Uzasadnienie
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] marca 2011r, znak: [...] odmówił wszczęcia na wniosek H. i A.P. postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2002r utrzymującego w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] października 2002r, którym organ zakazał A.P. użytkowania budynku stodoły zaadaptowanej na potrzeby magazynu skupu zboża.
W uzasadnieniu wskazał, iż wniosek H. i A.P. o stwierdzenie nieważności postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2002r został wniesiony w sprawie, która była już uprzednio kontrolowana w trybie art. 156 § 1 kpa i organ odmówił stwierdzenia jej nieważności.
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podkreślił, iż w obrocie prawnym funkcjonuje ostateczne postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2003r odmawiające stwierdzenia nieważności postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2002r, znak: [...] utrzymującego w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] października 2002r.
W ocenie organu ponowne prowadzenie postępowania w sprawie już rozstrzygniętej innym postanowieniem ostatecznym byłoby obarczone wadą z art. 156 § 1 pkt 3 kpa.
Po rozpoznaniu wniosku H. i A.P. o ponowne rozpatrzenie sprawy Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2011r, znak: [...] utrzymał w mocy własne postanowienie z dnia [...] marca 2011r, znak: [...].
Organ nadzoru podtrzymał stanowisko zajęte w uzasadnieniu postanowienia z dnia z dnia [...] marca 2011r.
Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnieśli H. i A.P.
Skarżący domagając się uchylenia obu zaskarżonych postanowień zarzucili, iż organ bezpodstawnie odmówił wszczęcia postępowania pomimo istnienia przesłanek do stwierdzenia nieważności przedmiotowego postanowienia.
Kwestionowane przez skarżących rozstrzygnięcia zakazujące A.P. użytkowania budynku stodoły obarczone są wadą rażącego naruszenia prawa bowiem zostały wydane z pominięciem H.P.
W odpowiedzi na skargę, organ podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko wnosząc o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zaskarżone postanowienie odpowiada prawu dlatego skarga, jako niezasadna, podlegała oddaleniu.
Zgodzić należy się z Głównym Inspektorem Nadzoru Budowlanego, iż niedopuszczalne jest ponowne prowadzenie postępowania i rozstrzyganie w sprawie, która już wcześniej została rozstrzygnięta inną decyzją ostateczną.
W niniejszej sprawie już raz na wniosek H. i A.P. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wszczął postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2002r utrzymującego w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] października 2002r.
Postępowanie to zakończone zostało ostatecznym postanowieniem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2003r odmawiającym stwierdzenia nieważności badanego postanowienia.
Następnie po rozpoznaniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] maja 2003r utrzymał w mocy swoje rozstrzygnięcie z dnia [...] kwietnia 2003r.
Funkcjonowanie w obiegu prawnym wskazanych wyżej postanowień Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2002r czyni niedopuszczalnym w przyczyn przedmiotowych ponowne prowadzenie postępowania w tej samej sprawie.
W innym przypadku nowa decyzja nadzorcza niezależnie od sposobu rozstrzygnięcia byłaby obciążona wadą określoną w art. 156 § 1 pkt 3 kpa i sama podlegałaby stwierdzeniu nieważności.
W świetle powyższych wywodów, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie stwierdził, aby zaskarżone postanowienie wydane zostało z naruszeniem prawa, a zatem stosownie do art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz 1270 ze zm), skargę oddalił.