...], nakazującą J. K. i E. K. rozbiórkę budynku garażowego o wymiarach 7,30 m x 7,60 m ze wspartym na nim zadaszeniem o konstrukcji stalowej o wymiarach 2,70 m x 4,00 m, zlokalizowanego na działce o nr ew. [...], położonej w miejscowości O., gm. N. Pismem z 27 grudnia 2017 r., znak: [...], WINB wezwał E. K. do złożenia pisemnych wyjaśnień oraz przedłożenia stosownych dokumentów potwierdzających, że w sprawie zakończonej decyzją z [...] stycznia 2016 r., występują przesłanki wznowienia postępowania z art. 145 § 1 pkt 1 i 2 k.p.a. tj. że dowody na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne okazały się fałszywe lub że decyzja została wydana w wyniku przestępstwa.
W piśmie z 4 stycznia 2018 r. skarżący E. K. wyjaśnił, że nie żądał wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją WINB z [...] stycznia 2016 r., utrzymującą w mocy decyzję PINB z [...] sierpnia 2015 r., nr [...], znak: [...]. Ponadto przy piśmie datowanym na 19 stycznia 2018 r. (data wpływu do organu wojewódzkiego 22 stycznia 2018 r.) skarżący stwierdzili, że "strona (...) nie składała żadnego wniosku o wszczęcie postępowania administracyjnego dotyczącej sprawy w [...], wydanej nr [...] z dnia [...],08,2017, żeby zgodnie z art. 145 kpa zająć. I także strona nie wnosiła zajęcie się sprawą w organie [...]WINB znak: [...] decyzji nr [...] z dnia [...],01,2016 r. do w.w. art. kpa".
Decyzją z [...] lutego 2018 r., nr [...], WINB umorzył postępowanie administracyjnie w sprawie wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją z [...] stycznia 2016 r. jako bezprzedmiotowe.
Odwołanie od decyzji WINB z [...] lutego 2018 r. wniósł E. K. Po rozpatrzeniu odwołania GINB decyzją z [...] kwietnia 2018 r., znak: [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r., poz. 1257, "k.p.a."), utrzymał w mocy decyzję WINB z [...] lutego 2018 r. o umorzeniu postępowania. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że wniosek wznowieniowy został oparty o przesłanki z art. 145 § 1 pkt 1 i 2 k.p.a., zgodnie z którymi w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli dowody, na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne okazały się fałszywe oraz gdy decyzja wydana została w wyniku przestępstwa. GINB stwierdził, że postępowanie wznowieniowe prowadzone było na wniosek E. K. i w sytuacji gdy poinformował on, że żądanie nie dotyczy postępowania prowadzonego przez PINB pod znakiem [...], WINB prawidłowo uznał, że wniosek o wznowienie został wycofany.
W takim przypadku organ nie może prowadzić dalej takiego postępowania z urzędu. Stosownie do art. 105 § 1 k.p.a., gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania. Ponadto GINB wyjaśnił, że żądanie skarżącego, aby GINB wznowił postępowanie w sprawie [...], nie może zostać uwzględnione, gdyż GINB w tej sprawie nie jest organem właściwym. Zgodnie zaś z art. 19 k.p.a. organy administracji publicznej przestrzegają z urzędu swojej właściwości rzeczowej i miejscowej.
W skardze złożonej do sądu wojewódzkiego skarżący zakwestionowali decyzję GIMB z [...] kwietnia 2018 r. w całości, zarzucając jej naruszenie następujących przepisów kodeksu postępowania administracyjnego: art. 6, art. 7, art. 8, art. 75 § 1, art. 77 § 1, art. 78, art. 80, art. 107 § 3, art. 10 § 1, art. 79, art. 81, art. 140, art. 9 – 11, art. 75 – 88a, art. 156 § 1 pkt 2, 5 i 7.
W odpowiedzi na skargę GINB wniósł o jej oddalenie.
W toku rozprawy skarżący wyjaśnił, że wniosek o wznowienie postępowania dotyczył wyłącznie sprawy [...], dotyczącej rozbiórki budynku mieszkalnego. Natomiast organ wznowił postępowanie tylko w sprawie dotyczącej budynku garażowego, który został już rozebrany.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016r. poz.718.), dalej: "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, iż zadaniem wojewódzkiego sądu administracyjnego jest zbadanie legalności zaskarżonego rozstrzygnięcia pod względem jego zgodności z prawem, to znaczy ustalenie czy organy orzekające w sprawie prawidłowo zinterpretowały i zastosowały przepisy prawa w odniesieniu do właściwie ustalonego stanu faktycznego. Realizując powyższe uprawnienia sąd uznał, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Sąd uznał za prawidłowo ustalony przez organ odwoławczy stan faktyczny zaistniały w sprawie i opisany we wcześniejszej części niniejszego uzasadnienia, i w konsekwencji przyjął ustalenia stanu faktycznego dokonane w zaskarżonym rozstrzygnięciu (zob.: uchwała NSA z 15 lutego 2010 r., sygn. akt II FPS 8/09).
Podstawę orzekania w rozpoznawanej sprawie stanowił art. 105 § 1 k.p.a. stanowiący, że organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości lub w części gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części.
Nie powielając wszystkich ustaleń organu, szczegółowo opisanych w zaskarżonej decyzji, a które sąd uznaje za prawidłowe, należy zwrócić uwagę, że skarżący w piśmie z 10 sierpnia 2017 r., zawierającym wniosek o wznowienie postępowania administracyjnego, wskazał numery trzech spraw administracyjnych zakończonych decyzjami o nakazie rozbiórki, z których każda dotyczyła innego budynku na tej samej działce skarżącego. Z niejasnej treści pisma nie wynikało natomiast w żaden sposób, że w istocie zamiarem skarżącego było wznowienie postępowania tylko w sprawie zakończonej nakazem rozbiórki budynku mieszkalnego (sprawa o znaku [...]). Okoliczność ta została ustalona przez organ wojewódzki już po wznowieniu postępowania w sprawie zakończonej nakazem rozbiórki garażowego (sprawa o znaku [...]), w wyniku złożenia przez skarżącego pism wyjaśniających na żądanie organu. Dalsze prowadzenie tego postępowania (tj. sprawy dotyczącej rozbiórki budynku garażowego), stało się bezprzedmiotowe wobec ustalenia przez WINB, że strona w istocie nie żądała jego wznowienia. Z tych względów organ I instancji zasadnie umorzył wznowione postępowa\nie, dotyczące wyłącznie rozbiórki budynku garażowego, jako bezprzedmiotowe.
Reasumując uznać należy, że nie doszło do naruszeń przepisów wymienionych w skardze, które skutkowałyby koniecznością uchylenia zaskarżonej decyzji. Organ odwoławczy podjął wszystkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia sprawy i dysponował materiałem wystarczającym do podjęcia rozstrzygnięcia. Sąd nie dopatrzył się również naruszeń przepisów prawa procesowego, które miałyby wpływ na wynik sprawy. Wydane w sprawie decyzje zawierają wszelkie określone prawem elementy. Organy w sposób wystarczający wyjaśniły również motywy zaskarżonych rozstrzygnięć, a uzasadnienia decyzji spełniają wymogi określone w art. 107 § 3 k.p.a.
Mając powyższe na uwadze sąd uznał, że zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu i działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.