Uzasadnienie
W dniu [...] marca 2012 r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wydał postanowienie, które następnie zostało zaskarżone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez K. B. i T. B. Postanowienie to zostało doręczone skarżącym w dniu 30 marca 2012 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) zw. dalej p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Jak wyżej zaznaczono zaskarżone postanowienie zostało odebrane przez stronę skarżącą w dniu 30 marca br. Zatem, 30 - dniowy termin do wniesienia skargi, w niniejszej sprawie upływał dla skarżących w dniu 30 kwietnia 2012 r. Z akt sprawy wynika, że pełnomocnik skarżących wniósł skargę na ww. postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w dniu 30 kwietnia 2012 r. (data stempla pocztowego dotycząca nadania przesyłki w Urzędzie Pocztowym w G.). Skarga ta jednak została złożona bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, a nie za pośrednictwem organu, stosownie do treści art. 54 § 1 p.p.s.a.
Zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji publicznej oznacza, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego lub też za pośrednictwem organu administracji publicznej innego niż ten, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, sąd ten powinien ją przekazać właściwemu organowi administracji publicznej. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd pod adresem właściwego organu administracji publicznej. Stanowisko to jest ugruntowane w orzecznictwie sądów administracyjnych (np. VII SA/Wa 595/07, VII SA/Wa 1890/07, I SA/Wa 1574/10, II SA/Bk 131/06). W takiej też sytuacji termin do wniesienia skargi jest zachowany jedynie w przypadku, gdy sąd prześle (nada w urzędzie pocztowym) skargę do właściwego organu przed upływem terminu do jej wniesienia (por. m.in. postanowienie NSA z dnia 16 września 2008 r., sygn. akt II OSK 1489/07, lex nr 492896).
Z tego też powodu Sąd po wpłynięciu skargi K. B. i T. B. przesłał ją do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Nastąpiło to w dniu 10 maja 2012 r. i tę datę należało uznać za datę wniesienia skargi. Jak wyżej zaznaczono ze znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że skarżący odebrał zaskarżone postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w dniu 30 marca 2011 r. W związku z powyższym termin do wniesienia skargi upływał (dla skarżącego) w niniejszej sprawie z dniem 30 kwietnia 2012 r. Tym samym skargę wniesioną w dniu 10 maja 2011 r. (data przesłania skargi do organu), należało uznać za spóźnioną.
Na marginesie można wskazać, że skargę można było wnosić za pośrednictwem sadu administracyjnego jedynie w okresie od dnia 1 stycznia 2004 r. do dnia 31 grudnia 2005 r. z mocy szczególnego przepisu – art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1271). Termin do wniesienia skargi był wówczas zachowany nie tylko w sytuacji złożenia jej w organie, lub nadania za pośrednictwem poczty na adres organu, ale także w chwili złożenia w wojewódzkim sadzie administracyjnym, lub nadania w urzędach pocztowych na adres sądu.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.