Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia [...] kwietnia 2005r. M. R. wystąpił do Wojewody [...] o sprostowanie oczywistej omyłki w stwierdzeniu przygotowania zawodowego do pełnienia samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie nr [...] z dnia [...] listopada 1977r., przez Prezydenta Miasta [...].
Wojewoda [...] postanowieniem z dniu [...].05.2005r., znak: [...] odmówił dokonania sprostowania w stwierdzeniu przygotowania zawodowego do pełnienia samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie z dnia [...] listopada 1977r. nr [...].
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z [...] sierpnia 2005r., po rozpatrzeniu zażalenia M. R. uchylił zaskarżone postanowienie Wojewody [...] z dnia [...].05.2005r., w całości i umorzył postępowanie organu pierwszej instancji.
W uzasadnieniu organ odwoławczy stwierdził, że wniosek M. R. dotyczył stwierdzenia przygotowania zawodowego do pełnienia samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie. Stosownie do zapisu art. 12 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r.- Prawo budowlane (Dz. U. z 2003r., Nr 207, poz. 2016 z późn. zm.), orzekanie w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie należy do kompetencji organów samorządu zawodowego.
Utworzone na mocy przepisów ustawy z dnia 15 grudnia 2000r. o samorządach zawodowych architektów, inżynierów budownictwa oraz urbanistów (Dz.U. z 2001r., Nr 5, poz. 42 z późn. zm.), organy samorządu zawodowego, przejęły w zakresie wydawania decyzji o nadaniu uprawnień budowlanych kompetencje wojewodów i Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Oznacza to, że z dniem przejęcia przez organy samorządu zawodowego kompetencji w zakresie wydawania decyzji o nadaniu uprawnień budowlanych, wojewodowie utracili prawo do wydawania powyższych decyzji, a także interpretacji stanów faktycznych związanych z tymi decyzjami.
W tej sytuacji zaskarżone postanowienie Wojewody [...] zostało wydane z naruszeniem przepisów o właściwości, co stanowi, iż jest obarczone wadą kwalifikowaną, o której mowa w art. 156 § 1 pkt 1 Kpa i skutkuje uchyleniem zaskarżonego postanowienia w postępowaniu zażaleniowym, a wobec bezprzedmiotowości postępowania, jego umorzeniem.
Skargę na postanowienie złożył M. R. Skarżący wnosi o uznanie, że postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2005r. zostało wydane z istotnym naruszeniem przepisów art.105 § 1 oraz art.156 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego.
Stosując wykładnię językową, zdaniem skarżącego,właściwym do rozpoznania wniosku jest ten organ który wydał decyzję.
Wskazanie przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na organy samorządu zawodowego utworzone na mocy przepisów ustawy z dnia 15 grudnia 2000r. o samorządach zawodowych architektów, inżynierów budownictwa oraz urbanistów nie może prowadzić do rozpoznania wniosku o sprostowanie omyłki w innym trybie niż wynika z regulacji w art. 113 § 1 Kpa. Zakres rozpoznania wniosku o sprostowanie omyłki w decyzji jest ściśle ograniczony i nie może prowadzić do zmiany merytorycznej decyzji, przy czym rozstrzygniecie wniosku następuje w drodze postanowienia niezależnie od tego, czy załatwienie wniosku jest pozytywne czy też negatywne dla wnioskodawcy.
Skarżący podnosi również, że błędne jest więc przyjęcie w zaskarżonym postanowieniu, że wydanie postanowienia przez Wojewodę [...] nastąpiło z naruszeniem przepisów o właściwości oraz błędne jest zastosowanie przepisu art. 156 § 1 pkt 1 Kpa. W sprawie niniejszej nie zachodzi bezprzedmiotowość postępowania a umorzenie postępowania stanowi rażące naruszenie przepisów postępowania zażaleniowego.
W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonym orzeczeniu i wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne kontrolują jedynie legalność zaskarżonych decyzji/ postanowień/, a więc prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270).
Skargi nie można było uwzględnić, albowiem zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem.
Zgodnie z art. 12 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r.- Prawo budowlane (Dz. U. z 2003r., Nr 207, poz. 2016 z późn. zm.), orzekanie w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie należy do kompetencji organów samorządu zawodowego, które na mocy przepisów ustawy z dnia 15 grudnia 2000r. o samorządach zawodowych architektów, inżynierów budownictwa oraz urbanistów (Dz.U. z 2001r., Nr 5, poz. 42 z późn. zm.) przejęły w zakresie orzekania w sprawach dot. nadaniu uprawnień budowlanych kompetencje wojewodów i Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Oznacza to, że organy samorządu zawodowego przejęły również orzekanie w sprawach zakończonych wcześniej decyzjami innych organów administracji publicznej.
Przed wszczęciem postępowania z urzędu organ bada swoją właściwość, nie podejmując czynności w razie wyniku negatywnego. Przy wszczęciu na żądanie strony, w razie wyniku negatywnego, przekazuje podanie do organu właściwego w sprawie (art. 65 § 1 kpa).
Natomiast w sytuacji, gdy w wyniku wadliwej oceny swojej działalności organ wszczął postępowanie, to jest obowiązany wówczas je umorzyć (art. 105 § 1) i przekazać sprawę organowi właściwemu lub stosownie do art. 66 § 3 pouczyć stronę.
Z powyższych względów, Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz.270) orzekł jak w sentencji wyroku.